Λένα Παπαδημητρίου

«Είναι υγιές να είμαστε πού και πού και άρρωστοι» αποφαινόταν ο Χένρι Ντέιβιντ Θόρο. «Και όμως, έχουμε φτάσει πια στο σημείο να μην επιτρέπουμε

Ολα ξεκίνησαν με ένα τηλεφώνημα και μια πρώτη συνάντηση στο σπίτι της οδού Επιφανούς 1, στον επάνω όροφο, εκεί όπου βρίσκεται το πιάνο. Κατευθείαν στο ψητό. «Πρέπει να τραγουδήσεις δικά μου τραγούδια». Η δεύτερη συνάντηση ορίστηκε για τη 17η Νοεμβρίου. Οταν μάλιστα η γραμματέας του, που σημείωνε τα ραντεβού του, παρενέβη για να υπενθυμίσει την ιδιαιτερότητα της ημερομηνίας (που ενδέχετο να δημιουργήσει πρακτικά προβλήματα), εκείνος αναφώνησε: «Τόσο το καλύτερο!». Αυτή τη φορά στον κάτω όροφο, εκεί που είναι τα ηχεία.

Ο μουσικός Μίκης Θεοδωράκης επιστρέφει. Δύο από τους πιο εμβληματικούς μεταπολιτευτικούς δίσκους του έλληνα συνθέτη βγαίνουν ξανά στο φως. Με καινούργιο δέρμα. Ο «Επιβάτης» και το «Ραντάρ» κυκλοφορούν εκ νέου (από τη δισκογραφική εταιρεία Sui Generis Music), σε καινούργια ενορχήστρωση του Μίκη Θεοδωράκη, με τον ίδιο να διευθύνει τη Λαϊκή του Ορχήστρα. Αυτή τη φορά με ερμηνεύτρια τη Φωτεινή Δάρρα. Στο πιάνο, ο Γιάννης Μπελώνης.

Η Χάνα και ο Μαρκ γνωρίζονται στη Νέα Υόρκη. Εναν χρόνο αργότερα, είναι παντρεμένοι και ζουν στο υπέροχο διαμέρισμα του Μαρκ

Τη στιγμή που η παγκόσμια οπλική τεχνολογία γνωρίζει νέες δόξες (με το Liberator του διαβολικού Κόντι Γουίλσον, το πρώτο τρισδιάστατο όπλο που μπορείς να «κατεβάσεις» μέσα από τον υπολογιστή σου και να «τυπώσεις» σε έναν high-tech 3D εκτυπωτή), η πιο πολύπαθη ζώνη της ευρωζώνης γνωρίζει τη δική της μικρή οπλική άνοιξη. Το πρόβλημα της «ανεξέλεγκτης […]

Ομολογώ ότι ευχαριστήθηκα όταν το διάβασα. Τελικά, ακόμη και στον σκανδιναβικό παράδεισο, υπάρχουν ouppfostrade (ήτοι κακομαθημένα βρωμόπαιδα)