Οποιος θεωρεί ότι οι προεκλογικές παροχές και τα κυβερνητικά μέτρα βελτίωσης του προεκλογικού κλίματος εξαντλούνται μόνον στο οικονομικό πεδίο, δεν διαθέτει ίσως πλήρη αντίληψη της ασκούμενης πολιτικής, που κινείται σε σύνθετα πεδία, αξιοποιώντας κάθε δυνατότητα σε μια τόσο ρευστή και σύνθετη από κάθε άποψη προεκλογική περίοδο. Οσο κι αν δεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως, το πεδίο των νομοθετικών ρυθμίσεων προτάσσεται στα σοβαρά από την κυβέρνηση, εν όψει και των επικείμενων εκλογών, καθώς νομοθετικές μεταβολές ευρύτατης αποδοχής ξεμπλοκάρουν κρίσιμα θέματα που ταλαιπωρούν εκατομμύρια πολιτών και επηρεάζουν αρνητικά τη ζωή τους και την οικονομική τους κατάσταση.
Το παράδειγμα της ευρύτατης μεταρρύθμισης, μετά από 80 ολόκληρα χρόνια, του κληρονομικού δικαίου, με την εισαγωγή νέων θεσμών, όπως οι κληρονομικές συμβάσεις, οι ριζικές αλλαγές στις διαθήκες (τη σύνταξη και κυρίως τη δημοσίευσή τους), οι σημαντικές τροποποιήσεις στις χιλιάδες περιπτώσεις, όπου σε ένα ακίνητο είναι πολλοί οι συνιδιοκτήτες, με αποτέλεσμα ασυμφωνίες να καθιστούν περιουσίες αξίας ανεκμετάλλευτες, αποτελεί εμφαντική περίπτωση ασκούμενης πολιτικής, όχι μέσω οικονομικών μέσων, αλλά νομοθετικών μεταβολών που επηρεάζουν καθοριστικά σε θετική κατεύθυνση τη ζωή και τα οικονομικά χιλιάδων πολιτών και επιχειρήσεων.
Πολυκατοικίες
Πέραν του νέου Κληρονομικού Δικαίου, η εφαρμογή του οποίου αρχίζει αμέσως μετά τη Διεθνή Εκθεση της Θεσσαλονίκης, όπου θα ανακοινωθούν τα όποια οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης, μεταβάλλοντας ριζικά το τοπίο των κληρονομιών για εκατομμύρια πολίτες (αυτό χωρίς υπερβολή), το κυβερνητικό επιτελείο διά του υπουργείου Δικαιοσύνης ρίχνει στο νομοθετικό τραπέζι και άλλα μέτρα ευρείας αποδοχής που αφορούν χιλιάδες πολίτες.
Η παρουσίαση την περασμένη εβδομάδα από τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη και τον υφυπουργό Ιωάννη Μπούγα των βασικών κατευθύνσεων του νομοσχεδίου που θα είναι έτοιμο μέσα στον Σεπτέμβρη και σχετίζεται με αυτό που λέγεται στα νομικά οριζόντιες ιδιοκτησίες (πολυκατοικίες δηλαδή) αποτελεί ένα ακόμα απτό παράδειγμα φιλολαϊκής πολιτικής ασκούμενης διά της οδού των νομοθετικών αλλαγών.
Οι αλλαγές με το εξαγγελθέν νομοσχέδιο που επιχειρούνται τώρα στα ακίνητα είναι μετά από εκατό σχεδόν χρόνια. Ο ισχύων νόμος που τροποποιείται ψηφίστηκε το 1929, τότε που οι πολυκατοικίες ήταν ελάχιστες και τα προβλήματα που δημιουργούνται από τη συνοίκηση χιλιάδων ανθρώπων ανύπαρκτα.
Με τον νόμο ρυθμίζονται θέματα άμεσου ενδιαφέροντος, όπως οι κανονισμοί πολυκατοικιών, με προβλέψεις για σχετικές πλειοψηφίες προκειμένου να σπάσει το ομόφωνο που ισχύει σήμερα και μπλοκάρει χιλιάδες αποφάσεις για ανακαινίσεις πολυκατοικιών, επίλυση σωρείας προβλημάτων, από τα πιο απλά ως τα πιο σύνθετα, που δεν λύνονται και οδηγούν τους πολίτες κατά χιλιάδες στα δικαστήρια.
Οι διαχειριστές
Επίσης με αυτόν τον καινούργιο νόμο αλλάζουν ριζικά οι αρμοδιότητες των διαχειριστών στις πολυκατοικίες, ρυθμίζονται με άλλους τρόπους τα προβλήματα που προκύπτουν από τη μη καταβολή των κοινοχρήστων και τις διαφωνίες για τη θέρμανση και λοιπά.
