Google Button Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Το καλοκαίρι δεν είναι ποτέ ήσυχο στην πολιτική αγορά. Ειδικά όταν μιλάμε για την Κεντροαριστερά, εκεί όπου τα αποδυτήρια δεν κλείνουν ποτέ και οι φανέλες αλλάζουν πιο γρήγορα κι από σύστημα παιχνιδιού.

Ειδικά φέτος, στην Κεντροαριστερά βλέπουμε το πιο ιδιόμορφο transfer window της πολιτικής σκηνής. Επί της ουσίας θυμίζει καλοκαιρινό παζάρι χωρίς ημερομηνία λήξης, όπου τα αποδυτήρια δεν ησυχάζουν ποτέ, οι επαφές γίνονται στο παρασκήνιο και κάθε «ελεύθερος παίκτης» περιμένει το τηλεφώνημα που θα αλλάξει φανέλα.

Η δημιουργία της ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα δεν ήταν απλά αλλαγή προπονητή, αλλά κανονικό restart στο πρωτάθλημα και από εκείνη τη στιγμή το τηλέφωνο στα πολιτικά γραφεία δεν έχει σταματήσει να χτυπά.

Η μεταγραφική περίοδος στην Κεντροαριστερά δεν έχει ημερομηνία έναρξης και λήξης, ούτε για hydration break όπως στο Μουντιάλ, αλλά είναι «ανοικτή περίοδος». Είναι ανοιχτή δώδεκα μήνες τον χρόνο και, απ’ ό,τι φαίνεται, φέτος οι «μάνατζερ» δουλεύουν υπερωρίες. Τα τηλέφωνα δεν σταματούν να χτυπούν, τα πολιτικά γραφεία θυμίζουν αίθουσες VIP αεροδρομίου (σ.σ. μια χαρακτηριστική φράση από το αθλητικό ρεπορτάζ, είναι «μεταγραφή αεροδρομίου», δηλ. της τελευταίας στιγμής) και οι πληροφορίες αλλάζουν από ώρα σε ώρα. Άλλοι δοκιμάζουν τη φανέλα μπροστά στον καθρέφτη, άλλοι περιμένουν να πέσουν οι υπογραφές και άλλοι δηλώνουν ότι «είμαστε αφοσιωμένοι στην ομάδα μας», την ώρα που ο ατζέντης έχει ήδη κλείσει το επόμενο ραντεβού.

Έκλεισαν οι πρώτες μεταγραφές

Η μεγαλύτερη «μεταγραφή του καλοκαιριού» δεν αφορά έναν παίκτη αλλά έναν ολόκληρο νέο σύλλογο, το νέο κόμμα της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Η δημιουργία της ΕΛΑΣ από τον Αλέξη Τσίπρα άνοιξε ξανά την αγορά και ανακάτεψε την τράπουλα και έφερε ενδιαφέρον στη… μεταγραφική περίοδο!

Οι πρώτοι που αποχώρησαν από τη μέχρι πρότινος ομάδας, τη Νέα Αριστερά, είναι ο Αλέξης Χαρίτσης, ο Νάσος Ηλιόπουλος, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, η Μερόπη Τζούφη, η Θεανώ Φωτίου και ο Χουσεΐν Ζεϊμπέκ που παρέμειναν στον αγωνιστικό χώρα, αλλά χωρίς φανέλα με σήμα και αναμένουν τις μετακινήσεις στο νέο σύλλογο. Από την άλλη πλευρά, η Έφη Αχτσιόγλου επέλεξε να φύγει εκτός γηπέδου, παραιτούμενη από τη βουλευτική της έδρα. Η ομάδα διαλύθηκε κοινοβουλευτικά και το πρώτο μεγάλο ντόμινο της μεταγραφικής περιόδου ήταν γεγονός και εάν ήμασταν σε ποδοσφαιρικό σύλλογο θα ακούγαμε στα αποδυτήρια τη φράση: «η μπάλα μόλις άρχισε να κυλάει».

