Βασίλης Καραποστόλης

Το νέο βιβλίο του Κωνσταντίνου Τσουκαλά αφορμάται από θεωρητικές υποθέσεις του Δημήτρη Τσάτσου προκειμένου να διερευνήσει την αταξία του σύγχρονου κόσμου και την ανθρώπινη συνθήκη στον 21ο αιώνα

Πριν από δύο αιώνες η Δύση πάσχιζε να κάνει την Ανατολή να της μοιάζει. Σήμερα, βλέποντας πώς τα κατάφερε, τρομάζει με το αποτέλεσμα. Τι βλέπει; Πως η Ανατολή υπερεθίστηκε από τις ορέξεις της για πράγματα που θεωρεί πως της λείπουν. Και είναι έτοιμη να πράξει οτιδήποτε προκειμένου να γευτεί αυτά που στην άλλη μεριά του […]

Να είσαι κατάμονος και να πρέπει να γιορτάσεις έτσι, χωρίς συντροφιά, εσύ και τα υπάρχοντά σου. Γίνεται αυτό;

Υπάρχει ένα είδος τέχνης ακόμη και στην ανάρρωση από μια αρρώστια. Οταν αρχίζει κανείς να συνέρχεται από τους πόνους, προτού ζητήσει να γευτεί και πάλι τις νοστιμιές της ζωής είναι καλό να σταθμίσει τι πέρασε. Κάνει τον απολογισμό του, που τον διαδέχεται το καταστάλαγμα. Αυτό το καταστάλαγμα αντί να του κόψει την όρεξη, την ανοίγει […]

Πλησιάζει η ώρα για να ανοίξουν λίγο οι σφιγμένες καρδιές και να βγάλουν από μέσα τους τις ευχές για καλύτερες μέρες. Αλλά τι μπορεί να περιέχουν αυτές οι μέρες; Τι άλλο έχει να ζητήσει κανείς εκτός από το να απαλλαγεί από τα τρέχοντα βάρη; Δύσκολα θα ομολογούσαν οι σύγχρονοι Ελληνες ότι δεν έχουν πολλά να […]

Για μία ακόμη φορά η ελληνική οικογένεια καταμετρά τις δυνάμεις της. Καλείται στα γρήγορα να στεριώσει το σπίτι της που τρίζει παντού.

Είναι οξύμωρο να σου ζητούν να αγωνισθείς όταν σου έχουν υποσκάψει το φρόνημα. Ο κόσμος σήμερα φαντάζει ζωσμένος με απειλές που πολλαπλασιάζονται μέρα με τη μέρα.

Με πολλούς στεναγμούς ο δυτικός άνθρωπος ξαναγυρίζει σήμερα εκεί από όπου θέλησε να αποδράσει.

Ενα από τα πιο χτυπητά παράδοξα των ημερών μας είναι το ότι, αν και ανασφαλείς, οι άνθρωποι αποφεύγουν να πάρουν τα μέτρα τους.

Ενα ερώτημα που ημέρα με την ημέρα γίνεται και πιο ενοχλητικό. Τι θέλουμε ακριβώς; Θέλουμε να έλθει το καλύτερο, ή προτιμάμε να το φέρουμε εμείς οι ίδιοι;

Το να μην έχει κάποιος αρκετά χρήματα είναι λιγότερο στενόχωρο από το να μην έχει τι να κάνει.

Φαίνεται παράδοξο ότι όσο περισσότερο γίνεται λόγος για «ανασυγκρότηση» της χώρας και «σχεδιασμό» τόσο περισσότερο φανερώνεται η δυσκολία τα λόγια να οδηγήσουν σε πράξεις.