Κατάσταση έκτακτης ανάγκης

Βιώνουμε μια μεγάλη οικονομική κρίση, οι πλήρεις συνέπειες της οποίας δεν είναι ακόμη αισθητές. Θα τις νιώσουμε για τα καλά πολύ γρήγορα, μετά την καλοκαιρινή ραστώνη, και ένας Θεός γνωρίζει πότε θα πάψουν να κάνουν τον καθημερινό μας βίο… αβίωτο. Και φυσικά, όπως συμβαίνει σε τέτοιες καταστάσεις, τα θύματα είναι πρωτίστως οι εργάτες, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι μικροεπιχειρηματίες, δηλαδή οι μεγαλύτερες πληθυσμιακές μάζες. Προς το παρόν έχουμε απλώς κάνει τα πρώτα βήματα σε έναν εξαιρετικά τραχύ δρόμο, το τέρμα του οποίου είναι άγνωστο, και δυσκολευόμαστε να δεχτούμε ότι το μεγαλύτερο και το πιο δύσβατο κομμάτι του βρίσκεται ακόμη μπροστά μας.

Βιώνουμε μια μεγάλη οικονομική κρίση, οι πλήρεις συνέπειες της οποίας δεν είναι ακόμη αισθητές. Θα τις νιώσουμε για τα καλά πολύ γρήγορα, μετά την καλοκαιρινή ραστώνη, και ένας Θεός γνωρίζει πότε θα πάψουν να κάνουν τον καθημερινό μας βίο… αβίωτο. Και φυσικά, όπως συμβαίνει σε τέτοιες καταστάσεις, τα θύματα είναι πρωτίστως οι εργάτες, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι μικροεπιχειρηματίες, δηλαδή οι μεγαλύτερες πληθυσμιακές μάζες. Προς το παρόν έχουμε απλώς κάνει τα πρώτα βήματα σε έναν εξαιρετικά τραχύ δρόμο, το τέρμα του οποίου είναι άγνωστο, και δυσκολευόμαστε να δεχτούμε ότι το μεγαλύτερο και το πιο δύσβατο κομμάτι του βρίσκεται ακόμη μπροστά μας. Οι κυβερνήσεις δεν είναι μόνο οι υπαίτιες της οικονομικής μας εξαθλίωσης. Είναι και αυτές που για πολλά χρόνια ακολουθούσαν έναν αδιέξοδο τρόπο ανάπτυξης που δεν απαιτούσε προσπάθεια και δεν οδηγούσε σε παραγωγή.

Η οικονομική ωστόσο κρίση δεν είναι το μοναδικό κακό που ταλανίζει τη χώρα. Ολοι γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει τομέας της δημόσιας ζωής που να μην πάσχει. Εχουμε έναν κρατικό μηχανισμό προβληματικό και εν πολλοίς ανήμπορο να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις των ημερών, όπως π.χ. είναι η πάταξη της φοροδιαφυγής, η απομάκρυνση των επίορκων υπαλλήλων, ο εντοπισμός των καταχραστών του δημόσιου χρήματος και η προσαγωγή τους στη Δικαιοσύνη, η επιβολή της αξιοκρατίας και άλλα πολλά. Από την άλλη δεν είναι και λίγοι όσοι βολεύτηκαν με το κρατικό αυτό μπάχαλο και οι οποίοι φυσικά είναι ενάντιοι σε κάθε απόπειρα θεραπείας του. Ετσι σήμερα στον κοινωνικό μας περίγυρο κυριαρχεί απαισιοδοξία, ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους, όπως από πρώτο χέρι είμαι σε θέση να γνωρίζω εξαιτίας της επαγγελματικής μου ιδιότητας. Οι νέοι είναι τα πρώτα θύματα της κρίσης και το ότι αρχίζουν να παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς είναι ένα δυσοίωνο σημάδι για το μέλλον μας. Ωστόσο όλο και πληθαίνουν αυτοί που θεωρούν ότι η σημερινή παρακμή της χώρας προσφέρει μοναδική ευκαιρία για μια νέα αρχή και ότι ο πάτος στον οποίο έχουμε φτάσει μπορεί να μετατραπεί σε βατήρα ενός ελπιδοφόρου νέου ξεκινήματος. Αρκεί βέβαια η κυβέρνηση, στη λήψη των αναγκαίων μέτρων, να μην προσβλέπει σε πάση θυσία επανεκλογή της. Δειγματοληπτικά σημειώνω ορισμένα τέτοια μέτρα, που σχετίζονται με διάφορους τομείς και, βεβαίως, δεν προτείνονται εδώ για πρώτη φορά.

