Oι Ρώσοι είχαν από παλιά παράδοση στην εξόντωση των αντιπάλων διά της δηλητηριάσεως. Ετρωγες, ας πούμε, ήσυχα και απλά το μπλινίς σου και ύστερα από λίγες ώρες βρισκόσουν συντροφιά με τον εφημέριο κάποιου Αγίου Βασίλι ή Αγίου Φιόντορ, φυσικά για τον τελευταίο ασπασμό. Επινες ωραία και καλά ένα ποτήρι λευκό αφρώδες κρασί της Κριμαίας, συνοδεύοντας το χαβιάρι της Κασπίας, και κοκάλωνες στη θέση σου. Η λογοτεχνία έχει διασώσει πολλές, ωραίες και ψυχωφέλιμες περιπτώσεις δηλητηριάσεων με κλασικούς ρωσικούς και μη τρόπους. Αλλωστε η ιστορία του αποστατήσαντος ρώσου πράκτορα που δολοφονήθηκε διά δηλητηριάσεως στο Λονδίνο δείχνει ότι στην εποχή της παγκοσμιοποίησης ακόμη και το σούσι είναι θαυμάσιο μέρος για να κρύψει κανείς μικρή αλλά θανατηφόρα ποσότητα δηλητηρίου, δηλαδή ακόμη και το σούσι εγγράφεται στο ρωσικό ρεπερτόριο του «πώς να εξοντώσετε τον αντίπαλό σας».
Από τη στιγμή που το μίνιμαλ σούσι μπορεί να γίνει τόσο θανατηφόρο όπλο, φανταστείτε τι μπορεί να συμβεί με το αρνάκι κλέφτικο. Ευτυχώς που ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δεν ήθελε να φάει αρνάκι κλέφτικο εκείνη τη μοιραία ημέρα (δηλαδή την ημέρα του αγωγού και των συναφών) και προτίμησε ψάρι, τεσταρισμένο από τους δοκιμαστές του Μαξίμου. Με τη λέξη «δοκιμαστές» μην πάει ο νους σας σε τίποτα γευσιγνώστες. Σύμφωνα με την τηλεοπτική παρουσίαση του θέματος της βέβαιης αλλά τελευταία στιγμή ματαιωθείσας δηλητηριάσεως του προέδρου της Ρωσικής Δημοκρατίας, οι δοκιμαστές του Μαξίμου ήταν σαν εκείνους τους τύπους των ρωμαϊκών τεχνικολόρ. Δοκίμαζαν μια ρόγα από το σταφύλι του αυτοκράτορα και ακαριαία σωριάζονταν στο μαρμαρόστρωτο- κατά προτίμηση με μάρμαρο Καράραςδάπεδο του ανακτόρου.
Ο Πούτιν έφαγε λοιπόν πράσινη σαλάτα με σολομό, τσίμπησε λίγο από τη συναγρίδα του, ίσως ήπιε και μερικές γουλίτσες λευκό κρασί (υποθέτω, αν και τελευταία ο συνδυασμός ψάρι- λευκό δοκιμάζεται δραματικά) και όλα κύλησαν καλά και με ασφάλεια καθώς έχουν γνώση οι δοκιμαστές του Μαξίμου. Εκεί που δεν πήγαν τα πράγματα καλά ήταν με την επικοινωνιακή διαχείριση του «συνδρόμου της συναγρίδας». Εντάξει ο ΕΦΕΤ έκανε την ερευνά του στις κουζίνες και στους αποθηκευτικούς χώρους του εστιατορίου και εντόπισε αλλοιωμένα τρόφιμα, που θα τα έτρωγαν ως «κλέφτικο» κάποιοι ανυποψίαστοι τουρίστες. Φαντάζομαι πως οι ιθύνοντες του εστιατορίου θα έχουν λάβει υπόψη τους ότι η θέα της Ακρόπολης εξουδετερώνει τις… ελαφρές αλλοιώσεις των υλικών. Το πρόβλημα είναι όμως το τάιμινγκ της αποκάλυψης, μία μόλις ημέρα μετά την αναχώρηση του προέδρου της Ρωσίας. Αυτή η χρονική σύμπτωση διόγκωσε το γεγονός της αποκάλυψης των αλλοιωμένων τροφίμων και έκανε τη χώρα διεθνώς ρεζίλι- μάλιστα σε έναν τομέα που υποτίθεται ότι ειδικεύεται, σε αυτόν την παροχής υψηλών τουριστικών υπηρεσιών. Βέβαια το γεγονός αποκαλύπτει και κάτι άλλο, που πολλοί το υποψιαζόμαστε αλλά δεν θέλουμε να το ομολογήσουμε: ότι εστιατόρια με τουριστική πελατεία, ακόμη κι αν θεωρούνται πολυτελείας, ακόμη κι αν είναι πανάκριβα, ακόμη κι αν βρίσκονται σε οδηγούς, έχουν στη φιλοσοφία τους το στοιχείο του ευκαιριακού και του πρόχειρου. Το να δυσφημείται όλη η χώρα ποσώς απασχολεί τους εστιάτορες. Μήπως πρέπει να απασχολεί όμως σοβαρά τον Τουρισμό;
Τι μας ξεπλένει; Ενα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα, από καμιά συγγραφέα τύπου Αλεξάνδρας Μαρίνινα (η πρώην πράκτορας της ΚGΒ που μετεστράφη στην αστυνομική λογοτεχνία), με τίτλο «Η δολοφονία του προέδρου», χώρο δράσης την Ακρόπολη των Αθηνών και τα γειτονικά, και χιτ τη συνταγή αρνάκι κλέφτικο.



