Το Αλλο ΒΗΜΑ

Η Μυρσίνη Γκανά μετρά τις παρενέργειες από τις αυξανόμενες απώλειες τόπων ανθρώπινης επαφής, στο περιβάλλον που διαμόρφωσαν η πανδημία και οι αλγόριθμοι. Υπάρχει άραγε διέξοδος από τους κανόνες που θέτει η ομογενοποίηση;

Ο Φοίβος Οικονομίδης συνθέτει τη δική του μπαλάντα για τη χαμένη πίστη των Αθηναίων προς την πόλη τους. Γιατί, όμως, δεν τους αγγίζει η αύρα της; Και γιατί δεν τους πείθει ο μύθος της;

Ο Φοίβος Οικονομίδης γράφει για τα «ομόκεντρα κύματα» που σηκώθηκαν μετά την πανδημία και επιβεβαίωσαν την ευαλωτότητα των ανθρώπων, την ανεπάρκεια των συστημάτων και τελικά την επικράτηση του φόβου. Πόσο συνειδητή, όμως, είναι για κάθε άτομο η απώλεια του αυτονόητου για την ύπαρξή του;

Ο Κώστας Μπουρούσης περιγράφει πώς τα έντυπα γίνονται η premium απάντηση στην ενημέρωση από τις διαθέσεις του αλγορίθμου. Γιατί η γενιά Ζ έχει αναδείξει τα περιοδικά ως κομμάτι της ταυτότητάς της;

Ο Φοίβος Οικονομίδης καταγράφει την εξημέρωση και την τυποποίηση της καλλιτεχνικής παραγωγής, που αποκαλύπτει την τέντα τσίρκου που πάντα υπήρχε πίσω από τις χρυσές κουρτίνες της σόουμπιζ. Μήπως η κουλτούρα είναι πολύ ακίνδυνη για μια τόσο επικίνδυνη εποχή;

Ο Σπύρος Βλαχόπουλος θυμίζει τι έγραφε ο πρώην πρωθυπουργός στο «Βήμα» το 1995 για την επικείμενη τότε συνταγματική αναθεώρηση. Πόσα από αυτά «φωτογραφίζουν» ακόμη την ελληνική πολιτική και κοινωνία; Και πόσα ζητήματα μένουν άλυτα;

Ο Φοίβος Οικονομίδης σκηνοθετεί ένα μονόπρακτο για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, όπου ένα διανοητικό παιχνίδι παίρνει μυστήρια τροπή. Αλλά, γιατί δικαιούται να κλαίει το μωρό;

Με αφορμή τον έναν χρόνο από τον θάνατο του πατέρα της, Μιχάλη Γκανά, η ΜΥΡΣΙΝΗ ΓΚΑΝΑ μιλά για πρώτη φορά για τη διαχείριση της απώλειας των οικείων μας, μια διαδικασία που δεν ολοκληρώνεται ποτέ

Με αφορμή δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Αμυνας Νίκου Δένδια, ο Φοίβος Οικονομίδης γράφει για την κουλτούρα ειρήνης που καλλιέργησαν οι αρχές της Ευρωπαϊκής Ενωσης και την ισχύ της στην προπολεμική περίοδο που ζούμε