Γνώμες

Η κοινωνία μας είναι πρώτη στη φραστική καταδίκη και στον αποτροπιασμό. Αλλά όταν ο αποτροπιασμός πάει να γίνει πράξη, εκδηλώνει αστείρευτα αποθέματα ανοχής, κατανόησης και επιείκειας.

Συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που καταρτίζουν λίστες στόχων χρησιμοποιήθηκαν ήδη σε πρόσφατες συγκρούσεις, επιταχύνοντας τη λήψη αποφάσεων αλλά αυξάνοντας τον κίνδυνο σφαλμάτων και θολώνοντας το ζήτημα της ευθύνης.

«Χιλιάδες νέοι και νέες» θα έχουν την τύχη να βαδίσουν «στα χνάρια των μαχητών του ΔΣΕ». Υποθέτω ότι εννοούν τα χνάρια που οι μαχητές άφησαν τρέχοντας όταν αποχώρησαν από το Βίτσι μην τους προλάβουν οι κακοί.

Το αμερικανικό πείραμα δεν αντέχει επειδή υπήρξε τέλειο, αλλά επειδή οι θεσμοί του επέτρεψαν επανειλημμένα διόρθωση, συνέχεια και ανανέωση.

Εξυπακούεται ότι, μετά την ανακήρυξη ΑΟΖ από την Ελλάδα, η Τουρκία θα σκληρύνει τη στάση της σε διάφορα μέτωπα (λ.χ. Μεταναστευτικό, παράνομη αλιεία, παραβιάσεις εναέριου χώρου κ.λπ.).

Αν τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης δεν το συμφωνήσουν και δεν το κάνουν, η επιστροφή μιας ισχυρής δεξιάς είναι η πιθανή εκδοχή, μετά από μία ή περισσότερες κυβερνήσεις «Ειδικού σκοπού».

Ο Βασίλης Λεβέντης για δεκαετίες ταυτίστηκε με την πολιτική γραφικότητα και τον αντισυστημικό λόγο, όμως σήμερα θα χανόταν μέσα στον ψηφιακό θόρυβο. Η διαδρομή του γίνεται αφορμή για μια σκέψη πάνω στη μεταμόρφωση του δημόσιου λόγου.

Κάποιοι άνθρωποι ξέρουν από την αρχή ότι θα χάσουν στη μάχη. Και ορμάνε μπροστά ακριβώς γι' αυτό.

Προτείνω, απλούστατα, οι άνθρωποι της εξουσίας που παρανομούν να ρίπτονται στην πυρά του Σαβοναρόλα χωρίς κανένα αίσθημα λύπης.

Έχουμε ως συγκροτημένη πολιτεία μια συλλογική και εθνική υποχρέωση. Να διασφαλίσουμε την κοινωνική ειρήνη, την ευπρεπή κι ανοιχτόκαρδη φιλοξενία, την ομαλή και ασφαλή συνύπαρξη των κατοίκων και των επισκεπτών αυτής της χώρας. Όλων

Τηρουμένων των αναλογιών, ο Στάρμερ έγινε πρωθυπουργός για τους ίδιους λόγους που έγινε πρόεδρος των ΗΠΑ ο Τζίμι Κάρτερ.Επειδή, και στις δύο περιπτώσεις, οι ψηφοφόροι αηδιασμένοι από τους μεν, ψήφισαν τους δε

Ο Ράγιαν Βίτορ Σιμπλίσιο Ρότσα δεν είναι απλώς η νέα ποδοσφαιρική ελπίδα της «σελεσάο». Είναι η πιο ηχηρή προσωπική δικαίωση του Κάρλο Αντσελότι