Γνώμες

Το πρόβλημα του Κασσελάκη δεν είναι οι επικριτές του, αλλά ότι τα πλεονεκτήματα του είναι ταυτόχρονα και τα μειονεκτήματά του. Και ότι οι άλλοι του επιτρέπουν να μετατρέπει τα μειονεκτήματά του σε πλεονεκτήματα.

Ενα πράγμα είναι σίγουρο. Τα αποτελέσματα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών είναι κάτι σαν τρίτο ημίχρονο στις βουλευτικές του Μαΐου και του Ιουνίου.  

Η δουλειά που έγινε τέσσερα χρόνια τώρα  αρχίζει να αποδίδει καρπούς.

Ήταν όλοι τους σκληροί, πεισματάρηδες, ορισμένες φορές αδίστακτοι αλλά πάντα για το καλό του τελικού αποτελέσματος. Ηταν κατά κάποιο τρόπο «δικτάτορες» στο βασίλειό τους.

Τα κομματικά μέλη μπορούν να εμπλακούν σε πλείστες όσες διαδικασίες, να λάβουν πλήθος αποφάσεων. Ίσως η εκλογή Αρχηγού, να θέλει μια πιο σφιχτή διαδικασία.

Η στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη να κυριαρχήσει στον μεσαίο χώρο και να αφήσει την ακέφαλη και ανερμάτιστη λαϊκή δεξιά – ακροδεξία να «αλωνίζει» του επέφερε καρπούς τον Ιούνιο αλλά έσπειρε και κάποιους καρπούς δεξιάς αμφισβήτησης.

Πώς μία περιήγηση στα «πέτρινα σπίτια», κάτω από τον λόφο του Φιλοπάππου, αποκάλυψε σχετικά άγνωστες πτυχές μίας από τις πιο σκοτεινές προσωπικότητες της νεοελληνικής Ιστορίας...

Σε μια έκρηξη ηθικού πανικού, ο κ. Ασκητής έγινε το απόλυτο φερέφωνο της ετεροκανονικής νόρμας.

Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα; Οχι η έλλειψη αντιπολίτευσης, αλλά η απουσία αντίλογου.

Ο Πλουμπίδης, μολονότι συκοφαντούμενος από το κόμμα του, παρέμενε πιστός σε αυτό και θεωρούσε ότι αυτό θα έχει κάποιους λόγους που δικαιολογούν αυτή τη στάση του.

Ο πολλαπλασιασμός των γνώσεων, η συσσώρευση πληροφοριών, εμπειριών, η νέα δομή των κοινωνιών, το νέο μοντέλο οικογένειας, οι απαιτήσεις στο σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον και οι προκλήσεις της νέας εποχής καθιστούν απαραίτητο τον επαναπροσδιορισμό του ρόλου του δασκάλου.

Δεν αρκεί να επιτυγχάνονται υψηλοί ρυθμοί οικονομικής μεγέθυνσης αλλά επιβάλλεται η ανάπτυξη να έχει συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά ώστε να αποδειχτεί μακροχρόνια βιώσιμη και να μην οδηγήσει σε νέα κρίση

Οι εκλογές δεν είναι πανηγύρι, για χαριεντίσματα και φωτογραφίες, αλλά βαθύτατη πολιτική διαδικασία και ας μην κρύβει ο καθένας και η καθεμία τι πιστεύει και να το λέει ελεύθερα, αλλιώς ρίχνει νερό στο μύλο των άκρων.

Κανείς δεν σηκώνεται αβασάνιστα να φύγει από ένα κόμμα, ιδίως αν δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει.

Ο κορυφαίος Έλληνας προπονητής στη σύγχρονη ιστορία του μπάσκετ, Γιάννης Ιωαννίδης, πήρε το σακάκι του κι "έφυγε".

Παραμένει «κολλημένος με την καρέκλα» ο επικεφαλής της Attica Group, Κυριάκος Μάγειρας - ο άνθρωπος που είχε τη γενική ευθύνη για τη συμπεριφορά των μελών του πληρώματος του «Blue Horizon».