Αφροδίτη Λίτη: Με τη γλυπτική νιώθεις σαν θεός

Η γνωστή γλύπτρια, καθηγήτρια στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, εκπέμπει δόσεις θετικής ενέργειας ως αντίδοτο σε μια εποχή με αρνητική διάθεση και ξετυλίγει το νήμα της δουλειάς και της ζωής της με τον για περισσότερα από 30 χρόνια σύντροφό της Γιώργο Λάππα. Αφορμή η νέα της έκθεση στην γκαλερί Citronne του Πόρου.

Η γνωστή γλύπτρια, καθηγήτρια στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, εκπέμπει δόσεις θετικής ενέργειας ως αντίδοτο σε μια εποχή με αρνητική διάθεση και ξετυλίγει το νήμα της δουλειάς και της ζωής της με τον για περισσότερα από 30 χρόνια σύντροφό της Γιώργο Λάππα. Αφορμή η νέα της έκθεση στην γκαλερί Citronne του Πόρου.

Γεννήθηκα…

Στην Αθήνα. Προτού αρχίσω να περπατάω θυμάμαι τον εαυτό μου να θέλω να ζωγραφίσω τη Στοά του Αττάλου. Ημουν στην αγκαλιά του πατέρα μου όταν πρωτοείδα το μνημείο και θυμάμαι πως όταν γύρισα σπίτι προσπάθησα να το σχεδιάσω με μολύβι. Σε νηπιακή ηλικία ήθελα να κάνω το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου. Με είχε εντυπωσιάσει αυτό το τύμπανο που έκανε το γυμνό σώμα. Στο σχολείο ζωγράφιζα πάντα στις πλάτες των συμμαθητών μου. Το παρατσούκλι μου ήταν «ζωγράφος». Στις τσέπες μου είχα κραγιόνια και χρυσόσκονη. Παρ’ όλα αυτά, νόμιζα ότι θα γίνω δικηγόρος, όπως ήταν οι γονείς μου. Δεν είχα καταλάβει ότι ζωγράφος ήταν επάγγελμα.
Στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) με την ενθάρρυνση των γονιών μου που δεν μου έφεραν κανένα εμπόδιο στα σχέδιά μου. Μαθήτευσα δίπλα στον Νικολάου, στον Παππά και άλλους μεγάλους δασκάλους. Δούλεψα εν συνεχεία για 23 χρόνια στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ως μουσειακή γλύπτρια. Μου άρεσε πάρα πολύ να περιβάλλομαι από έργα τέχνης. Και τώρα μαθητεύω πλάι στους μαθητές μου στην ΑΣΚΤ, όπου εδώ και περίπου 12 χρόνια έχω επιστρέψει ως καθηγήτρια στο Εργαστήρι Γλυπτικής. Βλέπω πολύ ταλαντούχα παιδιά και τα θαυμάζω. Και από τους φοιτητές μου παίρνω πάντα θάρρος.

Δοκίμασα…

Ευχαρίστηση δουλεύοντας πολλά και διαφορετικά υλικά. Ολα με εξιτάρουν: μάρμαρο, πηλός, μέταλλα, τα νέα μέσα (βίντεο, φωτογραφίες) και φυσικά οι ψηφίδες. Εχω εστιάσει στις επιφάνειες των μωσαϊκών αλλά μ’ ενδιαφέρει και η μορφή. Μου αρέσει το ψηφιδωτό διότι μπορώ να βάζω και χρώμα. Μελετώντας τη φύση είδα ότι υπάρχει μεγάλη εκκεντρικότητα και τα πιο παράδοξα χρώματα. Κάνω μεγάλη έρευνα αγοράς για το υλικό μου και τις ψηφίδες τις κόβω ακριβώς στο σχέδιο που θέλω. Πρόκειται για ψηφίδες που δεν θα βρείτε στο εμπόριο. Εχω εξαντλήσει ό,τι υπάρχει στην Ελλάδα… Δεν νομίζω ότι οι ψηφίδες μοιάζουν με κόσμημα. Περισσότερο θέλω να πιστεύω ότι θυμίζουν κάτι το ποθητό.

Επέλεξα…

Να κάνω πράγματα με τα χέρια μου. Είναι ο έρωτάς μου. Δουλεύω διαρκώς, όπου κι αν βρίσκομαι, δουλεύω για τον εαυτό μου και οι προσκλήσεις για εκθέσεις… μου προκύπτουν. Επεξεργάζομαι θέματα, συναισθήματα, σχέσεις. Από τότε που γεννήθηκα ξέρω ακριβώς τι θέλω να κάνω. Τα χρόνια δεν με φτάνουν.

Συνειδητοποίησα…

Οτι σ’ εμένα η γλυπτική έρχεται με μεγάλη ευκολία, τόσο πολύ που συγκρατούμαι, μπορώ να πω. Είναι θέμα μυαλού το πώς δαμάζεις τις δυνάμεις, τα βάρη, τους όγκους. Εχει μυστικά και τεχνικές. Οσο δουλεύεις τόσο ανακαλύπτεις τους μηχανισμούς να μην κουράζεσαι. Δαμάζεις την ψυχή σου και το μυαλό σου. Είσαι και αρχιτέκτονας και ιστορικός και φιλόσοφος και ανθρωπολόγος. Ο άνθρωπος αισθάνεται σαν θεός με τη γλυπτική. Αυτό που φτιάχνεις το βλέπεις μέσα στον χώρο. Δεν είναι μαγικό;

