Να λοιπόν που το «ακραίο» πείραμα στο ΑΤΕΝΕ έπιασε τόπο αποδεικνύοντας ότι δεν πρέπει να κοιτάζουμε τα πράγματα με παρωπίδες, αλλά να είμαστε όσο το δυνατόν πιο ανοιχτοί σε ιδέες, μέσω των οποίων και προσφέρουμε και κερδίζουμε.
Καθώς νέες ενεργειακές διαδρομές διαμορφώνονται στα Βαλκάνια, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε κομβική πύλη για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης
Το μεγάλο ερώτημα για την ελληνική και ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και άμυνας είναι πως θα είναι το πεδίο του πολέμου όχι σε 5-10 χρόνια αλλά σε 15 χρόνια. Η Eurosatory στο Παρίσι, η μεγαλύτερη έκθεση όπλων (15-19/6) σίγουρα θα έχει ως θέμα συζήτησης και αυτό.
Ότι κέρδισε η κυβέρνηση λόγω του πολέμου, το έχασε λόγω του ΟΠΕΚΕΠΕ. Διατηρεί όμως ακόμα προβάδισμα από την αξιωματική αντιπολίτευση και μένει να φανεί αν η τάση φθοράς θα συνεχιστεί
Η εσφαλμένη άρνηση διερεύνησης της ενδεχόμενης εμπλοκής και άλλων συμμετοχών στα εγκλήματα για τα οποία καταδικάσθηκαν οι 4 ιδιώτες από το Μονομελές πλημμελειοδικείο Αθηνών
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Η ελευθερία αποτελεί μια διαρκή διαδικασία ενεργούς αμφισβήτησης, αποδόμησης και ανασχεδιασμού των υφιστάμενων δομών ισχύος, μέσω της ανάπτυξης μηχανισμών διεκδίκησης και ανακατανομής επιρροής εντός τεχνολογικά διαμεσολαβημένων πλαισίων διακυβέρνησης και κοινωνικού ελέγχου.
Το ερώτημα για το ποιος επωμίζεται το κόστος του νέου κύματος ακρίβειας βρίσκει διαφορετικές απαντήσεις στα κράτη-μέλη της ΕΕ. Στην Ελλάδα με ευθύνη της κυβέρνησης το επωμίζονται τα ευάλωτα νοικοκυριά.
Στον χώρο της έρευνας τα δημόσια πανεπιστήμια έχουν πετύχει πολλά τα τελευταία χρόνια. Ομως, το ερευνητικό οικοσύστημα των ΑΕΙ χρειάζεται ισχυρή διοικητική και διαχειριστική υποστήριξη, μεγάλες συνεργατικές ερευνητικές υποδομές, στενότερη διασύνδεση με τους παραγωγικούς τομείς.
Οι υστερικές κραυγές μιας προσχηματικής αντιπολεμικής ευαισθησίας – προσχηματικές γιατί προέρχονται από τους ίδιους που επευφημούν τον κατακτητικό πόλεμο του Πούτιν – είναι απλώς ντροπή.
Ας δώσει η προαναγγελθείσα συνταγματική αναθεώρηση στη Δικαιοσύνη το χαμένο της κύρος
Το σύστημα παγκοσμίως δουλεύει στον αυτόματο. Δουλεύει με τιπ, εθελοντισμό, καλές προθέσεις, με εκμετάλλευση προστατευμένη στο ψυχολογικό σελοφάν του κοινωνικού καθήκοντος
Ο πολιτικός – και ειδικά ο κυβερνήτης – πρέπει να αισθάνεται πως ένα λάθος του μπορεί να του κάνει απερίγραπτη και ανεπανόρθωτη ζημιά.
Αντί για έναν κόσμο που μας ξεπερνάει, επιλέγουμε έναν κόσμο που χωράει στην οθόνη του κινητού μας.
Ωραίο και χρήσιμο το επιτελικό κράτος αλλά δεν έχουμε «επιτελική δημοκρατία». Η δημοκρατία μας παραμένει κοινοβουλευτική και δεν βλέπω κανέναν να εισηγείται την αλλαγή της.
Οσο περισσότερο προσπαθείς να ορίσεις ποιος είναι «διανοούμενος», τόσο πιο δύσκολο γίνεται. Γιατί, αν το απομυθοποιήσουμε λίγο, όλοι μας σκεφτόμαστε. Ολοι προσπαθούμε να καταλάβουμε τον κόσμο, να βάλουμε τάξη, να εξηγήσουμε τι μας συμβαίνει.
Σε ένα περιβάλλον περιορισμένων επιλογών και με σοβαρή πολυπλοκότητα, η ποιότητα, η εμπειρία, το ήθος και το κύρος των ανθρώπων που αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση, γίνεται το βασικό, αν όχι το μοναδικό κριτήριο
Γνωρίζουμε από έρευνες ότι οικογένειες με σταθερά εισοδήματα βιώνουν μεγάλη μείωση της αγοραστικής δύναμης και οδηγούνται σε μείωση της πραγματικής κατανάλωσης και ταυτόχρονη μετατόπιση των προτιμήσεων σε φθηνότερες αγοραστικές επιλογές.
Tο πρώτο εξάμηνο του 2026 βρίσκει τα ελληνικά νοικοκυριά σε φάση συγκράτησης δαπανών και ενισχυμένης οικονομικής επιφυλακής, με σαφή προτεραιότητα τη διαχείριση βασικών αναγκών.
228 διαμερίσματα περιλάμβανε αρχικά το συγκρότημα των Προσφυγικών, από τα οποία πλέον κατοικούνται περίπου τα μισά.