Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Η ανακοίνωση της «σκιώδους» κυβέρνησης του κόμματος ΕΛΑΣ από τον πρόεδρό του κ. Τσίπρα δεν επεφύλασσε εκπλήξεις. Τέτοιες και τόσες που να δικαιολογούν τα «θηριώδη» ποσοστά τα οποία «καταγράφονται» σε έρευνες ορισμένων δημοσκοπικών εταιρειών. Και είναι λογικό.
Πρόσωπα τα οποία έχουν και κατά το παρελθόν χρησιμοποιηθεί σε κυβερνητικές θέσεις (λ.χ. η υπεύθυνη πολιτικού προγράμματος, κυρία Φωτονιάτα, είχε διατελέσει την περίοδο της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ειδική γραμματέας για τη διαχείριση του ΕΣΠΑ στο υπουργείο Οικονομικών, ο δε υπεύθυνος Οικονομικών Φρ. Κουτεντάκης την ίδια περίοδο γενικός γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους) και με αμφιλεγόμενη απόδοση εμφανίζονται τώρα αποκαθαρμένα από κάθε ευθύνη για ό,τι συνέβη στην ελληνική οικονομία εκείνη την περίοδο.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά πλασάρονται ως έτοιμα να προωθήσουν καινούργιες ιδέες στους ίδιους αυτούς τομείς πολιτικής τους οποίους κλήθηκαν να διαχειριστούν τότε και απέτυχαν παταγωδώς. Σίγουρα δεν υπάρχει ισχυρότερο παράδειγμα από το γεγονός ότι συντονιστής των «τομεαρχών» της «σκιώδους» κυβερνήσεως ορίστηκε ο κ. Κ. Γαβρόγλου, ο οποίος την περίοδο 2016-2019 διετέλεσε υπουργός Παιδείας και θεωρείται από την ακαδημαϊκή κοινότητα ως ο χειρότερος υπουργός που κατείχε ποτέ αυτό το πόστο.
Υπάρχουν όμως και άλλες περιπτώσεις. Οπως, για παράδειγμα, η περίπτωση της πρώην αξιωματικού της Ελληνικής Αστυνομίας Ζαχ. Τσιριγώτη, η οποία τοποθετήθηκε υπεύθυνη μεταναστευτικής πολιτικής. Η κυρία Τσιριγώτη επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είχε σημαντική ανάμειξη, λόγω της θέσης της στην ΕΛ.ΑΣ., στη διαχείριση των προσφυγικών-μεταναστευτικών ροών, με τα γνωστά σε όλους τους Ελληνες αποτελέσματα. Πάνω από 1,5 εκατ. άνθρωποι «πέρασαν» από τη χώρα την περίοδο που ο κ. Τσίπρας υλοποιούσε την πολιτική των «ανοιχτών συνόρων»…
Βεβαίως, είναι πολύ νωρίς να κριθεί η απόπειρα να εμφανιστεί η «σκιώδης» κυβέρνηση Τσίπρα ως αντίβαρο στην κυβέρνηση Μητσοτάκη ή να υποκαταστήσει στον ρόλο της την αξιωματική αντιπολίτευση. Δεδομένου ότι η Βουλή, που είναι ο κύριος χώρος για την αντιπαράθεση των πολιτικών θέσεων των κομμάτων, δεν υφίσταται ως πεδίο όπου μπορεί να δραστηριοποιηθεί το νέο κόμμα, η δραστηριότητα αυτή μοιραία θα μετακινηθεί στα μέσα επικοινωνίας.
