Και όμως, ο Τράμπ, μέσα στον παραλογισμό και τον αυτοθαυμασμό της ομιλία του, στο φετινό Forum του Νταβός, σε κάτι είχε δίκιο: Όλες οι μεγάλες αλλαγές στον κόσμο από τις αρχές του 20ου αιώνα ξεκίνησαν από τις ΗΠΑ.
Αν η γνώση είναι πράγματι το θεμέλιο της προόδου, τότε δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απλό εμπόρευμα. Πρέπει να προστατευθεί ως κοινός πόρος, ως δημόσια ευθύνη και ως συλλογικό μέλλον.
Αν συνεχιστούν οι καυγάδες, με τον τρόπο που γίνονται, ας ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει και τη δεύτερη θέση. Αν μάλιστα τη δεύτερη θέση την καταλάβει το κόμμα Τσίπρα, (προσωπικά εκτιμώ ότι στην πορεία προς τις εκλογές το κόμμα Καρυστιανού θα ξεφουσκώσει) τότε, χαιρέτα μου τον πλάτανο
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο
Η δυσκολία του επί ελβετικού εδάφους έγκειται στο ότι πρέπει να βρει τα κατάλληλα λόγια ώστε να μην ρίξει οριστικά στην αγκαλιά του Τραμπ τους παραδοσιακά φιλοτραμπικούς εταίρους στην ΕΕ
Η Μαρία Καρυστιανού μίλησε για τις αμβλώσεις και το ενδεχόμενο δημόσιας διαβούλευσης προσπερνώντας ότι πρόκειται για ένα ζήτημα που έχει κλείσει για την ελληνική κοινωνία εδώ και τέσσερις δεκαετίες.
Υποθέτω άλλωστε πως το ΠΑΣΟΚ Ισπανίας θα κατέθετε πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης και θα τα μαθαίναμε όλα. Μόνο που εκεί πρωθυπουργός είναι ο σύντροφος Σάντσεθ, συνεπώς άλλοι πρέπει να κάνουν τη δουλειά.
Ένας χρόνος έχει περάσει από την αρχή της δεύτερης διακυβέρνησης Τραμπ με την ατζέντα της εξωτερικής του πολιτικής να βρίσκεται στο προσκήνιο.
Απομένουν άλλα τρία χρόνια για να λήξει η δεύτερη θητεία Τραμπ. Εκτός αν αποφασίσει να βάλει υποψηφιότητα και για τρίτη, όπως ο Ρούζβελτ που παρέμεινε στον Λευκό Οίκο στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Πώς η ανάπτυξη ενιαίων Οδηγών Κατάρτισης για τις ΣΑΕΚ αναδεικνύει ένα νέο πρότυπο ποιότητας, θεσμικής συνεργασίας και σύνδεσης με την αγορά εργασίας.
Αναγκαία είναι η επιδίωξη στρατηγικής ισορροπίας μεταξύ εκπαίδευσης και έρευνας προκειμένου το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο να συνεχίσει να εξελίσσεται, να καινοτομεί, να πρωτοπορεί και να ανταγωνίζεται στο παγκόσμιο σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης
Ποιος έχει απομείνει να υπερασπίζεται τους θεσμούς όταν οι κατά τεκμήριο θεματοφύλακές τους μοιάζει να επιδιώκουν το ακριβώς αντίθετο;