Οι μπουλντόζες επί το έργον για την κατεδάφιση αυθαιρέτου. Αν η απαγόρευση της δόμησης εκτός σχεδίου συνοδευτεί από τον πολεοδομικό σχεδιασμό θα εκμηδενιστούν οι όποιες ενστάσεις για την εφαρμογή ενός τόσο αυστηρού μέτρου

* Το πελατειακό καθεστώς της εκλογής των βουλευτών πρέπει να εκλείψει και η εκλογή τους να γίνεται με βάση τη σειρά τους στις κομματικές λίστες.

* Οι τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις είναι επιτακτική ανάγκη να εφαρμόζονται άμεσα και όποιος αρμόδιος δεν τις εκτελεί πάραυτα να παύεται.

* Να επιτρέπεται η προσφυγή σε έναν μόνο βαθμό Δικαιοσύνης. (Σήμερα στα διοικητικά τουλάχιστον δικαστήρια εκκρεμούν υποθέσεις που χρονικά ξεπερνούν τον προσδόκιμο χρόνο ζωής των διαδίκων!).

* Να απαγορευθεί κάθε δόμηση εκτός σχεδίου. Οποιοσδήποτε εμπλέκεται σε ανέγερση παράνομου κτίσματος ή σε καταπάτηση δημόσιας έκτασης (π.χ. ως εργολάβος, μηχανικός, συμβολαιογράφος, δικηγόρος) να καταδικάζεται σε δήμευση περιουσιακών του στοιχείων ανάλογης αξίας.

* Να σχεδιαστεί εκ βάθρων η Μέση Παιδεία που εξ ορισμού αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του εκπαιδευτικού συστήματος και προϋπόθεση για την ανάπτυξη της χώρας. Η Μέση Παιδεία έχει σήμερα καταντήσει φροντιστήριο, και μάλιστα κάκιστο, εισαγωγής στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ. Ακόμη να τεθεί τέρμα στα πανεπιστήμια των μικρών πόλεων που στήθηκαν βάσει της στρεβλής όσο και ολέθριας αντίληψης ότι αποτελούν μοχλό οικονομικής ανάπτυξης της επαρχίας.

* Να σταματήσει η… εκπόρνευση των αρχαιολογικών μας μνημείων που, εκτός των άλλων, καθιστά ετερόφωτους τους άξιους νεοέλληνες δημιουργούς.

Ολα τα παραπάνω μέτρα θα έχουν φυσικά και αρνητικές παρενέργειες, οι οποίες ωστόσο είναι πολύ λιγότερες σε σχέση με τις θετικές που θα προκύψουν, και μάλιστα μακροπρόθεσμα, από την εφαρμογή τους. Η απαγόρευση π.χ. της δόμησης εκτός σχεδίου θα κλείσει μύριες εστίες παρατυπιών και διαφθοράς. Αν μάλιστα τα μέτρα αυτά συνοδευτούν και από ορισμένες άλλες ρυθμίσεις, τότε οι αρνητικές τους παρενέργειες περιορίζονται ή και εκμηδενίζονται. Αν π.χ. η απαγόρευση της δόμησης εκτός σχεδίου συνοδευτεί με την ολοκλήρωση του χωροταξικού και του πολεοδομικού σχεδιασμού της χώρας, αίρονται οι οποιεσδήποτε εύλογες ενστάσεις από την εφαρμογή ενός τόσου αυστηρού μέτρου. Ακόμη, αν ο καθορισμός της λίστας των υποψηφίων βουλευτών δεν αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο του εκάστοτε αρχηγού του κόμματος αλλά ενός ευρύτερου κομματικού οργάνου, τότε ο κίνδυνος να έχουμε αρχηγικά- προσωπικά κόμματα περιορίζεται σημαντικά. Περνάμε έκτακτες καταστάσεις- ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι διακυβεύεται ακόμη και η εθνική ανεξαρτησία της χώρας-, οι οποίες μόνο με έκτακτα μέτρα μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά.

Η δημοκρατία, για τις ανεπτυγμένες κοινωνίες, είναι το δικαιότερο και το αρτιότερο πολίτευμα διακυβέρνησης με την προϋπόθεση βέβαια ότι λειτουργεί σωστά. Για να συμβαίνει αυτό απαιτείται οι διοικούντες και οι διοικούμενοι να έχουν υψηλό αίσθημα ευθύνης για τα κοινά, με τους πρώτους να διαθέτουν αυξημένο πολιτικό αισθητήριο, γνώση, ευθυκρισία και τους δεύτερους ανεπτυγμένη κοινωνική συνείδηση. Οταν η δημοκρατία πάσχει τότε, όπως έχω και άλλες φορές υποστηρίξει, προσφέρει λαμπρό πεδίο δράσης σε μωροφιλόδοξους, μετριότητες και… ποικίλα τρωκτικά.

Ο κ. Μιχάλης Α. Τιβέριος είναι καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk