Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Ατιμο πράγμα οι κάμερες. Την περασμένη Τρίτη, στη σύνοδο των χωρών του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα, οι κάμερες «έπιασαν» μια αμήχανη στιγμή: στο κατώφλι του προεδρικού μεγάρου, ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και η σύζυγός του υποδέχτηκαν ως οικοδεσπότες της συνόδου τον πρόεδρο της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, και τη σύζυγό του.
Αφού έπεσαν οι σχετικές χειραψίες, η Μπριζίτ Μακρόν αγκάλιασε την Εμινέ Ερντογάν και κατόπιν ο σύζυγός της υποκλίθηκε στην πρώτη κυρία της Τουρκίας και προσπάθησε να της φιλήσει το χέρι. Η Εμινέ τράβηξε το χέρι της, ο Μακρόν έμεινε σκυφτός και ξεκρέμαστος, το όλο περιστατικό έληξε σε δευτερόλεπτα.
Μαύρο φίδι που έφαγε τον Μακρόν: μα τόσο αδαής είναι, γράφουν στο Διαδίκτυο, που δεν ξέρει ότι στις μουσουλμανικές χώρες το χειροφίλημα σε γυναίκα από έναν άνδρα ο οποίος δεν ανήκει στην οικογένειά της απαγορεύεται; Και αν δεν το γνωρίζει ο Μακρόν, συμβούλους δεν έχει να του το μάθουν; Κοτζάμ πρόεδρος της Γαλλίας κάθεται και ξεφτιλίζεται;
Ας δεχτούμε ότι ο Μακρόν είναι αδαής ως προς τα ήθη της μουσουλμανικής Τουρκίας. Το 2018, με αφορμή τους εορτασμούς για την επέτειο των 100 χρόνων από τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο γάλλος πρόεδρος είχε υποδεχτεί το ζεύγος Ερντογάν στο Παρίσι.
Και τότε είχε επιχειρήσει να φιλήσει το χέρι της κυρίας Ερντογάν και εκείνη πάλι το είχε τραβήξει. Το ζήτημα για την ευσεβή μουσουλμάνα δεν αφορά τον σεβασμό στις συνήθειες της χώρας που επισκέπτεται. Αυτό που προέχει είναι να μη δεχτούν «επίθεση» οι αταλάντευτες θρησκευτικές της πεποιθήσεις, τις οποίες μεταφέρει παντού, όπου ταξιδεύει.
Ασχέτως του ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι κάτι προσωπικό και δεν θα έπρεπε να διαδραματίζουν τόση σημασία στη διπλωματία και στα πρωτόκολλα. Να όμως που συμβαίνει το αντίθετο.
Kατά μίαν άλλη εκδοχή, ο Μακρόν θέλησε διά του χειροφιλήματος να κάνει μια δήλωση ενδεικτική της γαλλικής ευγένειας, της «galanterie», όπως πολλοί προκάτοχοί του – ο πρόεδρος Ζακ Σιράκ ήταν πρωταθλητής του χειροφιλήματος –, και του σεβασμού προς τις γυναίκες.
Η ακόμη να τονίσει ότι έθιμα όπως το χειροφίλημα, που θεωρούνται ξεπερασμένα, εξακολουθούν να εκφράζουν σταθερές αξίες, όπως ο σεβασμός. Σε πολιτισμούς της Βορείου Αφρικής και στην Τουρκία το χειροφίλημα από νεότερους σε μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους, ανεξαρτήτως φύλου, εκφράζει σεβασμό. Στην Ελλάδα πάλι η εικόνα παιδιών που τρέχουν να φιλήσουν το χέρι ενός διερχόμενου παπά παραπέμπει σε άλλες, λιγότερο φωτεινές εποχές.
