Αν κίνδυνος για τη δημόσια υγεία επιτρέπει την επίταξη των υπηρεσιών των γιατρών, κατά μείζονα λόγο μπορεί να επιτραπεί η απαγόρευση των δημόσιων συναθροίσεων προκειμένου να αποτραπεί ο βέβαιος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία.
Για να πετύχει η χώρα μας τη σημερινή της ολοκλήρωση συνέβαλαν με τη δράση και τη συνεισφορά τους εμπνευσμένοι πολιτικοί άνδρες.
Εάν δεν άνοιγαν τα Λύκεια στις 12 Απριλίου υπήρχε κίνδυνος να χανόταν ολόκληρη η χρονιά.
Κάθε φορά που ένα απροσδόκητο γεγονός έρχεται να διαταράξει τη «μακάρια ισορροπία», η κατάσταση των πραγμάτων έρχεται στο φως, γυμνή και αφρόντιστη, σε κοινή θέα και δημόσια κριτική.
Η υπόθεση με τη διπλή δολοφονία στη Μακρινίτσα φέρνει στο προσκήνιο το πρόβλημα μιας ιδιαίτερης εκδοχής δολοφονικής βίας: αυτής που έχει ως θύματα κυρίως γυναίκες
Παρακολουθώ την πορεία του ολομέταξου μαντιλιού το οποίο ξαφνικά «πέταξε» στον αέρα. Ισως σε κάποια στιγμή καταλήξει σε κάποιο πάρτι με τεράστιο συνωστισμό σε mansion της Μυκόνου.
Η «αξιοκρατία» όντως χρειάζεται για την ανάπτυξη αισθήματος δίκαιης κοινωνίας. Η εργαλειοποίησή της όμως απαξιώνει όλους όσοι δεν κατορθώνουν να πετύχουν στην αγορά.
Οποιος σέβεται και φοβάται τα γεγονότα αναλαμβάνει τον μόχθο να τα αναλύσει νηφάλια και να υποδείξει τα λάθη στη διαχείρισή τους.
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν έδωσε τη διαβεβαίωση ότι οι καταγγελίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν θα αφορούν μόνο τις χώρες εκείνες που αντιτίθενται στα εθνικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Σας λέω λοιπόν πως ο ασκός του Αιόλου που άνοιξε η υπόθεση της φρούρησης του Μένιου Φουρθιώτη είναι τόσο μεγάλος που αν σκάσει, θα… σκάσει, όπως μαθαίνω, με πάταγο.
Στην περίπτωση μιας χώρας με βαρύ ιστορικό απείθειας στους νόμους και ακόμα βαρύτερο διοικητικού χάους, η πρόκληση δεν είναι μόνο επιδημιολογική.
Την άνοιξη και το καλοκαίρι οι κυρίες και δεσποινίδες θα «εγκαθιδρύσουν» στυλ εμπνευσμένο από την Ελληνική Επανάσταση.
Μια εμβληματική όμως διοικητική μεταρρύθμιση όπως η συγκρότηση του επιτελικού κράτους δεν μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς την Αυτοδιοίκηση. Γράφει ο Γιώργος Δίελλας.
Μόνο καλές ειδήσεις έχουμε αυτές τις ημέρες. Γράφει ο Διόδωρος Κυψελιώτης.
Δεν ξέρω αν οι συζητήσεις της εβδομάδας (την Τρίτη για την προανακριτική Παππά και την Παρασκευή για τη διαχείριση της πανδημίας) θα μνημονευθούν στην κοινοβουλευτική ιστορία του τόπου. Υποθέτω πως όχι. Θα κρατήσω όμως ένα σημείο που θεωρώ αποκαλυπτικό, αν και πέρασε κάπως απαρατήρητο. Την Τρίτη, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είπε για τον εαυτό […]
Αποτελεί ημερήσιο ρεκόρ, που δίνει ελπίδα για να πάρουμε τις ζωές μας πίσω.
Με δύο σημαντικές παρεμβάσεις εκφράζει τη βάσιμη ανησυχία του για την πορεία της οικονομίας και ταυτόχρονα συμβουλεύει διακριτικά την κυβέρνηση για τη ρότα που πρέπει να ακολουθήσει. Γράφει ο Ζώης Τσώλης.
Η δουλειά των ειδικών είναι να προσφέρουν τη γνώση. Η δουλειά των κυβερνήσεων είναι να αποφασίζουν
Το outfit του οίκου Dior με έντονες τις επιρροές από την Εθνική Παλιγγενεσία (1821) συνοδευόταν εσωτερικά από ένα μπλε, υπέρκομψο, ολόσωμο μαγιό.
Κατά τη γνώμη μου, αυτή η ιστορία δεν θα υπήρχε καν στην πολιτική ατζέντα εάν ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 και μετά, όταν αναδείχθηκε αξιωματική αντιπολίτευση, και πολύ περισσότερο από το 2015 και εντεύθεν που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, δεν κατατρύχετο από τη μόνιμη, συνωμοσιολογικού χαρακτήρα θεωρία ότι μια αόρατη δύναμη στοιχίζει εναντίον του μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφους, αναλυτές και δημοσκόπους. Γράφει ο Γιώργος Παπαχρήστος.