Οι ειδήσεις αντικατοπτρίζουν αυτό που συμβαίνει στις ζωές μας και διερωτάται κανείς πώς φτάσαμε ως εδώ. Τι είδους κοινωνίες αναθρέφουν παιδιά με βίαια ένστικτα που εξελίσσονται σε ανώριμους και παραβατικούς ενηλίκους;
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Η Ελλάδα είναι μία χώρα που σου επιτρέπει να ταξιδεύεις στον χρόνο και μάλιστα από τον καναπέ, αρκεί να έχεις μπροστά σου τηλεόραση ή υπολογιστή.
Ο Δούκας που εκλέχθηκε με συγκεκριμένες δεσμεύσεις δεν θα έχει λόγο στα του δήμου. Για τα έργα στην Αθήνα θα αποφασίζουν τα υπουργεία.
Η εποχή της ραθυμίας για το Μέγαρο Μαξίμου διακόπηκε την Τρίτη το μεσημέρι, μάλλον απότομα. Οι καμπάνες που ήχησαν θα φταίνε για αυτό...
Θα αρχίσουμε επιτέλους να δούμε στην κοινή «ανθρωπιά» το ποθητό επίτευγμα της μοναδικής φυλής που έχουμε;
Σαν να διαχωρίζουν οι γιορτές νικητές από χαμένους. Όπου χαμένοι όσοι δεν συμμετέχουν στο λαχάνιασμα της κατανάλωσης.
Όλα τα στοιχεία συνηγορούν ότι το συμπέρασμα του επισκέπτη δεν μπορεί εύκολα να αμφισβητηθεί: Η πατρίδα μας έχει βρει τον δρόμο της. Είναι όμως έτσι;
Το προφανές μειονέκτημα της συγκεκριμένης θεωρίας, στην πράξη, είναι ότι απαιτεί δράση. Απαιτεί, δηλαδή, να ξεκουνηθούν κάποιοι και να{ διορθώσουν το σπασμένο παράθυρο και, αν χρειαστεί, να κυνηγήσουν εκείνους που συστηματικά σπάνε τα παράθυρα. Και, ως γνωστόν, ποιος να μπλέκει τώρα;
Πώς θα είναι η επόμενη μέρα για τα δημόσια ΑΕΙ;
Tο ζήτημα είναι εάν θέλουμε μια καταναλωτική ή μια πνευματική γιορτή, με τις (θρησκευτικές ή μη) προσλαμβάνουσες παραστάσεις που συγκροτούν την ιδιαίτερη προσωπικότητα του καθενός.
Το τελευταίο «ελεύθερο πανεπιστήμιο» στην ήπειρο, ενδεχομένως και στον κόσμο, εμφανίστηκε ως τίτλος στο νομοσχέδιο που παρουσίασε ο Κυριάκος Πιερρακάκης στο Υπουργικό Συμβούλιο της περασμένης Τρίτης.
Η φάτνη συμβολίζει τη συμμετοχή όλου του κτιστού κόσμου στο μυστήριο της ενσάρκωσης του Θεού.
Οι προβληματικές πτυχές του νέου συστήματος με τα χρωματιστά τιμολόγια - Προτάσεις για βελτίωση υπέρ των καταναλωτών
Μέσω των στεγών υποστηριζόμενης διαβίωσης.
Του Ντένη Ζαχαρόπουλου Ο Bλάσσης Κανιάρης είχε χρησιμοποιήσει πάρα πολλές φορές στα έργα του την ελληνική σημαία. Ηταν σαφές όμως το ’60 πως υπήρχε λογοκρισία και με το παραμικρό μπορούσες να πας φυλακή. Θα μπορούσε να λογοκριθεί. Δεν συνέβη. Και ο Ακριθάκης έκανε όλη την περίοδο της χούντας έργα με τη σημαία, σκισμένη, τσαλακωμένη, στο […]
Του Νίκου Παναγιωτόπουλου H απόσυρση του έργου της Γεωργίας Λαλέ από την έκθεση του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη μάς υποχρεώνει να υπενθυμίσουμε ορισμένα στοιχειώδη πράγματα. Ο καλλιτεχνικός χώρος, όπως όλα τα πολιτισμικά πεδία, είναι ένας μικρόκοσμος που κατέκτησε την αυτονομία του προοδευτικά. Μια σφαίρα όπως, εν προκειμένω, η καλλιτεχνική είναι αυτόνομη, σύμφωνα […]
Του Θεοφάνη Τάση Σε ποιους παράγοντες οφείλεται η ισχύς των κοινωνικών επιδραστών (social influencers) ιδίως στους νέους; Στην εικονιστική συνθήκη, η οποία χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα, επιτάχυνση, πολυπλοκότητα, ασάφεια και ρευστότητα, το άτομο ανεξαρτήτως της κοινωνικής τάξης που ανήκει είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένο σε μεταπτώσεις διαθέσεων, αλλαγές συναισθημάτων και ενίοτε επώδυνα ψυχικά φαινόμενα εσωτερικών διεργασιών, τα οποία […]
Ποια είναι η ελπίδα μας για το μέλλον μέσα σε ένα κόσμο έντονων ανισοτήτων;
Μήπως τελικά δεν υπήρξε παγκόσμια συνωμοσία σε βάρος της Ελλάδας;