Επίσης δίνεται η δυνατότητα – και αυτό αφορά πολύ κόσμο – της κατάτμησης μεγάλων διαμερισμάτων σε μικρότερα για καλύτερη αξιοποίηση.
Και βέβαια ρυθμίζονται τα μεγάλα προβλήματα που προκύπτουν στις πολυκατοικίες από τις βραχυχρόνιες μισθώσεις.
Ο νέος αυτός νόμος για τις πολυκατοικίες θα εφαρμοστεί ως το τέλος του χρόνου και θα δώσει λύσεις σε χιλιάδες πολίτες, όπως και το νέο κληρονομικό που ως τώρα δεν είχαν τρόπους να αξιοποιήσουν περιουσίες ή να τακτοποιήσουν σωρεία θεμάτων σχετικά με την περιουσία τους.
Ο δικαστικός χάρτης
Πέραν όμως των νομοθετικών μέτρων η εφαρμογή από τον Σεπτέμβρη του λεγόμενου δικαστικού χάρτη, δηλαδή της αναδιοργάνωσης στη λειτουργία των δικαστηρίων σε πανελλαδική κλίμακα, αλλάζει καθοριστικά τα δεδομένα για 1,5 εκατομμύρια πολίτες του παραλιακού μετώπου της Αττικής.
Ο λόγος είναι πως πλέον από τον Σεπτέμβρη δεν θα υπάγονται στα δικαστήρια της Αθήνας, που είναι μακριά από το παραλιακό μέτωπο, αλλά στα δικαστήρια του Πειραιά, που πλέον αναβαθμίζονται σε μεγάλο δικαστικό κέντρο και θα εξυπηρετούν όχι μόνον τον Πειραιά και τους δήμους γύρω από την πόλη του Πειραιά, αλλά περιοχές όπως το Φάληρο, τον Αλιμο, τη Βούλα, τη Βουλιαγμένη, τη Βάρκιζα και λοιπά.
Αλλωστε η εφαρμογή του νέου δικαστικού χάρτη σε όλη τη χώρα έχει επιφέρει σημαντικές μεταβολές για τους πολίτες που προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη είτε με αλλαγές που σχετίζονται με συντομότερη πρόσβαση στα δικαστήρια, κυρίως όμως με την επιτάχυνση στον χρόνο της εκδίκασης των υποθέσεων που πλέον έχει μετρηθεί και έχει κατέβει αρκετά, πλησιάζοντας τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, κάτι που για τους πολίτες σημαίνει αποφάσεις γρηγορότερα και επίλυση σύντομα των όποιων διαφορών τους.
Ωστόσο τα προβλήματα λειτουργίας της Δικαιοσύνης σε πολλά επίπεδα παραμένουν ακόμα άλυτα δημιουργώντας μόνον προσκόμματα στους πολίτες και στις επιχειρήσεις.
Η επίλυση διαφορών
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της μακράς προεκλογικής περιόδου – που κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα διαρκέσει – ενεργοποιεί μέσω του υπουργείου Δικαιοσύνης ένα ακόμα νομοθετικό εργαλείο, χρήσιμο, αν επιτύχει, εκείνο του νέου νόμου για τη συναινετική, ας το ορίσουμε έτσι, επίλυση χιλιάδων διαφορών. Δηλαδή την εξωδικαστική λύση μέσω διαμεσολάβησης, θεσμός που μέχρι σήμερα, παρά τις προσπάθειες ετών, δεν έχει αποδώσει. Μένει να μετρηθεί αν ο νέος νόμος θα παρέχει καλύτερα εργαλεία να πειστούν πολίτες και δικηγόροι να αποφύγουν τα δικαστήρια με οφέλη προφανή που δεν χρειάζονται ιδιαίτερα επιχειρήματα για να υποστηριχθεί ότι το δικαστήριο μόνον σε ορισμένες περιπτώσεις οφείλει να είναι λύση.
Κοντά σε όλα αυτά η νέα ηγεσία της Δικαιοσύνης που επιλέχθηκε καλείται να εφαρμόσει τους νέους νόμους (κληρονομικό και λοιπά) αλλά κυρίως να λάβει μέτρα ώστε τα δικαστήρια του Πειραιά που θα αναλάβουν το βαρύ φορτίο δικαστικών εκκρεμοτήτων για τους κατοίκους του παραλιακού μετώπου να στελεχωθούν σωστά. Κάτι που ήδη απασχολεί στα σοβαρά κατά προτεραιότητα τον νέο Πρόεδρο του Αρείου Πάγου Π. Λυμπερόπουλο.