Εκεί θα αρχίσουν και οι δυσκολίες. Διότι, αν εξαιρέσει κανείς τα πρόσωπα που έχουν μια εμπειρία σχετικά με την «αρένα» των ΜΜΕ λόγω της πρότερης θητείας τους σε κυβερνητικά πόστα, οι περισσότεροι όχι μόνο δεν έχουν προσλαμβάνουσες, αλλά, όπως πολλές φορές αποδείχθηκε πρόσφατα, παρά το «προστατευμένο» περιβάλλον στο οποίο εν πολλοίς κινούνται, με τα όσα τους ξεφεύγουν δημιουργούν σύγχυση, απορίες και κλίμα αμφισβήτησης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι εξ αυτού του λόγου έχουν ήδη αποσυρθεί από τα κανάλια, με εντολή του κ. Τσίπρα προφανώς, τρία πρόσωπα που εκείνος είχε προωθήσει να προπαγανδίζουν το καινούργιο εγχείρημα. Πρόκειται για τους κ.κ. Σιακαντάρη, Σαουλίδη και Αθανασιάδη, ενώ στο όριο της «απόσυρσης» θεωρείται ότι βρίσκεται και η κυρία Αντωνοπούλου.
Προφανέστατα, και παρά τα εντατικά μαθήματα επικοινωνίας στα οποία υποβάλλονται τα στελέχη προκειμένου να μπορούν να στέκονται με κάποια επάρκεια στα «πάνελ», υπήρξε ο φόβος ότι η τριβή στη διάρκεια των αντιπαραθέσεων θα φέρει και άλλες γκάφες – όπως των κυρίων που προαναφέρθηκαν και εξαιτίας των οποίων αποσύρθηκαν σιωπηρά από το προσκήνιο.
Ενα ερώτημα που επικρατεί μεταξύ των πολιτικών αναλυτών είναι το πώς θα μπορέσει να ευδοκιμήσει το μόρφωμα που σχηματίζει ο κ. Τσίπρας, αρνούμενος να υποδεχτεί σε αυτό τα δοκιμασμένα στελέχη της Αριστεράς που είχε χρησιμοποιήσει στη διάρκεια της διακυβέρνησής του. Κατά πολλούς, η απάντηση βρίσκεται στο βιβλίο του, την «Ιθάκη». Και πιο συγκεκριμένα στη θεωρία που ανέπτυξε ότι για τα λάθη που έγιναν και τα δεινά που επισώρευσαν στη χώρα, και ο ίδιος πλήρωσε με την απώλεια της εξουσίας, ευθύνονται κυρίως τα στελέχη που είχε επιλέξει.
Το γεγονός ότι βρήκε ελάχιστα καλά λόγια για ορισμένα μόνο στελέχη, εκ των 70 περίπου τα οποία χρησιμοποίησε στις κυβερνήσεις του, δεν ακυρώνει τη βαρύτητα της προσωπικής αποτίμησης ότι απέτυχε στις επιλογές προσώπων που έκανε την πενταετία 2015-2019. Αντίθετα, δημιουργεί ερωτηματικά κατά πόσο τα κριτήρια επιλογής που χρησιμοποίησε τότε έχουν αλλάξει και εάν οι τωρινές επιλογές του, περίπου ίδιου αριθμού, στελεχών θα επιβεβαιώσουν τις αλλαγές.
Υπό αυτή την έννοια πολλαπλασιάζονται οι επιφυλάξεις σχετικά με το στελεχιακό δυναμικό το οποίο τον πλαισιώνει σήμερα και με το οποίο σχεδιάζει να αντιπαραταχθεί σε θέση μάχης με τη ΝΔ του κ. Μητσοτάκη, αλλά αυτό ποσώς θα πρέπει να απασχολεί την κοινωνία.
Δική του η κρίση στις επιλογές των προσώπων, δικές του αποκλειστικά και οι ευθύνες αν λειτουργήσει αποτελεσματικά το δαιδαλώδες σχήμα των ομόκεντρων κύκλων και των έξι πυλώνων.
Σημασία περισσότερο από οτιδήποτε άλλο έχει το αν έχει αλλάξει ο ίδιος και σε τι εν σχέσει με το απεχθές μοντέλο διακυβέρνησης που είχε εφαρμόσει στην πενταετία 2015-2019…
