Τα μάθατε τα νέα;

Αγαπητοί μου, θα ξεκινήσω σήμερα με μια εικόνα αυτού που φεύγει. Μια εικόνα φρέσκια, μόλις χθεσινή. Από το εστιατόριο, όπου πήγα για το μεσημεριανό μου. Απέναντί μου είχα δύο παρέες. Νομίζω ότι η περιγραφή τους αποδίδει τα τελευταία πέντε χρόνια στην ιστορία του δημοσίου βίου: τη λεγόμενη «Νέα Διακυβέρνηση». Στα δεξιά μου έβλεπα τον τέως υπουργό Εθνικής Αμύνης κ. Σπήλιο Σπηλιωτόπουλο με τη σύζυγό του. Επαιρναν το γεύμα τους, ήσυχοι και διακριτικοί, χωρίς να ενοχλούν κανένανούτε καν τους σερβιτόρους.

Αγαπητοί μου, θα ξεκινήσω σήμερα με μια εικόνα αυτού που φεύγει. Μια εικόνα φρέσκια, μόλις χθεσινή. Από το εστιατόριο, όπου πήγα για το μεσημεριανό μου. Απέναντί μου είχα δύο παρέες. Νομίζω ότι η περιγραφή τους αποδίδει τα τελευταία πέντε χρόνια στην ιστορία του δημοσίου βίου: τη λεγόμενη «Νέα Διακυβέρνηση».

Στα δεξιά μου έβλεπα τον τέως υπουργό Εθνικής Αμύνης κ. Σπήλιο Σπηλιωτόπουλο με τη σύζυγό του.

Επαιρναν το γεύμα τους, ήσυχοι και διακριτικοί, χωρίς να ενοχλούν κανένανούτε καν τους σερβιτόρους. Δίπλα τουςαριστερά μου, όπως τους είχα απέναντιήσαν πέντε επηρμένοι και υπέρβαροι τύποι με chalk-striped κοστούμια. Μπήκαν στο εστιατόριο με βήμα αργό (προκειμένου όλοι εμείς να καταλάβουμε το μεγαλείο τους) και ύφος χιλίων καρδιναλίων (κοιτούσαν τριγύρω με ύφος Ρουσόπουλου, λες και οι υπόλοιποι ήμασταν σκουπίδια). Ο εγωισμός τους ξεχείλιζε και τον ένιωθες να φθάνει ως κάτω από τις σόλες των παπουτσιών τους να τα κρατά κολλημένα στο πάτωμα. Μιλούσαν θορυβωδώς για βλακείες: «Το κόμμα», «ο κομματάρχης σου», «είναι δικός μας, δεξιός» και άλλα παρόμοια, που έφθαναν ως εμένα και δεν είχαν το παραμικρό νόημα- όπως δεν είχαν όσα έλεγε ο αρχηγός τους στις δηλώσεις τους, μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Εβλεπα τις δύο παρέες απέναντι- που έδειχναν να μη γνωρίζονται- και σκεπτόμουν, πάνω κάτω, τα εξής: «Από τη μία έχουμε τους τεχνικούς της νεοδημοκρατικής εξουσίας. Δεξιούς που κατά βάθος είναι πασόκοι του 1980, αλλά δεν το γνωρίζουν και, αν τους το πεις, θα το θεωρήσουν βαρύτατη προσβολή. Δεν τους απασχολεί πού στο διάολο πηγαίνει αυτή η χώρα. Το μόνο που τους κόφτει είναι η εξουσία ως αυτοσκοπός. Από την άλλη, έχεις έναν έντιμο άνθρωπο, που ως υπουργός απεδείχθη ανίκανος, τουλάχιστον όμως είχε τη γενναιότητα να αποδεχθεί τις ευθύνες του και να πάει στο σπίτι του. Και τα δύο αυτά μαζί μάς κάνουν πέντε χαμένα χρόνια…».

Η Ελλάδα που έρχεται…

Στο απέναντι τραπέζι από τις δύο παρέες που περιέγραψα παραπάνω συζητούσαμε για το ΠαΣοΚ. Συγκεκριμένα, για τα πρόσωπα που ενδέχεται να παίξουν ρόλο στο μέλλον (το όχι και τόσο απώτερο, αν καταλαβαίνω καλά). Ανέφερα το όνομα πολυπράγμονος στελέχους, λίαν προβεβλημένου και, εσχάτως, πολυσυζητημένου, το οποίο συνοδεύει η φήμη του σοβαρού και ρεαλιστή ανθρώπου. Μόλις πρόφερα το όνομά του ο συνομιλητής μου λύθηκε στα γέλια. Υστερα μού αφηγήθηκε το εξής:

