Δεν έχει τέλος ο πόνος και η θλίψη στα ερείπια της Βενεζουέλας. Αλλά υπάρχουν και αυτές οι αχτίδες αισιοδοξίας όταν οι διασώστες και οι απλοί πολίτες που ψάχνουν στα χαλάσματα βρίσκουν κάποιον ζωντανό.
Αυτή είναι και η περίπτωση του 21χρονου Άαρον Λέβι Καντίγιο Βάργκα που κατάφερε να επιζήσει κάτω από τα συντρίμμια στην πόλη Καραμπαγιέδα για σχεδόν πέντε μέρες (106 ώρες). Η επιχείρηση διάσωσής του, που κράτησε 43 ώρες, ήταν δύσκολη καθώς τις προσπάθειες ανάσυρσής του δυσκόλευε μια σορός, που βρισκόταν ανάμεσα στους διασώστες και τον Άαρον.
Ο 21χρονος, όπως είπε ο πρόεδρος Ναγίμπ Μπουκέλε, δέχεται, πλέον εξειδικευμένη φροντίδα και πρόσθεσε ότι οι διασώστες θα «συνεχίσουν να εργάζονται με την ελπίδα να μπορέσουν να σώσουν περισσότερες ζωές».
Después de intensas horas de trabajo conjunto, Aaron Levi Cantillo Vargas, de 21 años, ha sido rescatado con vida del edificio OPP 25, en el sector Tanaguarena, parroquia Caraballeda, estado de La Guaira.
Este rescate fue posible gracias al esfuerzo coordinado de los equipos de… https://t.co/Q365IECCUV pic.twitter.com/NTeqQWCNKr
— Nayib Bukele (@nayibbukele) June 29, 2026
Ελπίζουν πια σε θαύματα
Οι επιβεβαιωμένοι νεκροί έχουν φτάσει πλέον τουλάχιστον τους 1.450, όμως οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι ο τραγικός αυτός απολογισμός θα αυξηθεί κι άλλο. Την ίδια ώρα, οι τοίχοι των νοσοκομείων γεμίζουν ασφυκτικά με φωτογραφίες ανθρώπων που αγνοούνται, καθώς οι συγγενείς τους αναζητούν απεγνωσμένα ένα σημάδι ζωής.
Το «χρυσό παράθυρο» των 96 ωρών έκλεισε την Κυριακή και πλέον τα σωστικά συνεργεία ελπίζουν μόνο σε θαύματα.
Ντόπιοι με λοστούς και αξίνες ψάχνουν ζωντανούς
Ο αυτοσχέδιος χαρακτήρας μεγάλου μέρους της επιχείρησης έρευνας και διάσωσης είναι εμφανής από το είδος των εργαλείων που χρησιμοποιεί ο κόσμος.
Άνδρες και γυναίκες, εξοπλισμένοι με ελάχιστα μέσα -λοστούς και αξίνες- και χωρίς άλλο εξοπλισμό ασφαλείας πέρα από ένα κράνος ποδηλάτου, προσπαθούν να σκάψουν στα συντρίμμια για να βγάλουν τους αγαπημένους τους και τους γείτονές τους.
Στον αντίποδα, βέβαια, οι διεθνείς ομάδες διάσωσης διαθέτουν τον απαραίτητο εξοπλισμό, από φακούς και εκπαιδευμένα σκυλιά μέχρι φορεία και ιατρικά εφόδια. Οι Βενεζουελάνοι πυροσβέστες και οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης μπορεί να υποχρηματοδοτούνται, αλλά εξακολουθούν να είναι σε θέση να συνεισφέρουν στην έρευνα πολύ περισσότερα σύνεργα, τεχνογνωσία και υποστήριξη από ό,τι οι απελπισμένοι απλοί κάτοικοι.
Χωματουργικά μηχανήματα χρησιμοποιούνται σε ολόκληρη τη Λα Γκουάιρα και σε άλλες πληγείσες περιοχές, όμως η ανάπτυξή τους είναι αποσπασματική και σποραδική. Άνθρωποι δουλεύουν μόνοι τους για μέρες πάνω σε ένα και μόνο κτίριο και τα βαρέα μηχανήματα καταφθάνουν τελικά όταν είναι πια πολύ αργά.
Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που λείπει είναι περισσότερα εργατικά χέρια, περισσότερα μηχανήματα, περισσότερα σκυλιά ανίχνευσης, περισσότερη υποστήριξη. Και φυσικά, το μόνο πράγμα που κανείς δεν μπορεί να τους προσφέρει: περισσότερος χρόνος.