Βέβαια, όπως έλεγε ο αείμνηστος προπονητής, Νίκος Αλέφαντος, «μάθε μπαλίτσα» και αυτή την περίοδο έχει ενδιαφέρουσες φάσεις για όσους ξέρουν από πολιτικό ποδόσφαιρο. Περίοδος για φουλ ανάπτυξη και επίθεση και όχι πασούλες «τσούκου-τσούκου» απλά για το αποτέλεσμα και ισοπαλία ή νίκη με 1-0.

Γιατί πέρα από το σκορ, οι θεατές, οι ψηφοφόροι θέλουν και θέαμα και αυτό το δίνουν μόνο ορισμένοι και ο Αλ. Τσίπρας ευελπιστεί με τις «κλεισμένες μεταγραφές» από τη Νέα Αριστερά να δώσει και άλλο τέμπο στην ομάδα του την ΕΛΑΣ, που ακόμα αναζητεί σύστημα ανάπτυξης και, κατά μια προσφιλή φράση των προπονητών, «δεν έχει δέσει ως ομάδα».

Και επειδή είμαστε στις αρχές Ιουλίου, περίοδος που αρχίζουν και οι ποδοσφαιρικές ομάδες προετοιμασία, εξελίσσεται και ένα, μεταφορικά, μεταγραφικό παζάρι, όχι ποδοσφαιρικό, αλλά πολιτικό. Είμαστε σε φάση που ο παίκτης δεν έχει υπογράψει ακόμα αλλά έχει ήδη φορέσει νοητά τη φανέλα.

Στην ΕΛΑΣ, το νέο πολιτικό project, υπάρχει λίστα ονομάτων υπό μεταγραφή ή που βρίσκονται σε τροχιά μετακίνησης. Στη λίστα είναι από την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, απ’ όπου παραιτήθηκε χθες και ο μέχρι πρότινος εκπρόσωπος τύπου Κώστας Ζαχαριάδης και προ ημερών η πρώην υπουργός Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και οι δυο, έτοιμοι να υπογράψουν συμβόλαιο με την ΕΛΑΣ, οι Γιώργος Καραμέρος, Βασίλης Κόκκαλης, Συμεών Κεδίκογλου, Μίλτος Ζαμπάρας, Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, Χάρης Μαμουλάκης και Ανδρέας Παναγιωτόπουλος. Εδώ δεν μιλάμε για κλεισμένες υποθέσεις, αλλά για παίκτες που έχουν μπει ήδη στο μεταγραφικό μικροσκόπιο, με τον «ατζέντη» -επιτελικά στελέχη του περιβάλλοντος Τσίπρα, να μιλά, τα τηλέφωνα να δουλεύουν και τις τελικές αποφάσεις να εκκρεμούν.

Στο ίδιο κάδρο υπάρχουν και ονόματα που «παίζουν δυνατά» στη μεταγραφική στήλη χωρίς να υπάρχει καμία οριστική εξέλιξη. Σε αυτή την κατηγορία είναι π.χ. οι ανεξάρτητοι βουλευτές, Αθηνά Λινού και Γιάννης Σαρακιώτης.

Χαριλάου Τρικούπη: Τακτική αναμονής και scouting report

Το ΠαΣοΚ, από την άλλη, λειτουργεί σαν μεγάλη ομάδα που δεν μπαίνει πρώτη στο παζάρι αλλά ξέρει να περιμένει. Δεν κάνει θόρυβο, δεν ανακοινώνει κινήσεις, αλλά παρακολουθεί στενά την αγορά, ειδικά τους ανεξάρτητους βουλευτές και όσους θα μείνουν «ελεύθεροι» όταν πέσουν οι υπογραφές αλλού. Είναι η κλασική στάση του προπονητή που λέει «κρατάμε χαμηλά την μπάλα», ενώ παράλληλα το scouting report ανανεώνεται καθημερινά και βλέπει μεταγραφές μέσω επιστροφών πίσω βουλευτών που ήταν στο ΣΥΡΙΖΑ, όπως π.χ. η Νίνα Κασιμάτη ή η Θεοδώρα Τζάκρη, κ.α. Εκεί λειτουργούν και κινούνται έμπειροι πολιτικοί «μάνατζερ», όπως ο Κώστας Σκανδαλίδης και ο Παναγιώτης Λάμπρου που βλέπουν υπό μεταγραφή ή προς αξιοποίηση πολιτικούς παίκτες, αρκετοί εκ των οποίων αρκετά ποιοτικοί.

