Εικαστικά

Ο Τάσος Μαντζαβίνος σε μια σπάνια συνέντευξη μιλά για τη μνήμη, την απώλεια, τον Καραγκιόζη, τη θάλασσα που έγινε τραύμα και την τέχνη που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς βίωμα.

Για πρώτη φορά η Ελλάδα θα είναι η τιμώμενη χώρα στη BASE 2026, μία από τις σημαντικότερες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης της Τουρκίας. Η διοργάνωση απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε νέους Έλληνες καλλιτέχνες να υποβάλουν το έργο τους, προσφέροντάς τους τη δυνατότητα να παρουσιάσουν τη δημιουργία τους στην Κωνσταντινούπολη, δίπλα σε περισσότερους από 150 ανερχόμενους Τούρκους δημιουργούς.

Με αφορμή την κοινή του έκθεση με την Άννα Μαρία Τσακάλη στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού, ο ζωγράφος Εδουάρδος Σακαγιάν μιλά για τη ζωγραφική ως τρόπο ύπαρξης, για τη δημιουργία που γεννιέται από το απρόβλεπτο, για τη σχέση του με τον άνθρωπο και το πλήθος, αλλά και για την ανάγκη να παραμένει κανείς ανοιχτός σε εκείνο που προηγείται κάθε πρόθεσης: το χάος.

Η μεγάλη αναδρομική έκθεση στη Μονή Παναχράντου φωτίζει τις πνευματικές και εικαστικές καταβολές του Αλέκου Φασιανού. Ο επιμελητής και ζωγράφος Χρήστος Κεχαγιόγλου μιλά στο ΒΗΜΑ.

Ο Δημήτρης Αμελαδιώτης μιλάει για τα αντικείμενα που μετατρέπει σε εύθραυστους μικρόκοσμους μνήμης και μύθου, συνδέοντας τη σύγχρονη τέχνη με τη λαϊκή παράδοση, την επιτέλεση και την αρχαιολογία της ύλης.

Η Uni.Versus Art Room παρουσιάζει την έκθεση «FORMA | Objects in Conversation», όπου η Μαριλένα Μιχοπούλου και η Δώρα Χαραλαμπάκη φέρνουν σε διάλογο γλυπτά και κοσμήματα, εξερευνώντας τη μνήμη, την υλικότητα και τη δύναμη της χειροποίητης δημιουργίας. (256 χαρακτήρες)

Σχεδόν μία δεκαετία μετά την τελευταία ατομική του έκθεση, ο Άρης Τσούτσικας επιστρέφει με το «LA STESSA PERSONA – A Future Retrospective», μια πολυφωνική ενότητα έργων που καταγράφει οκτώ χρόνια καλλιτεχνικών αναζητήσεων και μετασχηματισμών.

Από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και τη Δήλο έως το Αρχαίο Θέατρο Λάρισας και την Αρχαία Ολυμπία, το «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός» επιστρέφει το καλοκαίρι του 2026 με 190 δωρεάν εκδηλώσεις, 95 νέες παραγωγές και 94 χώρους πολιτισμού σε ολόκληρη τη χώρα.

Η έκθεση «Μεταμόρφωση της Σκέψης» γιορτάζει τα 15 χρόνια του Kai Dikhas στο Βερολίνο, φέρνοντας σε διάλογο τον Χριστόφορο Κατσαδιώτη με τον Goya, τον Otto Pankok και σύγχρονους δημιουργούς.

Περισσότερα από 150 έργα, εγκαταστάσεις, animation και comics του Αλέξανδρου Ψυχούλη συνθέτουν στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων μια μεγάλη αναδρομική έκθεση για τα 40 χρόνια της πορείας του στην τέχνη, την τεχνολογία και την ποπ κουλτούρα.

Με νέα θεσμική δομή και διεθνή επιμελητική κατεύθυνση, η 8η Athens Biennale επιστρέφει το 2027 στο Καπνεργοστάσιο της Βουλής των Ελλήνων, εξερευνώντας τη σύγχρονη συνθήκη κρίσης, πολέμου και κοινωνικού μετασχηματισμού.

Ο πρόεδρος του ΔΣ του Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης μιλάει για τον MOMus, τις Μπιενάλε και το νέο μοντέλο διοίκησης των φορέων πολιτισμού.

Από την αρχαιολογική έρευνα της Αμαρύνθου στην Εύβοια έως τη δυναμική πολιτική τέχνη της Μπάρμπαρα Κρούγκερ στο ΚΠΙΣΝ, η ανοιξιάτικη Αθήνα προσφέρει εκθέσεις που συνδέουν το παρελθόν, τη φύση και τον σύγχρονο προβληματισμό.

Στο πλαίσιο της La Biennale di Venezia (9 Μαϊου - 22 Νοεμβρίου), η ελληνική συμμετοχή με την υπογραφή του εικαστικού Ανδρέα Αγγελιδάκη αντλεί έμπνευση από τον φασισμό του '30 έως τον σύγχρονο τραμπισμό. Μπορούμε πράγματι να δραπετεύσουμε από την Ιστορία;

Στη νέα του έκθεση «RAW» στη Γκαλερί Σκουφά, ο Νίκος Λαγός παίζει δημιουργικά με τις λέξεις, τα σύμβολα και το ένστικτο, καταγράφοντας μια εποχή πίεσης και δυστοπίας, αναζητώντας μικρές ρωγμές ελευθερίας μέσα στο χάος.

Ο Σαμσών Ρακάς δημιουργεί μια φανταστική πολιτεία προσφέροντάς μας καταφύγιο από την «τεχνοκρατική και εκβιασμένη καθημερινότητά μας» επισημαίνοντας πως «η κοινωνία της αφθονίας και της αέναης υπόσχεσης σε οδηγεί με ακρίβεια στη δυστυχία».

Ο καλλιτέχνης–φαρμακοποιός, Εμίλιο Παπαευαγγελίου, παρουσιάζει στο European Centre Athens (Πλάκα) την δεύτερη ατομική του έκθεση στην Ελλάδα «Ανάμεσα / In-Between» σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Ελισάβετ Πλέσσα.

Το «τρομερό κορίτσι» της βρετανικής εικαστικής σκηνής ετοιμάζεται για μια αναδρομική έκθεση στην Tate Modern του Λονδίνου, ώστε να μοιραστεί με τον κόσμο το ταξίδι της από τον πόνο και την απώλεια στην τέχνη και την προσωπική αναγέννηση.

Στη δεύτερη ατομική της έκθεση, η Έλεσα Αντύπα μετατρέπει το βίωμα της μητρότητας σε ζωγραφική πράξη: ένα πεδίο όπου η τρυφερότητα συνυπάρχει με την εξάντληση, η φύση με το ασυνείδητο και η προσωπική εμπειρία διεκδικεί καθολικότητα.

Με τις ατέρμονες μεταμορφώσεις των έργων του έχει εμπνεύσει δημιουργούς σε όλα τα μέσα, από μουσική και βίντεο μέχρι ταινίες, κινούμενα σχέδια και τηλεοπτικά παιχνίδια