Στο προηγούμενο είχαμε αφήσει τους μικρούς να παίζουν διπλώνοντας ξανά και ξανά τη χάρτινη ταινία για να τη χωρίσουν με ακρίβεια σε τόσα ίσα τμήματα όσα τα δάχτυλα του χεριού τους (ακόμη δεν τους έχουμε κάνει καθόλου λόγο για αριθμούς) και τους μεγάλους να προβληματίζονται με το γιατί αυτής της μεθόδου, όπου ο κατ’ εκτίμηση πρώτος χωρισμός και τα διαδοχικά διπλώματα μηδενίζουν τελικά το λάθος της πρώτης εκτίμησης. Πρόκειται για μια μέθοδο γνωστή ως Fujimoto’s Approximation και δουλεύει υποδιπλασιάζοντας κάθε φορά το λάθος.
Περιεχόμενο για συνδρομητές
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tovima.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
