Το αριστερό πείραμα του Οσκαρ Λαφοντέν

Είναι ο πιο αντιπαθητικός πολιτικός της Γερμανίας. Στις δημοσκοπήσεις για τους κομματικούς αρχηγούς ο Οσκαρ Λαφοντέν πιάνει σταθερά «πάτο». Πολύς κόσμος συνεχίζει να τον χαρακτηρίζει «ακαταλόγιστο» ύστερα από την ανεξήγητη παραίτησή του από την προεδρία των Σοσιαλδημοκρατών το 1999. Οι πρώην σύντροφοί του τον αποκαλούν «εξωμότη». Και τα μέσα ενημέρωσης «απρόβλεπτο» τον ανεβάζουν, «τυχοδιώκτη» τον κατεβάζουν. Από την άλλη όμως έχει να επιδείξει πάμπολλες επιτυχίες. Η τελευταία είναι και η πιο εντυπωσιακή: το 21,3% που πήρε ως υποψήφιος πρωθυπουργός με το ριζοσπαστικό κόμμα «Αριστερά» (Linke) στις εκλογές του κρατιδίου Σάαρλαντ την περασμένη Κυριακή.

Είναι ο πιο αντιπαθητικός πολιτικός της Γερμανίας. Στις δημοσκοπήσεις για τους κομματικούς αρχηγούς ο Οσκαρ Λαφοντέν πιάνει σταθερά «πάτο». Πολύς κόσμος συνεχίζει να τον χαρακτηρίζει «ακαταλόγιστο» ύστερα από την ανεξήγητη παραίτησή του από την προεδρία των Σοσιαλδημοκρατών το 1999. Οι πρώην σύντροφοί του τον αποκαλούν «εξωμότη». Και τα μέσα ενημέρωσης «απρόβλεπτο» τον ανεβάζουν, «τυχοδιώκτη» τον κατεβάζουν.

Από την άλλη όμως έχει να επιδείξει πάμπολλες επιτυχίες. Η τελευταία είναι και η πιο εντυπωσιακή: το 21,3% που πήρε ως υποψήφιος πρωθυπουργός με το ριζοσπαστικό κόμμα «Αριστερά» (Linke) στις εκλογές του κρατιδίου Σάαρλαντ την περασμένη Κυριακή. Πρόκειται για το 9πλάσιο του 2,3% που είχε συγκεντρώσει στις εκλογές του 2004 ο προπομπός της «Αριστεράς» ΡDS. «Ο Λαφοντέν είναι ο στρατηγικός νους του αριστερού στρατοπέδου» αποφαίνεται ο αναλυτής Φραντς Βάλτερ. «Και αυτό ισχύει εδώ και 30 χρόνια».

Η τριακονταετία αυτή θα παραταθεί κατά πάσα πιθανότητα για καιρό ακόμη. Ο κ. Λαφοντέν «ξανανιώνει». Υπό την καθοδήγησή του το Σάαρλαντ μετατράπηκε σε πειραματικό εργαστήριο για τη λεγόμενη «αριστερή αριστερή» συνεργασία. Αυτό το αποδέχεται για πρώτη φορά και ο υποψήφιος καγκελάριος των Σοσιαλδημοκρατών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ, ο οποίος προσδοκά από τη συμμαχία σοβαρή βοήθεια για τις γενικές βουλευτικές εκλογές της 27ης Σεπτεμβρίου.

Ο στόχος της συμμαχίας: η συγκρότηση κυβέρνησης συνασπισμού Σοσιαλδημοκρατών- «Αριστεράς» που θα προβεί σε «ανατρεπτικές» για το υπάρχον σύστημα μεταρρυθμίσεις. Στην εκπαίδευση, για παράδειγμα, σχεδιάζεται η αντικατάσταση του ισχύοντος «ταξικού» δυϊκού σχολικού συστήματος (επαγγελματικός προσανατολισμός για τα παιδιά των μη εχόντων, ακαδημαϊκός για εκείνα των εχόντων) με ολοήμερα σχολεία για όλους.

Οι αναλυτές υπολογίζουν ότι τυχόν επιτυχία του πειράματος θα άνοιγε τον δρόμο για κυβερνητική συνεργασία, μετά το 2013, και στο Βερολίνο. Η ιταλική Συμμαχία της Ελιάς θα αποκτούσε έτσι και γερμανικό κλώνο- κάτι που για ιστορικούς λόγους ήταν μέχρι πρότινος αδιανόητο.

Ο κ. Λαφοντέν δεν σκοπεύει να συμμετάσχει στην υπό σχεδιασμό κυβέρνηση του Σάαρλαντ. Με την πείρα τού πρώην πρωθυπουργού του κρατιδίου όμως (1985-1998) και ως νυν πρόεδρος της «Αριστεράς» θα κινεί τα νήματα από το παρασκήνιο. «Θα είναι το πραγματικό αφεντικό» έγραψε εφημερίδα.

Η επιτυχία του πειράματος δεν είναι δεδομένη. Πολλά θα εξαρτηθούν από τις προσωπικές σχέσεις. Ο υποψήφιος πρωθυπουργός των Σοσιαλδημοκρατών Χάικο Μάας αίφνης (συγκέντρωσε το 24,7% των ψήφων) έχει τραυματικές εμπειρίες τόσο με τον κ. Λαφοντέν, υπό τον οποίο είχε διατελέσει παλιότερα υφυπουργός, όσο και με τον τοπάρχη της «Αριστεράς» στο Σάαρλαντ Ρολφ Ρίνσλερ, που προαλείφεται για υπερυπουργός στην κυβέρνησή του. «Οι πολιτικές τους συνταιριάζουν,η χημεία τους όχι» έλεγε πολιτικός αναλυτής.

