Google Button Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Sic transit gloria mundi – Έτσι παρέρχεται η δόξα του κόσμου. Και έτσι μοιάζει να κλείνει οριστικά ο ιστορικός κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ όπως τον γνωρίσαμε από το 2012 και μετά με βάσει όσα εξελίσσονται στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος από το Σάββατο νωρίς το μεσημέρι.

Η σύγκρουση που πυροδοτήθηκε μετά την ομιλία του Σωκράτη Φάμελλου να σταθεί ο ΣΥΡΙΖΑ δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα και στην προσπάθεια του με το νέο κόμμα και την απάντηση των Ρένα Δούρου, Νίκου Παππά και Παυλου Πολάκη δεν είναι μια ακόμη εσωκομματική τριβή. Είναι η δημόσια παραδοχή ότι το κόμμα δεν συμφωνεί πλέον ούτε στο στοιχειώδες: αν υπάρχει κοινός δρόμος για την επόμενη ημέρα ή αν βρίσκεται ήδη σε διαδικασία μετάβασης σε κάτι άλλο.

Από τη μία πλευρά διαμορφώνεται η γραμμή της «συντεταγμένης ανασύνθεσης» του προοδευτικού χώρου, με ανοιχτό το ενδεχόμενο ευρύτερων σχημάτων και συνεργασιών, ακόμη και με πρόσωπα που υπήρξαν κεντρικοί πυλώνες της προηγούμενης περιόδου. Από την άλλη, συγκροτείται ένα μπλοκ που απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε ιδέα διάχυσης ή «αυτοδιάλυσης», επιμένοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παραμείνει ο βασικός κορμός της Αριστεράς και όχι υλικό προς ανακατανομή.

Μέσα σε αυτή τη ρευστότητα ο Αλ.Τσίπρας είναι καταλύτης εξελίξεων και η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη λειτουργεί ήδη ως παράλληλος άξονας αναδιάταξης. Είτε ως προοπτική είτε ως φόβος, επηρεάζει άμεσα τις εσωτερικές ισορροπίες και τροφοδοτεί τα σενάρια αποχώρησης, μετακινήσεων και νέων συμμαχιών.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι για πρώτη φορά η συζήτηση δεν αφορά την ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά την υπέρβασή του. Είναι πια δεδομένο ότι το κόμμα δεν μπορεί να αποτελέσει τον κεντρικό φορέα της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Αντίθετα, εξετάζεται ανοιχτά αν θα απορροφηθεί, θα μετασχηματιστεί ή θα λειτουργήσει ως ένα από τα υλικά μιας ευρύτερης ανασύνθεσης που έχει τη σφραγίδα του Τσίπρα.

Σε αυτό το περιβάλλον, η σύγκρουση αφορά το ποιος θα έχει ρόλο στον επόμενο πολιτικό χάρτη και το συμπέρασμα από τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δε βρίσκεται απλώς σε κρίση, αλλά στο τέλος της διαδρομής του ως ενιαίο και αυτόνομο πολιτικό υποκείμενο. Η ΕΛ.Α.Σ. τον… καταπίνει πολιτικά.