Είτε χτυπήθηκαν παιδιά και γυναίκες στο Γαλάτσι από τα ΜΑΤ, είτε πνίγηκαν από χημικά, είναι το ίδιο. Δεν έχει καμιά δουλειά η Αστυνομία, ακόμη κι αν προκαλείται, να κάνει έφοδο σε πεζόδρομο με καφετέριες. Τελεία και παύλα
Όλες οι προβλέψεις δείχνουν ότι οι Δημοκρατικοί θα κατακτήσουν την εξουσία. Όμως τι περιθώρια υπάρχουν για αλλαγές υπό το πρίσμα της διαπάλης για την «πρωτιά»; Γράφει ο Αντώνης Τριφύλλης
Έπεσε η αυλαία της ιστορικής δίκης. Η δικαιοσύνη τιμώρησε παραδειγματικά τις βιαιοπραγίες και τον φασισμό. Δίκασε όλους αυτούς, που ενάντια στις αξίες της κοινωνικής συνοχής και της ειρηνικής συνύπαρξής μας, άσκησαν βία. Επιδίωξαν, οι αμετανόητοι, να καταλύσουν τους δημοκρατικούς θεσμούς και να αποδομήσουν τις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της κοινωνικής αλληλεγγύης που συνθέτουν […]
Η επίτευξη της κλιματικής ουδετερότητας, του μηδενισμού δηλαδή των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου, είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει η ελληνική κοινωνία. Η πρόκληση είναι μακροπρόθεσμη, με στόχο επίτευξης το 2050
Οι βάνδαλοι που εισέβαλαν στο γραφείο του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών έστειλαν διπλό μήνυμα: το πιο ηχηρό κομμάτι του απευθυνόταν στα υπουργείο Παιδείας και Προστασίας του Πολίτη. Το πιο αδύναμο (γιατί μάλλον δεν τους ενδιέφερε πολύ) ήταν προς την πανεπιστημιακή κοινότητα της χώρας.
Τους γνωρίσαμε με τη «17 Νοέμβρη». «Ναι μεν είναι δολοφόνοι, αλλά σκοτώνουν τους σωστούς» – «σωστοί» στην προκειμένη περίπτωση ήταν όσοι δεν γούσταρε ο ομιλών… Τους είδαμε πάλι με τους «Πυρήνες της Φωτιάς». «Ναι μεν είναι τρομοκράτες, αλλά μιλάμε για νέα παιδιά που τους στοίχισε η δολοφονία του Γρηγορόπουλου». Επανεμφανίστηκαν με το Μνημόνιο και του Αγανακτισμένους. […]
Η παρούσα συγκυρία και όπως εξελίσσονται τα πράγματα, εξακολουθεί να γεννά ευκαιρίες. Για επώδυνες διαπιστώσεις, εσωτερικές αναζητήσεις, πολιτικές αποφάσεις και αντιμετώπιση στρεβλώσεων και άκυρων ιδεοληψιών. Για να απομονωθούν και να περιθωριοποιηθούν οι επικίνδυνες μειοψηφίες. Γράφει ο Αγγελος Κωβαίος.
Ο σεισμός ενώνει, δεν μπορεί να χωρίσει, δεν γνωρίζει σύνορα και ίσως, όπως σχολίασαν κάποιοι, να προσφέρει μια ευκαιρία αναβίωσης της διπλωματίας των σεισμών.
Τώρα δεν είναι καιρός για αγώνες άγονους, αλλοπρόσαλλες στάσεις και ανορθολογικές συμπεριφορές.
Η Ελλάδα έχει πολλούς λόγους να επιδιώκει τόσο την πλήρη επιβεβαίωση της «γραμμής Χάμιλτον» στην Ευρώπη όσο και τη δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού σχήματος ασφάλειας και άμυνας. Γράφει ο Αντώνης Καρακούσης.
Τα πανεπιστήμια ναι μεν θα πρέπει να είναι «ανοιχτά στην κοινωνία», αλλά αυτό δεν (πρέπει να) σημαίνει ότι είναι «ξέφραγο αμπέλι». Ότι μπορεί να εισέρχεται σε αυτά όποιος θέλει και όποτε θέλει και, μάλιστα, ανωνύμως και χωρίς να έχει κάποια συγκεκριμένη δουλειά. Γράφει ο Κωνσταντίνος Γάτσιος
Η εβδομάδα που μας πέρασε ήταν γεμάτη με ενδιαφέροντα, σημαντικά, αρκετά άσχημα, αλλά και απρόβλεπτα γεγονότα. Γεγονότα στον χώρο της πολιτικής, της οικονομίας, της τέχνης. Εξελίξεις δυσάρεστες, που έχουν να κάνουν με τη μεγάλη αύξηση των κρουσμάτων της COVID-19. Η αργία την περασμένη Τετάρτη, με αφορμή την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, έδωσε την ευκαιρία […]
Την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2020, στην «ημερήσια έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης λοίμωξης από τον νέο κορωνοϊό» στην επίσημη ιστοσελίδα του ΕΟΔΥ, υπήρχαν δεδομένα τα οποία είχαν συγκεντρωθεί ως το απόγευμα της προηγουμένης. Σύμφωνα με αυτά, ο συνολικός αριθμός κρουσμάτων ανερχόταν σε 34.299, ενώ τα δείγματα στα οποία είχε γίνει μοριακός έλεγχος ανέρχονταν σε 1.718.450. Την ίδια […]
Πρόσφατα η φωτογραφία ενός άραβα γυναικολόγου που κρατά ένα νεογέννητο μωρό έγινε μέσα σε λίγες ώρες viral. Το καταπληκτικό στην περίπτωση είναι πως το μωρό δεν κάθεται απλώς στην αγκαλιά του γυναικολόγου αλλά κάνει την πρώτη, αφάνταστα συμβολική, πράξη της ζωής του. Του τραβάει τη μάσκα. Ο γυναικολόγος Samer Cheaib από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα […]
Με αφορμή την πρόταση Μητσοτάκη για την Αννα Διαμαντοπούλου Σε κείμενο με τίτλο «Μέρες του ’56;», ήδη τον Απρίλιο του 2016, λίγον καιρό αφότου ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε εκλεγεί αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, έγραφα: «Υπάρχει και σήμερα νέος αρχηγός στην Κεντροδεξιά, και μάλιστα (εκ πρώτης όψεως, τουλάχιστον) με ανοιχτό μυαλό, φιλελεύθερες απόψεις, δοκιμασμένα αντιλαϊκιστικά ανακλαστικά». […]
Στα πρώτα χρόνια της κρίσης αργήσαμε λίγο να καταλάβουμε τι ακριβώς είχε ξεκινήσει να συμβαίνει στους γύρω μας. Στην αρχή δεν ακούγονταν ούτε οι φωνές τους. Μετά άρχισαν να πλησιάζουν, να γίνονται πιο κοντινοί μας άνθρωποι και στο τέλος όταν πια χτύπησε και τη δική μας πόρτα, ακούσαμε αυτό το σβηστό κλάμα. Ενα υπόκωφο βουητό […]
Δευτερεύοντα ζητήματα καθημερινά διεκδικούν την προσοχή μας. Ενα σύστημα δημοσιότητας, με δύναμη λόγου και δυνατότητες εντυπωσιασμού, αρπάζει το ενδιαφέρον των ανθρώπων και το εντάσσει προσωρινά στον κόσμο του ασήμαντου. Το ασήμαντο μοιάζει να έχει κερδίσει στις μέρες μας τη μάχη της προτίμησης και τον αγώνα των εντυπώσεων. Φωταγωγημένο το ασήμαντο, τα άλλα αναγκαστικά κινούνται στη […]
Σε λίγες μέρες η Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης φθάνει στο τέλος της. Μια εξάμηνη διαδρομή, που έφερε την Ελλάδα στο επίκεντρο των συζητήσεων για τη Δημοκρατία, το κράτος δικαίου και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ολοκληρώνεται στις 18 Νοεμβρίου, αφήνοντας την Ελλάδα πιο ισχυρή και ενισχυμένη διεθνώς. Η άσκηση της Ελληνικής Προεδρίας σε […]
Η ΚΑΘΕ μία ολυμπιακή διοργάνωση είναι ορόσημο με κάποιο ξεχωριστό αποτύπωμα (αρχής γενομένης με τον Σπύρο Λούη του 1896). Στον Στίβο γυναικών που εντάχθηκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα, στο Αμστερνταμ, το 1928 και χρειάστηκε να απομακρυνθεί από τον προεδρικό θώκο ο βαρόνος Πιερ ντε Κουμπερτέν, ανένδοτος πολέμιος και φανατικός αρνητής του γυναικείου Στίβου, το ορόσημο είναι […]
Ακούω συχνά, το έχω γράψει και ο ίδιος πάμπολλες φορές, ότι η Παιδεία είναι το υπ’ αριθμόν ένα εθνικό πρόβλημα. Ούτε ελληνοτουρκικά ούτε Κυπριακό ούτε οικονομία ούτε, τώρα, κορωνοϊός. Η Παιδεία. Αυτή είναι το σοβαρότερο πρόβλημα της χώρας. Εχω επισημάνει στα γραπτά μου πως είναι πρόβλημα δομικό, οργάνωσης, ποιότητας και επάρκειας γνώσεων του εκπαιδευτικού προσωπικού, […]