Τα δύο πρόσωπα του Κωνσταντίνου Ρήγου

ΓΥΜΝΟΣ ΠΡΟΒOΚΑΤΟΡΑΣ

Kατέβασε το παντελόνι του καλύπτοντας με τις χάρτινες σελίδες του λόγου του – ως άλλα φύλλα συκής – το επίμαχο σημείο. Η αίθουσα ξέσπασε σε χειροκροτήματα στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Χορού το 2002, παρακολουθώντας το ιδιότυπο στριπτίζ του εκκεντρικού χορογράφου. Στα χείλη των πιο υποψιασμένων σχηματίστηκε ένα ελαφρώς ειρωνικό χαμόγελο. «Τίποτε πιο πρωτότυπο δεν βρήκε να κάνει;» σχολίασαν. Η αλήθεια είναι ότι η έκθεση του γυμνού σώματος αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία του δραματουργικού κόσμου του καλλιτέχνη. Αλλωστε, υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να προκαλέσεις και να στρέψεις τα βλέμματα επάνω στο έργο σου; Ας του αποδώσουμε, όμως, αγνές προθέσεις – ο ίδιος έχει δηλώσει ότι είχε φωτογραφίσει σε πολύ μικρή ηλικία τα ξαδέλφια του με εσώρουχα στη γειτονιά.

Ηταν ένα μοναχοπαίδι που αγαπούσε τον χορό, το θέατρο, το θέαμα, αλλά δεν γνώριζε ποιο ακριβώς επάγγελμα ήθελε να ακολουθήσει. Το 1990 εν μιά νυκτί δημιουργεί την περίφημη ομάδα Οκτάνα. Λίγους μήνες αργότερα, χωρίς να γνωρίζει ουσιαστικά χορό, κερδίζει το 2ο Βραβείο στον Διαγωνισμό Νέων Χορογράφων. Η Ζουζού Νικολούδη τον παροτρύνει να ασχοληθεί με τον χορό και τότε δίνει εξετάσεις στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. Καταφέρνει να περάσει φορώντας «παπουτσάκια δανεικά από τον κ. Μέτση», όπως έχει δηλώσει.

Το 1993 αποφοιτεί και η Οκτάνα αποκτά πλέον το δικό της κοινό, δίνοντας καλές παραστάσεις: «Οι γάμοι», το «Δάφνις και Χλόη» και οι «Πέντε εποχές» κερδίζουν με τη δύναμη της εικόνας τους και ο Ρήγος σταδιακά περνά και στο θέατρο. Μαζί με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου, θεωρούνται τα δύο πρόσωπα του σύγχρονου χορού στην Ελλάδα. Οι κακές γλώσσες τούς αποδίδουν έναν υπόγειο ανταγωνισμό, χαρακτηρίζοντάς τους Αλίκη Βουγιουκλάκη και Τζένη Καρέζη του χορού, αντίστοιχα. Βέβαια, με την ανάληψη της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα το 2004, ο Παπαϊωάννου έγινε ακόμη πιο «Αλίκη» από τον Ρήγο. Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι ήδη από το 2001 ο Ρήγος ανέλαβε καλλιτεχνικός υπεύθυνος του Χοροθεάτρου του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ). Δεν είναι και λίγο.

Tον Οκτώβριο του 2005 αποχώρησε με πικρία από τη θέση του έπειτα από διαμάχη με τον τότε διευθυντή του ΚΘΒΕ, Νικήτα Τσακίρογλου. Θα συνεχίσει, ωστόσο, καλλιτεχνικά ακάθεκτος με καλές παραστάσεις όπως η «Βοssa Nova», ενώ θα απογοητεύσει με την επανάληψη του «Δάφνις και Χλόη». Οσοι, μάλιστα, είδαν την πρώτη παράσταση κατηγορούν τον κακό Ρήγο του 2010 για «πλαστοπροσωπία» του ταλαντούχου Ρήγου του 1995. Παράλληλα, αναγνωρίζεται και ως σκηνοθέτης παραστάσεων σε μπουζουκερί. Ενα πολύπλευρο ταλέντο.

ΛΑΪΚΟΠΟΠ ΕΙΚΟΝΟΚΛΑΣΤΗΣ

Το βλέμμα του είναι αμήχανο. το πάνελ της μεσημεριανής εκπομπής επιμένει να ρωτά τη νεαρή αοιδό Ελευθερία Ελευθερίου – η οποία εκπροσώπησε την Ελλάδα στην περυσινή διοργάνωση της Eurovision – για το αν διατηρεί σχέση. Ο Κωνσταντίνος Ρήγος, ο οποίος στέκεται δίπλα της, πρέπει να υπομένει στωικά ως κομπάρσος. Αλλωστε, εκείνος επέλεξε να επιμεληθεί την εμφάνισή της στον διεθνή διαγωνισμό τραγουδιού, όπως έκανε και με τον Λούκα Γιώρκα, δημιουργώντας ένα ελληνοκεντρικό θέαμα απαράμιλλου κιτς. Το ερώτημα που γεννάται αυτομάτως είναι πώς ο ταλαντούχος χορογράφος επέλεξε να ασχοληθεί με το επονομαζόμενο «πανηγυράκι της Ευρώπης» από τη στιγμή, μάλιστα, που άλλοτε είχε δηλώσει ότι «η Eurovision είναι κάτι επαρχιώτικο ως αντίληψη. Ούτε οι Γάλλοι ούτε οι Αγγλοι δίνουν τόσο μεγάλη σημασία στον θεσμό».

Μπορείς, έστω, να του συγχωρήσεις τη σκηνοθεσία των βιντεοκλίπ της Πέγκυς Ζήνα – αν κλείσεις τη φωνή, σίγουρα δεν είναι και τόσο άσχημα αισθητικά –, μπορείς ακόμη και να προσπεράσεις τη συνεργασία με τον Γιώργο Μαζωνάκη, ο οποίος ούτως ή άλλως κουβαλάει μια δόση εκκεντρικότητας, φθάνοντας όμως σε ονόματα όπως αυτό της Πάολα ή του Νίκου Οικονομόπουλου, αντιλαμβάνεσαι ότι το βαρέλι δεν έχει πάτο. Και εις κατώτερα λοιπόν. Είναι ο Ρήγος ο νέος Φωκάς Ευαγγελινός;

Ο ίδιος δεν δίνει σαφείς απαντήσεις όταν ερωτάται για το θέμα, κάνοντας λόγο γενικώς και αορίστως «για τη μαύρη και τη φωτεινή πλευρά του». Φυσικά, ο καθείς έχει κάθε δικαίωμα να διαχειρίζεται το όποιο ταλέντο του με όποιον τρόπο επιθυμεί. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν επιθυμεί να ακροβατεί ανάμεσα σε δύο διαφορετικά καλλιτεχνικά στρατόπεδα και να καλύπτει την έλξη που του ασκούν οι σειρήνες του εύκολου κέρδους με αστεία ιδεολογήματα.

Η έπαρση, βέβαια, είναι και αυτή στοιχείο του χαρακτήρα του. Σε συνέντευξη, μάλιστα, έχει ψέξει τραγουδιστές που ισχυρίζονται ότι έχουν κάνει διεθνή καριέρα επειδή απλώς τραγούδησαν για τους Ελληνες της Διασποράς, θεωρώντας ότι ο ίδιος έχει κάνει διεθνή καριέρα περισσότερο από άλλους που το διατυμπανίζουν: «Εχω παίξει σε 40 χώρες σε όλον τον κόσμο μπροστά σε ξένο κοινό». Το έθεσε σωστά. Μόνο και μόνο με αυτά τα δεδομένα και σε συνθήκες εργαστηρίου μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι ο Ρήγος πραγματοποίησε διεθνή καριέρα. Οποιοσδήποτε άλλος ισχυρισμός θα ήταν αστείος.

Το 2013 επιστρέφει στο Εθνικό Θέατρο σκηνοθετώντας τα «Κόκκινα φανάρια». Ευχόμαστε να έχει καταλάβει ότι για να τα καταφέρει θα πρέπει να ιδρώσει περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
BHMAgazino
ΒΗΜΑτοδότης
  • Ο γρίφος της Μποτσουάνα Οι αγορές είναι προεξοφλητικοί μηχανισμοί, στην περίπτωση της νέας μετάλλαξης , προεξόφλησαν ξανά το χειρότερο, δηλαδή νέους περιορισμούς στις... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
Helios Kiosk