Πριν από λίγο καιρό ο συνομιλητής μου, το περί ου ο λόγος σημαίνον στέλεχος και διάφοροι άλλοι βρέθηκαν όλοι μαζί προσκεκλημένοι στο ίδιο σπίτι. Οπως του εκμυστηρεύθηκε ο οικοδεσπότης στο τέλος της βραδιάς, ο «σωτήρας» του ΠαΣοΚ επισκέφθηκε τέσσερις φορές την τουαλέτα. Και τις τέσσερις κατάφερε… να βρέξει τη λεκάνη. Αφού το αντελήφθη, ο οικοδεσπότης φρόντιζε κάθε φορά να έπεται του μέλλοντος «σωτήρος» της δημοκρατικής παράταξης στην τουαλέτα, προκειμένου να καθαρίζει τα ίχνη τήςούτως ειπείν- επερχόμενης σωτηρίας.

«Ασε μας, μωρέ» του είπε αργότερα.

«Αυτός δεν μπορεί από το μισό μέτρο να πετύχει μια τρύπα 30 επί 40 εκατοστά!

Και εσύ κάθεσαι και μου λες ότι θα σώσει τη χώρα;».

Πάλι καλά που δεν πετάει τα λεφτά του στο γκολφ. Με τέτοιες επιδόσεις δεν θα είχε την παραμικρή ελπίδα…

Ποιο ακριβώς είναι το δικό σας πρόβλημα; Ζείτε- δηλαδή προσπαθείτε να ζήσετε- με σύνταξη των 400 ευρώ; Είστε άνεργοι και δεν βρίσκετε δουλειά; Δουλεύετε για να πληρώνετε τα φροντιστήρια των παιδιών σας, ώστε να πάνε σε άθλια πανεπιστήμια που διοικούνται από γομάρια κομματικούς υπαλλήλους;

Γυρεύετε δανεικά για να αντιμετωπίσετε πρόβλημα υγείας; Ο,τι και αν σας κατατρύχει, ακούστε!

Αυτό που θα σας πω δεν πρόκειται, βέβαια, να λύσει το πρόβλημά σας, είναι όμως μια κάποια παρηγοριά: Αύριο, ημέρα Πέμπτη, ο Πρωθυπουργός μας θα δουλέψει σκληρά, από τις 11 π.μ. ως τις 5 μ.μ. Εξι ολόκληρες ώρες! Συναντάται με τους πολιτικούς αρχηγούς για να γυρέψει συναίνεση και λίγη συμπόνια…

Πάντα υπάρχει και η πινελιά του κωμικού, που κάνει την τραγωδία υποφερτή. (Ακόμη και στο περιώνυμο scottish play, που δεν πρέπει ποτέ να το λέμε με το όνομά του…) Την ίδια ημέρα όπου ο Πρωθυπουργός θα λιώσει από τη δουλειά ο κ. Γιώργος Παπανδρέου θα δώσει συνέντευξη Τύπου για την «πράσινη ανάπτυξη». Θα παρίσταται και ο αρμόδιος για τα περιβαλλοντικά θέματα επίτροπος κ. Σταύρος Δήμας.

Δεν αμφισβητώ, ούτε κατ΄ ελάχιστον, τις καλές προθέσεις του κ. Παπανδρέου. Διερωτώμαι, απλώς, πόσες είναι οι πιθανότητες να πραγματοποιηθούν, όταν επί τριάντα χρόνια συζητούμε για την εκτροπή του Αχελώου και ούτε ένας πολιτικός δεν τολμά να πει ότι θα πρόκειται για έγκλημα. Ούτε ένας!

Κύριε διευθυντά

Εχει δίκιο ο Κίμος ο Κουλούρης να διαψεύδει κατηγορηματικά όσους ανόητους και ζηλόφθονες ισχυρίζονται ότι δήθεν βάφει τα μάτια του.Κάτι τέτοιο θα ήταν όλως αναξιοπρεπές για τον άνδρα, τον σοσιαλιστή,τον έμπιστο του Ανδρέα Παπανδρέου.

Προσπαθήστε μόνο να φαντασθείτε τη σκηνή:τον Κίμο μπροστά στον καθρέπτη με το μολύβι…Είναι ποτέ δυνατόν;Οχι,βέβαια!

Πιθανότατα το σκούρο περίγραμμα γύρω από τα μάτια του να είναι μόνιμο τατουάζσυνηθέστατο στις μέρες μας. (Στο σκίτσοο Κίμος εικονίζεται όπως ήταν και όπως προτιμάμε να τον θυμόμαστε.)

Με τους θερμούς χαιρετισμούς μου ΠΑΝΔΩΡΑ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk