Ασέλγεια επί ενός συμβόλου

Ξεφύλλιζα τις προάλλες ένα άλμπουμ με φωτογραφίες από διάφορα ταξίδια… Θυμήθηκα τότε που άναψα ένα κερί στον ναό του Taj Mahal, λίγα χρόνια αφότου ο πρώτος χριστιανός πρωθυπουργός της χώρας αποφάσισε να τον παραχωρήσει στην τοπική Εκκλησία. Ξαναθαύμασα τα χειροποίητα χαλιά στο δάπεδο του τζαμιού της Παναγίας των Παρισίων, που η γαλλική κυβέρνηση είχε παραχωρήσει στην εκεί μουσουλμανική κοινότητα για να το προστατεύσει από τη φθορά, καθώς ο ολοένα μειούμενος αριθμός χριστιανών που παρακολουθούσαν τη Λειτουργία δεν αρκούσε να καλύψει τα έξοδα συντήρησής του. Μα, να κι εκείνη η φωτογραφία με τους εκπληκτικούς μιναρέδες του τζαμιού του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό που αποφάσισε να προσθέσει ο μουσουλμάνος τοποτηρητής της πάλαι ποτέ πόλης-κράτους για να ενισχύσει τη στατικότητα του κτιρίου που κινδύνευε με κατάρρευση! Α, να, εδώ με τους βουδιστές μοναχούς που τα τελευταία χρόνια εγκαταστάθηκαν στο βουδιστικό μοναστήρι του Μασγίντ Αλ-Χαράμ, του πρώην μεγάλου τεμένους στη Μέκκα, που μετά την τρομερή εκείνη πανδημία δεν δεχόταν πλέον μουσουλμάνους προσκυνητές…

Ακούγονται όλα αυτά εξωπραγματικά και βγαλμένα από σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Και όμως, κάτι ανάλογο συνέβη πριν από μερικές ημέρες, όταν η κυβέρνηση Ερντογάν αποφάσισε τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος, διατεινόμενη μάλιστα ότι έτσι όχι μόνο θα διατηρηθεί, αλλά και θα προστατευθεί καλύτερα ο ναός. Αλλωστε, όπως τόνισαν και κάποιοι τούρκοι αξιωματούχοι, αυτό είχαν πράξει και οι οθωμανοί πρόγονοί τους, «σώζοντας» τη Μεγάλη Εκκλησιά από το «μαράζωμα» (πάντα κατά τους ανωτέρω αξιωματούχους). Πότε; Μα, 6 αιώνες πριν… σύγχρονα πράγματα δηλαδή! Σαν να μη μεσολάβησαν έκτοτε Αναγέννηση, Διαφωτισμός, βιομηχανική επανάσταση και μια άνευ προηγουμένου επιστημονική και τεχνολογική έκρηξη. Αλλά τι λέω; Μήπως όλα αυτά δεν είναι παρά δόλιες ιουδαιο-χριστιανικές συνωμοσίες από τις οποίες πρέπει να «καθαρίσει» η σύγχρονη μουσουλμανική Τουρκία; Ρητορικά τα ερωτήματα…