• Αναζήτηση
  • Ο Κατίδης και το τεντωμένο χέρι του… μπογιατζή Χίτλερ

    Ο Γιώργος Κατίδης προτού απολογηθεί στον αθλητικό δικαστή, καλού κακού ας διαβάσει το βιβλίο του συμπατριώτη του Λεωνίδα Ζησιάδη «Θεσσαλονίκη, όσα θυμάμαι».

    Ο Κατίδης και το τεντωμένο χέρι του… μπογιατζή Χίτλερ | tovima.gr
    Ο Γιώργος Κατίδης προτού απολογηθεί στον αθλητικό δικαστή, καλού κακού ας διαβάσει το βιβλίο του συμπατριώτη του Λεωνίδα Ζησιάδη «Θεσσαλονίκη, όσα θυμάμαι». Στο κείμενο με τίτλο «ο Χίτλερ ήταν μπογιατζής» διηγείται την περιπέτεια του συμμαθητή του Βαγγέλη Ζήττα κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά η οποία απαιτούσε από τους μαθητές να κρατούν το χέρι… τεντωμένο και ακίνητο.

    «Το ποτήρι ξεχείλισε όταν κάποια μέρα στην αυλή του σχολείου ήμασταν συντεταγμένοι και ψάλαμε τον Εθνικό Ύμνο. Έγινε τότε το επεισόδιο με πρωταγωνιστή τον Ζήττα και ένα φανατικό «θεωρητικό». Μόλις, λοιπόν, τελειώσαμε τον Ύμνο, πετάχτηκε αυτός ο κύριος σπρώχνοντας και παραμερίζοντας με νεύρα τους καθηγητές και κατακόκκινος από την οργή του, μας κατηγόρησε ότι δεν έχουμε εθνική συνείδηση, επειδή οι περισσότεροι από μας δεν κρατούσαμε τεντωμένο το χέρι και ακίνητο, όπως απαιτούσε ο φασιστικός χαιρετισμός της ΕΟΝ (νεολαία του Μεταξά), ώσπου να τελειώσει ο Υμνος.

    – Ο Χίτλερ, κύριοι, κράτησε το χέρι του τεντωμένο δυο ολόκληρες ώρες σε μια παρέλαση. Αυτό μόνο σας λέω!
    – Αυτός δεν κουραζότανε. Είχε συνηθίσει, διότι ήταν μπογιατζής, επενέβη ο Ζήττας με μια βροντερή φωνή κι έγινε θέατρο η αυλή απ’ τα γέλια μας.

    Χάθηκε για δυο εβδομάδες ο Βαγγέλης κι όταν, ένα απόγευμα, ήρθε στην πλατεία να συναντήσει την παρέα, είχε πολλές μαυρίλες στο πρόσωπο και κάτι περίεργα φουσκώματα. Και στα μάτια του μια έντονη ανησυχία. Δεν έβγαλε κουβέντα για το περιστατικό, όσο κι αν τον πιέσαμε. (…)».

    Δείτε επίσης
    Γνώμες