ιστορία

Γράφουν στο ΒΗΜΑ, ο καθηγητής Βυζαντινής Φιλοσοφίας, Γεώργιος Αραμπατζής, ο καθηγητής της Νομικής Σχολής, Σπύρος Βλαχόπουλος και ο καθηγητής Φιλοσοφίας, Γεώργιος Στείρης

Η ιστορικός και πρύτανις του Παντείου Πανεπιστημίου Χριστίνα Κουλούρη και ο σκηνοθέτης Στέλιος Χαραλαμπόπουλος συζητούν για τον τρόπο που η Ελλάδα θυμάται - και ξεχνά - το παρελθόν της: από τις επετείους που ενώνουν έως τα τραύματα που σιωπούν, από τον κινηματογράφο της Χούντας έως τα κλειστά σχολεία των χωριών

Η ιστορία του Ωδείου του Ηρώδου του Αττικού μέσα από τους κυριότερους σταθμούς της μνημειακής παρουσίας του στην πάροδο των χρόνων.

Το Άργος και οι μύθοι του.

Επισκεφθήκαμε το Βυζαντινό Μουσείο Αργολίδας και θαυμάσαμε τα ευρήματα μιας άγνωστης για τους περισσότερους εποχής

Κριτήριον – Νυμφαίον Άργους.

Τρία εμβληματικά νεοκλασικά κτίρια του Αργους, τα οποία, αν και έχουν ανακηρυχθεί εδώ και δεκαετίες διατηρητέα, καταρρέουν.

Οι γυναίκες εξακολουθούν να απουσιάζουν σε μεγάλο βαθμό από την ιστορία που διδάσκεται στα σχολεία της Βρετανίας, σύμφωνα με τα ευρήματα νέας έρευνας.

Γράφουν στο «Βήμα» η πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Αναστασία Νάτσινα, η πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ, Ιωάννα Καραμάνου και η καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών Κατερίνα Κωστίου

Ένα οδοιπορικό στο Παγκόσμιο Γεωπάρκο Χελμού-Βουραϊκού, έναν τόπο καρτ-ποσταλικής ομορφιάς, ανεξάντλητης βιοποικιλότητας και πλούσιας γεωλογικής ιστορίας όπου άνθρωπος και φύση ορίζουν τη σχέση και τη συνύπαρξή τους από την αρχή.

Ευτυχώς, πριν από 51 χρόνια, η δημοκρατία επανήλθε στη χώρα που τη γέννησε. Αλλά οι δημοκρατίες είναι εύθραυστες και δεν βλάπτει να γνωρίζουμε τα «μαθηματικά τους»!

Αν την Ιστορία γράφουν (πλέον) και οι ανώνυμοι, οι συγκεκριμένες μελέτες περίπτωσης επαναφέρουν στην επικαιρότητα το ζήτημα των αφανών-επιφανών που περιμένουν υπομονετικά δεκαετίες έως τη στιγμή που κάποιος/κάποια θα αφηγηθεί την ιστορία τους.

Kάθε κουλτούρα, θρησκεία, φιλοσοφία είναι ένας μηχανισμός άμυνας απέναντι στον τρόμο της ανυπαρξίας. Δεν υπάρχει νόημα για τον άνθρωπο πέρα από τη θνητότητα.

Πρέπει κάθε φορά να επιβεβαιώνεται ότι η Ελλαδίτσα μας βαδίζει τον δρόμο τον ορθό και τον λεβέντικο. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος άλλωστε μας έχει διδάξει σε δύσκολους καιρούς πως η Ελλάδα είναι πολύ μικρή χώρα για να βάζει πλάτη σε μεγάλες ατιμίες.

Ελληνικό πιάτο με βαθιές ρίζες και παγκόσμια απήχηση, ο μουσακάς συνεχίζει να πρωταγωνιστεί σε οικογενειακά τραπέζια, να εμπνέει εστιατόρια υψηλής γαστρονομίας και να κερδίζει τις εντυπώσεις στα ταξιδιωτικά αφιερώματα για την ελληνική κουλτούρα.

Η ιστορία των ειδών (species history) και η ιστορία της σχέσης των ανθρώπων με τα ζώα ενδέχεται τελικά να μας δώσουν τη δυνατότητα να ξανασκεφούμε ποιοι θεωρούνται άξιοι να έχουν ιστορία και ποιοι όχι.

Και αν η ιστορικά πρωτογενής βαρβαρότητα έχτισε, όπως έδειξε ο Βίκο, τις θεσμικές προϋποθέσεις του μεταγενέστερου πολιτισμού, αν η αρχαία (ομηρική) βαρβαρότητα άρχισε μέσα από τα αίματα να εξανθρωπίζει το κτήνος, η σύγχρονη βαρβαρότητα της φονταμενταλιστικής θεοκρατίας αποκτηνώνει τον άνθρωπο.

Το αυτοβιογραφικό έργο ενός άγγλου ανώτερου αξιωματικού προσφέρει την οπτική γωνία ενός αυτόπτη στις περιστάσεις που έφεραν τον Εθνικό Διχασμό

Αν υπάρχει ένα φαγητό που να ταυτίζεται με το ελληνικό καλοκαίρι, που φέρνει στο μυαλό αυλές, γιαγιάδες και μυρωδιές από δυόσμο, αυτό είναι οι γεμιστές ντομάτες.

Ο Νίκος Μαραντζίδης λέει πως σε ό,τι αφορά τα γεγονότα του 2015 βρισκόμαστε ακόμη στη φάση της «δημόσιας ιστορίας» και επισημαίνει τη σημασία του χρόνου, που όμως «δεν είναι πάντα πανδαμάτωρ». «Χρειαζόμαστε περισσότερο υλικό από αυτό που υποψιαζόμαστε ότι έχουμε» λέει ο Σωτήρης Ριζάς