Γνώμες

«Τον Μπάτµαν τον λένε έτσι επειδή είναι κακός άνθρωπος;» ρώτησε με τη (σήμα κατατεθέν της) αθωότητα επτάχρονης παιδίσκης, που ανακαλύπτει με έκπληξη τον κόσμο, η Ελένη Μενεγάκη τους συνεργάτες της.

Μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Η συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας έχει πολλά προβλήματα και είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Με τον ερασιτεχνικό χειρισμό της υπόθεσης υποκλοπής συνομιλιών στελεχών του ΔΝΤ η κυβέρνηση βάζει

Αφού ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε στους βουλευτές του τόσο βέβαιος ότι η διαπραγμάτευση και η αξιολόγηση

Επιστρέφοντας στο Ιράκ ύστερα από δύο χρόνια, συνειδητοποίησα το βασικό ζήτημα που περιπλέκει την

Το ερώτημα παραμένει: Γιατί ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας σήκωσε το θέμα με τις υποκλοπές των WikiLeaks

Ο κύριος Αριστείδης Μπαλτάς, θα μπορούσε ν’ αποφύγει τα ομαδικά πυρά του ελληνικού πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου, για τη βεβιασμένη επιλογή του Φλαμανδού εικαστικού και θεατρανθρώπου Γιαν Φαμπρ, στα καθήκοντα του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών.

Ήταν πάλι παραμονές μιας αξιολόγησης. Όμως τότε, ο Αλέξης Τσίπρας ήταν πολύ απασχολημένος να σκίζει τα μνημόνια

Ποιος κυβερνά τη χώρα; Η κυβέρνηση, είναι η πρώτη απάντηση. Κατά κάποιον τρόπο κυβερνά η κυβέρνηση.

Είναι ωραίο το δερµάτινο του Γιάνη. Είναι κουλ, αντισυμβατικό, καθόλου φθηνό, προφανώς ζεστό και όπως και να το κάνουμε κουβαλά μια ιστορία.

Tα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια ενισχύουν την άποψη ότι η Ε.Ε. είναι αδύναμος κρίκος. Είναι αρκετά διαφορετική από το παρελθόν, αφού πλέον, καθίσταται πιο ευάλωτη στις διαθέσεις των λαϊκιστών, δημαγωγών και ευρωσκεπτικιστών.

Ποιος είναι ο... Κάλχας της εποχής μας; Υπάρχουν προφανώς πολλοί. Χιλιάδες οι διαφημιστικές καταχωρίσεις στα έντυπα της υποκουλτούρας και στα σκουπίδια της ενημέρωσης.

Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, αφού έπαιξε με το Προσφυγικό και ταλαντεύτηκε επί 6 μήνες, χάνοντας το μετεκλογικό πλεονέκτημα ανοχής που της προσέφερε με την ψήφο του ο ελληνικός λαός τον περασμένο Σεπτέμβριο,

Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας με την ομιλία του στη Βουλή για τη Δικαιοσύνη θύμισε απογοητευτικά και απαράδεκτα αυτό που λέει ο κοινωνιολόγος Ulrich Beck.

Δεν είναι μόνο τα ψέματα που ξεφουρνίζουν με τη μεγαλύτερη ευκολία υπουργοί της κυβέρνησης προσπαθώντας να δικαιολογήσουν την πρωτοφανή διοικητική ανεπάρκεια και άγνοιά τους.

Κανονικά η Κεντροαριστερά θα έπρεπε να τρέχει. Επέλεξε να κινηθεί βήμα-βήμα. Από το ολότελα...

Κάθε κυβερνητική θητεία έχει ένα κρίσιμο σημείο καμπής. Είναι εκείνο που αποσαφηνίζει τα δεδομένα και τραβάει τις γραμμές για ολόκληρη την περίοδο.

«Δεν επιθυμώ να εργαστώ μέσα σε ένα εχθρικό πολιτιστικό περιβάλλον στο οποίο ήρθα με ανοιχτό πνεύμα και ανοιχτή καρδιά.

Προτού καν στεγνώσει το μελάνι τής ούτως ή άλλως μάλλον φιλολογικής αξίας συμφωνίας των 28 χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης για το Προσφυγικό,

Η Ελλάδα για να βγει από την κρίση έχει ανάγκη μια ισχυρή αλυσίδα εξωστρέφειας, που να διαπερνάει τον πρωτογενή τομέα, τη βιομηχανία, τον τουρισμό, τις μεταφορές, το χρηματοπιστωτικό σύστημα και την επίσημη Πολιτεία.