Το Βήμα της Ομογένειας

Η δεύτερη στάση μας στην Αφρική γίνεται στο Λουμπουμπάσι, μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και έδρα του ιστορικού Ελληνικού Σχολείου, το οποίο αποτελεί εδώ και δεκαετίες μια κιβωτό της ελληνικής γλώσσας, ταυτότητας και πολιτισμού και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία της ελληνικής κοινότητας στη χώρα.

Η εφημερίδα αυτή, «Το Βήμα του Λουμπουμπάσι», είναι έργο όλων μας. Θέλουμε κάθε μαθητής, κάθε γονιός, κάθε μέλος της κοινότητας να νιώσει ότι έχει φωνή, ότι μπορεί να μοιραστεί και να εμπνεύσει.

Οι πολιτιστικές, αθλητικές, εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες που προσφέρει το σχολείο μας στα παιδιά κάθε ηλικίας με στόχο και την ενίσχυση των δεσμών της ελληνικής κοινότητας στη Λ.Δ. του Κονγκό.

Παρατηρώντας την καθημερινότητα των Κονγκολέζων και συμμετέχοντας στις ποικίλες δράσεις και εκδηλώσεις τους διαπιστώνουμε πώς η ψυχοσύνθεση ενός λαού επηρεάζει και διαμορφώνει τους ρυθμούς και της ελληνικής ομογένειας

Από τη σημαίνουσα θέση των γυναικών στην παραδοσιακή κοινωνία μέχρι τον αποκλεισμό στα χρόνια της αποικιοκρατίας και από εκεί στη σημερινή παρουσία τους σε κορυφαίες κυβερνητικές, οικονομικές και κοινωνικές θέσεις, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό καταγράφει σημαντικά βήματα στην πορεία προς την ισότητα των φύλων

Με περισσότερα από 110 σχολεία, ένα νοσοκομείο και δεκάδες ενορίες στην Κατάνγκα, η ορθόδοξη ιεραποστολή στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Αφρική. Ο θεοφιλέστατος επίσκοπος, π. Κοσμάς Θασίτης, αφηγείται τη δική του διαδρομή και τις ιστορίες που τον σημάδεψαν

Τι σημαίνει να είσαι έφηβος στο Λουμπουμπάσι, στη Λήμνο ή στο Βραχάτι; Μια ανώνυμη έρευνα σε τρεις διαφορετικές μαθητικές κοινότητες αποκαλύπτει ότι, παρά τις αποστάσεις, οι αγωνίες, τα όνειρα και οι αναζητήσεις των νέων παραμένουν κοινές.

Επικεφαλής μιας κοινότητας με ιστορία μεγαλύτερη των 100 ετών, ο Γιώργος Ψαρομμάτης μιλά για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής διασποράς στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και την αφοσίωση των ομογενών στη διατήρηση και διάδοση των αξιών του ελληνισμού στην αφρικανική ήπειρο

Μέσα από τη ζωή και τη φοίτησή της στο Λύκειο της Ελληνικής Κοινότητας, μια μαθήτρια περιγράφει πώς η ελληνική γλώσσα γίνεται φορέας ταυτότητας, συνάντησης και ελπίδας.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες από τα συνολικά έξι σχολεία Γλώσσας και Πολιτισμού της Ελληνικής Κοινότητας δημιούργησαν το «Βήμα της Μελβούρνης», μια εφημερίδα η οποία καταγράφει και αποτυπώνει την εξέλιξη της ελληνικής διασποράς μέσα στις δεκαετίες και ταυτόχρονα δίνει χώρο ώστε τα παιδιά να εκφράσουν τις απόψεις, τις αγωνίες και τους προβληματισμούς τους, δίνοντάς μας την οπτική της νέας γενιάς των ομογενών.

Μέσα από τις σελίδες της μαθητικής εφημερίδας «Το Βήμα της Μελβούρνης» έχετε την ευκαιρία να μάθετε λίγα στοιχεία για την κοινότητά μας, μια κοινότητα η οποία αλλάζει μεν, αλλά ανθίζει προς πολλές κατευθύνσεις.

Παιδιά της ελληνικής διασποράς ταξίδεψαν στην Ελλάδα διανύοντας μια απόσταση όχι μόνο φυσική, αλλά και συμβολική - Για λίγες μέρες βρέθηκαν εκεί όπου οι γεννήθηκαν οι αφηγήσεις και οι αναμνήσεις των παππούδων τους.

Από τις παραδοσιακές συνταγές που ταξίδεψαν στις βαλίτσες των πρώτων μεταναστών μέχρι τα οικογενειακά τραπέζια των νεότερων, το ελληνικό φαγητό παραμένει ένας από τους πιο ισχυρούς δεσμούς της ομογένειας με την πατρίδα, όπως αποδεικνύουν και οι γαστρονομικές ιστορίες σε πρώτο πρόσωπο

Ποιες είναι οι κρίσιμες διαφοροποιήσεις ανάμεσα στο ελληνικό και το αυστραλιανό εκπαιδευτικό σύστημα και ποια μαθήματα μπορεί να πάρει η Ελλάδα από το παράδειγμα της Μελβούρνης.

Η πλούσια ιστορία της South Melbourne Hellas, η οποία πέρα από τις επιτυχίες της στα γήπεδα, αποτέλεσε και σημείο συνάντησης για τους έλληνες μετανάστες - Τα μεγάλα ονόματα που πέρασαν από τον σύλλογο και το σημαντικό μήνυμα του Βασίλη Παπαστεργιάδη, ενός εκ των δύο προέδρων του

Μια νέα γενιά Ελληνοαυστραλών ανακαλύπτει μέσα από το μπουζούκι και τα παλιά τραγούδια έναν διαφορετικό τρόπο σύνδεσης με τις ρίζες της, συνεχίζοντας να «μιλά» τη μουσική γλώσσα της νοσταλγίας, της ξενιτιάς και της μνήμης - Τα πρόσωπα που αναβιώσαν τη «σκηνή» κατά τη δεκαετία του 1980.

Η σημασία της βιωσιμότητας στην παγκόσμια παραγωγή ρούχων αλλά και στη χρήση τους μετά την αγορά - Οι διαφορετικές προσεγγίσεις Αυστραλίας και Ελλάδας.

Μπορεί σήμερα ο πληθυσμός της ελληνικής διασποράς στην Αργεντινή να είναι αισθητά μικρότερος σε σχέση με το παρελθόν, αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι οι δεσμοί ανάμεσα στις δύο χώρες δεν κρατιούνται ζωντανοί – αυτό κρατάμε ξεφυλλίζοντας το «Βήμα του Μπουένος Άιρες».

Το σύνθημα του σχολείου «Ένας Πλήρης άνθρωπος για έναν Νέο Κόσμο» εκφράζει το όραμά του, που είναι η καλλιέργεια της γνώσης, του ήθους και της δημιουργικότητας.

Ο βίος και η πολιτεία του Μπαρτολομί Μίτρε-Μαρτίνεζ, του ελληνικής καταγωγής στρατιωτικού και πολιτικού, που κατάφερε να ενώσει όλες τις επαρχίες της χώρας υπό την ηγεσία του - Η περιπετειώδης ζωή του, η συνεισφορά του στην οικονομία, στην κοινωνία, αλλά και στα γράμματα και οι χαρακτηριστικοί διάλογοι με τους Ελληνες της εποχής του