Γνώμες

Ο Δούκας που εκλέχθηκε με συγκεκριμένες δεσμεύσεις δεν θα έχει λόγο στα του δήμου. Για τα έργα στην Αθήνα θα αποφασίζουν τα υπουργεία.

Η εποχή της ραθυμίας για το Μέγαρο Μαξίμου διακόπηκε την Τρίτη το μεσημέρι, μάλλον απότομα. Οι καμπάνες που ήχησαν θα φταίνε για αυτό...

Θα αρχίσουμε επιτέλους να δούμε στην κοινή «ανθρωπιά» το ποθητό επίτευγμα της μοναδικής φυλής που έχουμε;

Σαν να διαχωρίζουν οι γιορτές νικητές από χαμένους. Όπου χαμένοι όσοι δεν συμμετέχουν στο λαχάνιασμα της κατανάλωσης.

Όλα τα στοιχεία συνηγορούν ότι το συμπέρασμα του επισκέπτη δεν μπορεί εύκολα να αμφισβητηθεί: Η πατρίδα μας έχει βρει τον δρόμο της. Είναι όμως έτσι;

Το προφανές μειονέκτημα της συγκεκριμένης θεωρίας, στην πράξη, είναι ότι απαιτεί δράση. Απαιτεί, δηλαδή, να ξεκουνηθούν κάποιοι και να{ διορθώσουν το σπασμένο παράθυρο και, αν χρειαστεί, να κυνηγήσουν εκείνους που συστηματικά σπάνε τα παράθυρα. Και, ως γνωστόν, ποιος να μπλέκει τώρα;

Πώς θα είναι η επόμενη μέρα για τα δημόσια ΑΕΙ;

Tο ζήτημα είναι εάν θέλουμε μια καταναλωτική ή μια πνευματική γιορτή, με τις (θρησκευτικές ή μη) προσλαμβάνουσες παραστάσεις που συγκροτούν την ιδιαίτερη προσωπικότητα του καθενός.

Το τελευταίο «ελεύθερο πανεπιστήμιο» στην ήπειρο, ενδεχομένως και στον κόσμο, εμφανίστηκε ως τίτλος στο νομοσχέδιο που παρουσίασε ο Κυριάκος Πιερρακάκης στο Υπουργικό Συμβούλιο της περασμένης Τρίτης.

Η φάτνη συμβολίζει τη συμμετοχή όλου του κτιστού κόσμου στο μυστήριο της ενσάρκωσης του Θεού.

Οι προβληματικές πτυχές του νέου συστήματος με τα χρωματιστά τιμολόγια - Προτάσεις για βελτίωση υπέρ των καταναλωτών

Μέσω των στεγών υποστηριζόμενης διαβίωσης.

Ποια είναι η ελπίδα μας για το μέλλον μέσα σε ένα κόσμο έντονων ανισοτήτων;

Μήπως τελικά δεν υπήρξε παγκόσμια συνωμοσία σε βάρος της Ελλάδας;

Η θεωρία μιας Ευρώπης «μπάτε, σκύλοι, αλέστε» ανήκει σε ένα ξεπερασμένο και ανυπόφορο για τους περισσότερους Ευρωπαίους πολίτες παρελθόν.

Δύο σημεία αξίζει ίσως να επισημανθούν: η μεγάλη ηλικιακή διακύμανση των θανάτων και η (ατυχής) σύγκριση με τη γρίπη.

Πριν ανοίξουμε κανέναν νέο βλακώδη εμφύλιο, θα ήταν χρήσιμο να συνειδητοποιήσουν οι εμπλεκόμενοι πως η εξέλιξη των πραγμάτων στην εκπαίδευση και παντού δεν ρυθμίζεται με διατάγματα, ούτε σταματάει με φιρμάνια.