Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Είναι νόμος της φύσης: δεν υπάρχει γυναίκα που θα φθάσει εκεί γύρω στα 50 και δεν θα βιώσει την εμμηνόπαυση, το τέλος δηλαδή της αναπαραγωγικής ζωής της, το οποίο σηματοδοτεί η μόνιμη διακοπή της εμμήνου ρύσεώς της που οφείλεται στην ανεπάρκεια της ωοθυλακικής λειτουργίας των ωοθηκών.
Μέχρι να φθάσει όμως σε αυτό το οριστικό τέλος η κάθε γυναίκα – λίγο πιο νωρίς ή λίγο πιο αργά – θα περάσει μια περίοδο τρομερών ορμονικών αλλαγών που θα αλλάξουν τον εγκέφαλο και το κορμί της.
Και καθ’ όλη αυτή την (ενίοτε πολύ μακρά) περίοδο της περιεμμηνόπαυσης, αλλά και μετά από εκείνη, όταν πια θα είναι επισήμως εμμηνοπαυσιακή (όταν δηλαδή θα έχει παρέλθει ένα έτος από την τελευταία της έμμηνο ρύση) θα κληθεί να «συμβιώσει» με τον νέο εαυτό της, τόσο η ίδια όσο και όλοι γύρω της.
Τελευταίες μελέτες δείχνουν μάλιστα ότι οι γνωστικές και ψυχικές επιπτώσεις της εμμηνόπαυσης – που λαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη μορφή της «ομίχλης εγκεφάλου», των μεταπτώσεων της διάθεσης αλλά και του άγχους ή της κατάθλιψης – είναι πολύ πιο βαθιές από ό,τι νόμιζαν ως τώρα οι επιστήμονες. Είναι τόσο δραματικές που μοιάζουν με «την ανακαίνιση ενός σπιτιού εκ βάθρων».
Ουσιαστικά ο εγκέφαλος της κάθε γυναίκας «γίνεται διαφορετικός» από μια ηλικία και μετά. Και σε αυτή την εκ βάθρων αλλαγή καταλυτικό ρόλο παίζουν τα οιστρογόνα, τα οποία συμβάλλουν έως και στο 25% της παραγωγής ενέργειας του εγκεφάλου.
Οταν λοιπόν με την εμμηνόπαυση τα οιστρογόνα «καταποντίζονται» στον γυναικείο οργανισμό, ο εγκέφαλος περνά μια μεγάλη βιοενεργειακή κρίση. Και όμως, ο ανθεκτικός γυναικείος οργανισμός καταφέρνει να βγει από αυτή την κρίση, η οποία μάλιστα μπορεί να μετατραπεί σε ευκαιρία ώστε η κάθε γυναίκα να ανακαλύψει τα νευρολογικά αδύναμα σημεία της και να παρέμβει εγκαίρως.
Αλώβητος; Σίγουρα όχι, αφού η φθορά του ανθρώπινου σώματος αποτελεί οικουμενικό χαρακτηριστικό. Δεν είναι όμως εξίσου… οικουμενικά τα κακεντρεχή σχόλια που συνήθως στοχεύουν γυναίκες σε αυτή τη φυσική μεταβατική περίοδο της ζωής τους. Σχόλια που αφορούν το πώς πάχυναν, το πώς έγιναν αργόστροφες, το πώς «φουντώνουν» ξαφνικά και εμφανίζουν κακή διάθεση από το πουθενά…
Με δεδομένο ότι η εμμηνόπαυση αφορά περί το 1 δισ. γυναίκες παγκοσμίως, ενώ στοιχεία δείχνουν πως στη χώρα μας 97% των εμμηνοπαυσιακών γυναικών αναφέρουν ότι βιώνουν αρνητικά συμπτώματα και 65% ότι η εμμηνόπαυση δημιουργεί εμπόδια στην εργασιακή καθημερινότητά τους, αντί για (μη κολακευτικά) λόγια απαιτούνται πράξεις.
Εθνικές στρατηγικές για προστασία των εμμηνοπαυσιακών γυναικών στους εργασιακούς χώρους (όπως μέσα από ευέλικτα ωράρια και τηλεργασία), αλλά και για πρόληψη των… παρελκομένων για την (σωματική και ψυχική) υγεία που συνεπάγεται η συγκεκριμένη φάση της ζωής τους.
Αυτό που τελικά χρειάζεται είναι όντως μια «ανακαίνιση εκ βάθρων», αλλά στις καθεστηκυίες νοοτροπίες. Διότι οι εμμηνοπαυσιακοί εγκέφαλοι θα βρουν τον τρόπο να τα καταφέρουν, συνεχίζοντας να στηρίζουν τις γυναίκες που προσφέρουν τα μέγιστα στις κοινωνίες, σε όποια φάση ζωής και αν βρίσκονται. Οι υπόλοιποι (αν)εγκέφαλοι όμως;