Πρωτοσυνάντησα…

Τον Γιώργο Λάππα σε ένα πάρτι όταν ήμασταν συμφοιτητές στην ΑΣΚΤ. Πήγα να απομονωθώ στην κουζίνα του σπιτιού όπου είχε πάει και εκείνος για τον ίδιο λόγο. «Θες να δοκιμάσεις πιτουλίτσες;» με ρώτησε προσφέροντάς μου λουκουμάδες. «Πώς το ξέρεις ότι λέγονται έτσι οι λουκουμάδες;» τον ρώτησα. Και τότε συνειδητοποιήσαμε ότι οι οικογένειες και των δυο μας έχουν ρίζες στη Νάουσα, όπου χρησιμοποιείται η συγκεκριμένη λέξη. Αυτό μας ενθουσίασε. Ο Γιώργης έφερνε από την Αίγυπτο καινούργιες ιδέες και οράματα και εγώ διψούσα να μάθω. Σήμερα είμαστε μαζί για περισσότερα από 30 χρόνια και διδάσκουμε και οι δύο στη Σχολή Καλών Τεχνών. Ο Λάππας άλλαξε πολλά στη Σχολή και σε πολλούς ανθρώπους της γενιάς μας. Εχει ανοίξει ορίζοντες, γι’ αυτό είναι πολύ αγαπητός στους φοιτητές του.

Αγάπησα…

Τον άνθρωπο και τον καλλιτέχνη, διότι για μένα με τον Γιώργη είναι σαν να είμαι κάθε μέρα σε γιορτή. Γελάμε πολύ γιατί έχει πάρα πολύ χιούμορ, είναι ευρηματικός, είναι μέσα σ’ όλα και δουλεύει από τη νύχτα μέχρι τη νύχτα. Ωστόσο δεν θα έλεγα σε καμία περίπτωση ότι είμαστε εργασιομανείς. Χαιρόμαστε με αυτό. Δεν μας ζορίζει κανείς και τίποτα. Οπου και να μας «ακουμπήσεις» μπορούμε να εκφραστούμε και να περάσουμε καλά. Ποτέ δεν μας πέρασε από το μυαλό ότι ο ένας μπορεί να «καπελώσει» τον άλλον.

Επέλεξα…

Μεταξύ των χώρων που έχω παρουσιάσει τη δουλειά μου την Αίθουσα Τέχνης Αθηνών της Μαριλένας Λιακοπούλου, έναν χώρο όπου αισθάνομαι οικεία. Ξεχωρίζω επίσης την έκθεσή μου στο Νομισματικό Μουσείο, όταν μεταστεγάστηκε στο Μέγαρο Σλήμαν, ενώ ιδιαίτερη αίσθηση μου έχουν αφήσει το Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης και η πλατεία των Ελλήνων στην Οδησσό.

Αποφάσισα…

Να παρουσιάσω μια νέα ενότητα γλυπτών με λεμόνια και ορτύκια, έργα με σαφή αναφορά στον Πόρο και στο Λεμονοδάσος, στην γκαλερί Citronne του νησιού του Σαρωνικού. Μου άρεσαν πολύ το οικείο περιβάλλον και η πολύ όμορφη κλίμακα του νησιού: όλα είναι μικρά, κοντά, καθαρά και ποιητικά. Ετσι ονόμασα την έκθεση «Εσωτερικοί Παράδεισοι». Μέσα από αυτή τη δουλειά θεωρώ ότι φθάνω σε καταστάσεις ευτυχίας και ευδαιμονίας που πιστεύω ότι ένας Παράδεισος εμπεριέχει. Την τέχνη μου την αντιλαμβάνομαι όχι ως μια σειρά εξισώσεων αλλά ως παραλλαγές υποσχέσεων ευτυχίας.

Συμπλήρωσα…

Τα ορτύκια και τα λεμόνια με ένα όμορφο χαλί με φυτομορφικό θέμα και με μοτίβα από ψηφίδες, φύλλα από πλάτανο με επιφάνεια από καθρέφτη, πάπιες σε πρωτοχριστιανικά μοτίβα με έντονο το στοιχείο της φύσης, πεταλούδες που καλύπτουν έναν τοίχο, φιγούρες σε αντιστοιχία με τις φιγούρες των προσφορών, ένα μεγάλο δελφίνι από αλουμίνιο στον έξω χώρο της γκαλερί και πολλά άλλα. Κάποια έργα μου είναι ξαναδουλεμένα και κάποια καινούργια.

Παραδέχθηκα…

Οτι έχω μόνο αισιόδοξη σκέψη – και μάλιστα παρεξηγούμαι λίγο. Πρέπει να ξέρουμε πότε είναι αρμοδιότητά μας να μιλήσουμε. Ξαφνικά έχουμε γίνει όλοι οικονομολόγοι. Ε, λοιπόν, σας πληροφορώ ότι μόνο στα πολύ «βαριά» θέματα υπάρχουν δυσκολίες. Δεν πρέπει να κάνουμε τα πολύ εύκολα να δείχνουν δύσκολα. Αυτό είναι λάθος. Εδώ ο κόσμος έχει περάσει από φωτιά και σίδερο, εμείς εδώ θα κολλήσουμε;

πότε & που
Αφροδίτη Λίτη
«Εσωτερικοί Παράδεισοι».
Από 26/5 ως 27/6
Γκαλερί Citronne, Πόρος, τηλ. 22980 22401, info@citronne.com.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk