Πολιτισμός

Λίγα πιθανά πορτρέτα του, ένα αμφισβητούμενο χειρόγραφο, κάποιες αφιερώσεις με μάλλον άγνωστο αποδέκτη και ελάχιστα νομικά και διοικητικά έγγραφα, συμπεριλαμβανομένης της διαθήκης του.

Στις 9 Ιουλίου συμπληρώνονται 200 χρόνια από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αργεντινής από την Ισπανία.

Ο Γιάννης Μαρής (Τσιριμώκος), γόνος γνωστής οικογένειας της Φθιώτιδας, πολιτικών (βουλευτών, υπουργών, Προέδρων της Βουλής) και λογοτεχνών, μεγάλωσε σε περιβάλλον βενιζελικών.

«Η αιωνιότητα δεν χαρίζεται» έλεγε ο Γιάννης Μόραλης (Αρτα 23 Απριλίου 1916 - Αθήνα 20 Δεκεμβρίου 2009) καθισμένος σε ένα από τα τραπέζια του «Αιακείου» στην προκυμαία της Αίγινας

Συγκαταλέγεται ανάμεσα στα κορυφαία μουσεία του κόσμου. Οι συλλογές του φημίζονται για την αρτιότητα και τη μοναδικότητά τους.

Αλλη μία ημέρα αιματηρών εχθροπραξιών για λίγα μέτρα γης ξημέρωνε στο τελματωμένο μέτωπο στην περιοχή του ποταμού Σομ στη Βόρεια Γαλλία.

Μάρτιος 1965. Η άφιξη του υπερωκεανίου «Λέιτσεστερ» στο λιμάνι του Πειραιά, για λογαριασμό της κραταιάς τότε Ατμοπλοΐας Αδελφών Τυπάλδου

Ενα σπάνιο ταμπεραμέντο και μια φλόγα χαρακτήριζαν τη Δέσπω Διαμαντίδου, έναν άνθρωπο γενναιόδωρο, μια ηθοποιό με ξεχωριστή σταδιοδρομία εντός και εκτός ελληνικών συνόρων.

«Καλησπέρα σας. Από σήμερα το Εθνικό Ιδρυμα Ραδιοφωνίας καθιερώνει το νέο του βραδινό ωράριο για τις τεχνικές δοκιμές του πειραματικού πομπού τηλεοράσεως.

Εξωτερικά ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ μοιάζει αρκετά με τον ήρωα της νουβέλας «Το αμερικάνικο όνειρο», τον Χάμπελ Γκάρντινερ στα «Καλύτερά μας χρόνια» (1973)

Μισός αιώνας εφέτος από τη χρονιά που βγήκε στις αίθουσες «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος», το διασκεδαστικότερο γουέστερν όλων των εποχών.

Είδα τον Τζέρι Λούις σε απόσταση αναπνοής πριν από δύο χρόνια στις Κάννες, όταν βρέθηκε εκεί για την προώθηση του «Max Rose»,

Μία από τις πιο σημαντικές στιγμές που έχω ζήσει ποτέ σε κινηματογραφικό φεστιβάλ ήταν το 2001 στο Βερολίνο, όταν είδα από κοντά τον Κερκ Ντάγκλας

Μία υποψηφιότητα απέσπασε στα βρετανικά κινηματογραφικά βραβεία Bafta Ο Αστακός του Γιώργου Λάνθιμου (αν και ελπίζαμε σε περισσότερες). Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν την Παρασκευή και της κούρσας ηγούνται Η Γέφυρα των Κατασκόπων του Στίβεν Σπίλμπεργκ και η Carol του Τοντ Χέινς.

Ο κόσμος είχε συρρεύσει στην Πειραιώς 260 για να δει τη νέα παράσταση του Τόμας Οστερμάγερ, ενός από τους πλέον καινοτόμους ευρωπαίους σκηνοθέτες.

Η «Μαντάμα Μπατερφλάι» του Πουτσίνι έχει ιστορική σημασία για το ελληνικό λυρικό θέατρο: είναι το πρώτο έργο που παρουσίασε η νεοσυσταθείσα Εθνική Λυρική Σκηνή το 1940

Με την προϋπόθεση ότι το γουέστερν είναι ένα παρεξηγημένο κινηματογραφικό είδος που ενώ είπε πολλά για τη σύντομη ιστορία της Αμερικής στην πραγματικότητα έχει πια πεθάνει

Το Ωρολόγιον του μετρό του γλύπτη Θόδωρου, στον κομβικό σταθμό της πλατείας Συντάγματος, πηγαίνει πάντα μπροστά.

Το «Οσα η καρδιά μου στην καταιγίδα» είναι μια παραλλαγή στο θέμα της «Πρώτης αγάπης» (1919) του Ιωάννη Κονδυλάκη, από την ομάδα bijoux de kant σε συνεργασία με τον συγγραφέα Ακη Δήμου.

θέατρο Ρεσιτάλ από τον Παπαβασιλείου Ο Βασίλης Παπαβασιλείου με τον μονόλογο «Σιχτίρ ευρώ, μπουντρούμ δραχμή, θα πεις κι ένα τραγούδι», σε κείμενο και σκηνοθεσία δικά του, συνεχίζει να δίνει ένα μοναδικό ρεσιτάλ υποκριτικής στη σκηνή της οδού Φρυνίχου του Θεάτρου Τέχνης. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 21.00. «Τα παιδιά…» του Γκόρκι Ο Νίκος Μαστοράκης σκηνοθετεί […]