Επί της ουσίας, στη Χαριλάου Τρικούπη παρακολουθούν την αγορά χωρίς να ανοίγουν εύκολα τα χαρτιά τους. Το ΠαΣοΚ ξέρει ότι κάθε μεταγραφή μπορεί να αλλάξει ισορροπίες, γι’ αυτό κινείται περισσότερο σαν ομάδα που ψάχνει δύο ποιοτικές προσθήκες παρά δέκα κινήσεις εντυπωσιασμού.

Σε κρίση τα αποδυτήρια της Κουμουνδούρου

Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε φάση «κατεβαίνω, δεν κατεβαίνω στο πρωτάθλημα» μετά τις ανακατατάξεις και την πίεση που δημιούργησε η εμφάνιση της ΕΛΑΣ και προσπαθεί να κρατήσει τον βασικό κορμό του και να αποφύγει κι άλλες απώλειες.

Τα αποδυτήρια δεν είναι ήρεμα, φαίνεται από τις υπόγειες συγκρούσεις, Παύλου Πολάκη, Νίκου Παππά και Ρένας Δούρου με τον Σωκράτη Φάμελλο, οι συζητήσεις συνεχείς και κάθε όνομα που ακούγεται δημιουργεί νέο κύκλο σεναρίων. Σε αυτή τη φάση, η ομάδα περισσότερο διαχειρίζεται παρά επιτίθεται στο μεταγραφικό παζάρι, αφού βλέπει «πολιτικούς της παίκτες» έτοιμους προς αποχώρηση.

Οι «Free Agents»

Στην κατηγορία των «ελεύθερων παικτών», οι ανεξάρτητοι βουλευτές αποτελούν το πιο ρευστό υλικό της αγοράς. Δεν έχουν φανέλα, αλλά έχουν ζήτηση. Και στην πολιτική μεταγραφική λογική αυτό σημαίνει ότι μπορούν να βρεθούν παντού, ανάλογα με το project, τον χρόνο και το timing. Είναι οι παίκτες που όλοι «παρακολουθούν στενά», αλλά κανείς δεν έχει κάνει ακόμη την τελική κίνηση.

Στο παρασκήνιο, τα τηλέφωνα δεν σταματούν να χτυπούν και οι διαρροές διαδέχονται η μία την άλλη. Οι ομάδες μιλούν για «διεργασίες», οι μάνατζερ για «επαφές» και οι παίκτες για «ανοιχτούς ορίζοντες». Όμως, όπως συμβαίνει πάντα σε αυτή τη μεταγραφική αγορά, τίποτα δεν θεωρείται τελειωμένο πριν πέσουν οι υπογραφές και σηκωθεί η φανέλα στην επίσημη φωτογράφιση.

Γιατί στο τέλος, είτε μιλάμε για πολιτική είτε για ποδόσφαιρο, ισχύει ο ίδιος άγραφος νόμος: οι μεταγραφές δεν γίνονται στα πρωτοσέλιδα, αλλά στα αποδυτήρια. Και μέχρι να φανεί ο παίκτης με τη νέα του εμφάνιση, όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς ένα πολύ θορυβώδες μεταγραφικό καλοκαίρι.

Οι επόμενες εβδομάδες αναμένονται «καυτές», όπως λένε και στο αθλητικό ρεπορτάζ. Τα πολιτικά τηλέφωνα δεν θα σταματήσουν να χτυπούν, οι διαρροές θα συνεχιστούν και οι πληροφορίες θα διαδέχονται η μία την άλλη.

Γιατί, όπως λένε και οι παλιοί ρεπόρτερ των μεταγραφών, «μην πιστεύεις τίποτα πριν σηκώσει ο παίκτης τη φανέλα». Και στην πολιτική, όπως και στο ποδόσφαιρο, πολλές φορές εκείνος που φαίνεται να υπογράφει το πρωί, το βράδυ έχει ήδη αλλάξει αποδυτήρια.