Από τους Πούσκας και Κομανέτσι στους διεθνείς της Ερυθραίας

Δεκάδες αθλητές κατά το παρελθόν επέλεξαν τον δρόμο της ελευθερίας ζητώντας πολιτικό άσυλο εν όσω εκπροσωπούσαν τη χώρα τους σε κάποια αθλητική διοργάνωση στο εξωτερικό. Η πρώτη μεγάλη «απόδραση» ποδοσφαιριστών στη Δύση έλαβε χώρα το 1956, λίγο μετά την είσοδο των σοβιετικών τανκς στη Βουδαπέστη. Οι κορυφαίοι παίκτες της Ουγγαρίας Πούσκας, Κόκτσις , Τσίμπορ, Λόραντ, οι οποίοι το 1952 είχαν λάμψει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι (χρυσό μετάλλιο) και το 1954 αγωνίστηκαν στον τελικό του Μουντιάλ της Ελβετίας, αρνήθηκαν να επιστρέψουν στη χώρα τους, ενώ βρίσκονταν στο εξωτερικό για φιλικούς αγώνες με τη Χόνβεντ.

Δεκάδες αθλητές κατά το παρελθόν επέλεξαν τον δρόμο της ελευθερίας ζητώντας πολιτικό άσυλο εν όσω εκπροσωπούσαν τη χώρα τους σε κάποια αθλητική διοργάνωση στο εξωτερικό. Η πρώτη μεγάλη «απόδραση» ποδοσφαιριστών στη Δύση έλαβε χώρα το 1956, λίγο μετά την είσοδο των σοβιετικών τανκς στη Βουδαπέστη. Οι κορυφαίοι παίκτες της Ουγγαρίας Πούσκας, Κόκτσις , Τσίμπορ, Λόραντ, οι οποίοι το 1952 είχαν λάμψει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι (χρυσό μετάλλιο) και το 1954 αγωνίστηκαν στον τελικό του Μουντιάλ της Ελβετίας, αρνήθηκαν να επιστρέψουν στη χώρα τους, ενώ βρίσκονταν στο εξωτερικό για φιλικούς αγώνες με τη Χόνβεντ.

Το 1948 στο Λονδίνο η αρχηγός της ομάδας γυμναστικής της Τσεχοσλοβακίας Μαρί Προβανζίκοβα έγινε η πρώτη αθλήτρια η οποία ζήτησε και έλαβε πολιτικό άσυλο κατά τη διάρκεια Ολυμπιακών Αγώνων. Το 1975 η συμπατριώτισσά της και κορυφαία τενίστρια όλων των εποχών Μαρτίνα Ναβρατίλοβα ζήτησε πολιτικό άσυλο στις ΗΠΑ. Η εξαφάνιση του 18χρονου σοβιετικού καταδύτη Σεργκέι Νεμτσάνοφ το 1976 κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Μόντρεαλ κατέληξε σε διπλωματικό επεισόδιο ανάμεσα στην ΕΣΣΔ και στον Καναδά.

Το 1979 οι σοβιετικοί ολυμπιονίκες του 1964 και 1968 στο καλλιτεχνικό πατινάζ Λιουντμίλα Μπελαούσοβα και Ολεγκ Ποτοπόποφ ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ελβετία. Την Αυστραλία επέλεξε ο Ναούμ Σουλεϊμάνοφ για να εγκαταλείψει τη Βουλγαρία προτού επιστρέψει ως Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου στην Τουρκία. Ο κορυφαίος αρσιβαρίστας, τον Δεκέμβριο του 1986, πήγε στην τουαλέτα εστιατορίου στο οποίο γευμάτιζε η αποστολή της Βουλγαρίας και τέσσερις ημέρες μετά εμφανίστηκε στην τουρκική πρεσβεία. Για να αποκτήσει το δικαίωμα να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 οι Τούρκοι κατέβαλαν στους Βούλγαρους 1 εκατ. δολάρια.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η κορυφαία γυμνάστρια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1976 στο Μόντρεαλ Ρουμάνα Νάντια Κομανέτσι , συνοδευόμενη από τον προπονητή της Μπέλα Κάρολι, απέδρασε με τα πόδια από τη χώρα της για να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ. Το 1985 ο πολωνός χρυσός ολυμπιονίκης της Μόσχας στο επί κοντώ Βλάντισλαβ Κοζάκεβιτς ζήτησε πολιτικό άσυλο στην τότε Δυτική Γερμανία, ενώ το 1989 ο ταλαντούχος σοβιετικός σκακιστής Γκάτα Κάμσκι ζήτησε με τον πατέρα του πολιτικό άσυλο στις ΗΠΑ, ενώ βρίσκονταν για αγώνες στη Ν. Υόρκη.

Α ρκετοί ήταν οι αθλητές του μπέιζμπολ και της πυγμαχίας οι οποίοι αρνήθηκαν να επιστρέψουν στην Κούβα ζητώντας πολιτικό άσυλο κυρίως στις ΗΠΑ. Τελευταία απόδραση από το λεγόμενο «νησί της ελευθερίας» σημειώθηκε τον Αύγουστο του 2009 όταν τέσσερις κουβανοί μπασκετμπολίστες ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ισπανία, ενώ αγωνίζονταν σε τουρνουά στα Κανάρια Νησιά. Πέντε μήνες μετά, 12 ποδοσφαιριστές της Ερυθραίας ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Κένυα, όπως είχαν κάνει άλλοι 12 συμπαίκτες τους το 2006. Το ωραίο στην υπόθεση είναι ότι είχαν υπογράψει υπεύθυνη δήλωση ότι θα επέστρεφαν στη χώρα τους για να τους επιτρέψουν να συμμετάσχουν στο συγκεκριμένο ποδοσφαιρικό τουρνουά της Κένυας.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αθλητισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk