ζωή

Σκληρή και τρυφερή, άγρια και συμπονετική, ικανή να μας λυγίσει και την ίδια στιγμή να μας δώσει ένα χέρι να σηκωθούμε

Η ζωή μοιάζει όλο και περισσότερο με πίνακα Excel και με εφαρμογή παραγωγικότητας που μετρά την ευτυχία σε tasks

Το ρίσκο δεν είναι ούτε θυσία ούτε αναγκαστική υπέρβαση – είναι μια σιωπηρή απόφαση να είσαι ανοιχτός σε κάτι που μπορεί να σε μεταμορφώσει

Η εμπειρία, αλλά ακόμη και η ηθική και οι αξίες δεν είναι κληρονομικά δικαιώματα, τα φτιάχνεις μόνος σου, στο μεγαλύτερο κομμάτι τους

Δεν υπάρχει η πολυτέλεια να απέχεις από τη ζωή σου, αλλά αυτό το καταλαβαίνουμε πια όταν μας χρησιμεύει μόνο ως συμβουλή στους νεότερους

Θεωρώ πως την πραγματική Ιστορία του ανθρώπου δεν την έγραψαν οι ιστορικοί αλλά οι συγγραφείς, οι μεγάλοι λογοτέχνες και μυθιστοριογράφοι

Μια παράσταση της βραβευμένης Νατάσσας Αραμπατζή για την αναμονή που εκκρεμεί μεταξύ σοβαρού και αστείου, φαντασιακού και στεγνής πραγματικότητας, ελευθερίας και συνήθειας, με την ελαφρότητα της παιδικής μας κούνιας

Η τέχνη οφείλει να μην παρηγορεί. Να μην εξωραΐζει. Να μιλά, όταν όλες οι άλλες γλώσσες σιωπούν ή ψεύδονται

Το κεχριμπάρι είναι απολιθωμένη ρητίνη, κάτι που κάποτε έρρεε και τώρα έχει παγώσει. Κι όμως, ό,τι εγκλωβίστηκε μέσα του – ένα έντομο, ένα φύλλο, ένα κομμάτι ζωής – παραμένει εκεί. Αλλοιωμένο και άθικτο μαζί.

Πάντα οι λίγοι θα τραβάνε το κάρο, οι λίγο περισσότεροι θα τους βάζουν εμπόδια και οι πολύ περισσότεροι απλώς θα αποδεχθούν και θα ακολουθήσουν το τελικό αποτέλεσμα

Το πεδίο ελεύθερο λοιπόν για εκείνον που θα σε προσφωνήσει «bro», και ας τον περνάς σαράντα χρόνια

Μόλις ανοίγει ο καιρός, αρχίζουν να σουλατσάρουν στον κήπο και καμιά φορά ανηφορίζουν. Δεν τα πειράζω αυτά τα πλάσματα

Το επόμενο μεγάλο πολιτικό τραγούδι που θα μας συσπειρώσει όλους γύρω από ένα κοινό αίσθημα και αίτημα, μπορεί να είναι ερωτικό

4,1-3,7 δισ. χρόνια πριν εμφανίστηκε η ζωή στη Γη

Η εκ Μαγιόρκας γαλή θα είναι το γούρι μου για όλο το 2025

Τα παιχνίδια που σου παίζει το μυαλό είναι τα πιο παράξενα

Είναι οι μέρες που τα μαχαίρια μπαίνουν στις θήκες.

Ισως λοιπόν ήρθε η ώρα να συζητήσουμε με νηφαλιότητα και για το ζήτημα αυτό.

Δεν μας ρωτάει κανείς αν θέλουμε να υπάρξουμε, ούτε μας επιτρέπει να επιλέξουμε το πώς και τα τι

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.