Το πείραμα μπορεί να «σκοντάψει» και σε έναν άλλον παράγοντα: τους Πρασίνους. Οι τελευταίοι είναι απαραίτητοι για τον σχηματισμό κυβέρνησης, επειδή τα δύο αριστερά κόμματα δεν διαθέτουν (οριακά) την αναγκαία κοινοβουλευτική αυτοδυναμία. Ωστόσο οι Πράσινοι ερωτοτροπούν και με την αντίπερα όχθητα κυβερνώντα «αστικά» κόμματα των Χριστιανοδημοκρατών και των Ελευθέρων Δημοκρατών. Ο Χριστιανοδημοκράτης νυν πρωθυπουργός Πέτερ Μίλερ φαίνεται διατεθειμένος «να τα δώσει όλα». «Ο πειρασμός είναι μεγάλος για τους Πρασίνους» λέει ο ίδιος αναλυτής. «Από κινητήρια δύναμη των ανατροπών θα μπορούσαν να γίνουν το φρένο τους».

Δυσκολίες παρουσιάζει, αν και για άλλους λόγους, η σύμπραξη των δύο αριστερών κομμάτων στο κρατίδιο της Θουριγγίας. Εκεί ο συσχετισμός δυνάμεων είναι αντίστροφος: η «Αριστερά» (27,4%) προηγείται σαφώς των Σοσιαλδημοκρατών (18,5%). Ωστόσο οι τελευταίοι αρνούνται να αποδεχθούν ως πρωθυπουργό τον υποψήφιο της «Αριστεράς» Μπόντο Ράμελο . Στη θέση του προτείνουν τον δικό τους υποψήφιο Κρίστοφ Μάτσι . Η «Αριστερά» απαντά ότι δεν θέλει να τον βλέπει ούτε «ζωγραφιστό». Η διένεξη παίρνει γκροτέσκα μορφή. Και αυτό απειλεί τη συμμαχία με πρόωρο φιάσκο.

Ωστόσο άλλο εκλογές στα κρατίδια και άλλο βουλευτικές εκλογές. Οι διεργασίες στο Σάαρλαντ και στη Θουριγγία δεν επηρεάζουν, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, τις βουλευτικές εκλογές της 27ης Σεπτεμβρίου. Η Χριστιανοδημοκρατία, που ήταν η μεγάλη χαμένη σε επίπεδο κρατιδίων, διατηρεί τις δυνάμεις της (36%-37%) σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Oβασικός στόχος της, να σχηματίσει μετεκλογικά συνασπισμό με τους Ελευθέρους Δημοκράτες (14%), παραμένει έτσι πραγματοποιήσιμος. «Θα συμπράξουμε ακόμη και αν έχουμε πλειοψηφία της μιας ψήφου» βεβαιώνει η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ. «Η νέα σύμπραξη θα είναι ασύγκριτα πιο αποτελεσματικήαπό εκείνη με τους Σοσιαλδημοκράτες» .

Στη Χριστιανοδημοκρατία υπάρχουν βέβαια και οι «Κασσάνδρες», που προειδοποιούν ότι η δυναμική των προσφάτων εκλογών στα κρατίδια θα μπορούσε να «φέρει τούμπα» τη διάθεση των ψηφοφόρων εις βάρος της κυρίας Μέρκελ. Αλλοι πάλι της ζητούν να πάψει να «κάνει» την ψυχρή και να δείξει περισσότερο «πάθος» στις προεκλογικές εμφανίσεις της. Αυτή όμως επιμένει στην ψυχρότητα. Ισως επειδή βλέπει ότι ο υπερβολικά «παθιασμένος» κ. Σταϊνμάγερ μένει κολλημένος στο 24%. Και ότι ο χαρισματικός κ. Λαφοντέν έχει επιτυχίες μόνο σε ορισμένα κρατίδια. Σε παγγερμανικό επίπεδο παραμένει, προσωρινά τουλάχιστον, δευτερεύων παίκτης.

ΟΣΚΑΡ ΛΑΦΟΝΤΕΝ
Δικαιωμένος μα αντιπαθητικός

RΕUΤΕRS/ WΟLFGΑΝG RΑΤΤΑΥ

Ο επιλεγόμενος «Κόκκινος Οσκαρ» και «Ναπολέων του Σάαρλαντ» είναι ιστορικός ηγέτης της γερμανικής αριστεράς. Εχει ξεπεράσει το Βατερλό του (το «αυτογκόλ» της παραίτησής του από τη θέση του προέδρου των Σοσιαλδημοκρατών) και γιορτάζει τώρα, μετά 10 έτη, μεγάλες επιτυχίες ως πρόεδρος του κόμματος της ριζοσπαστικής «Αριστεράς». Πολλοί αναγνωρίζουν σήμερα ότι είχε δίκιο όσον αφορά την κριτική που άσκησε (ήδη από το 1999!) στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.

ΑΝΓΚΕΛΑ ΜΕΡΚΕΛ
Ψυχρή αλλά δημοφιλής

RΕUΤΕRS/ SΤΕFFΙ LΟΟS

Ενα πρόσωπο που θα βλέπουμε για καιρό ακόμη: η Ανγκελα Μέρκελ, που σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις θα εκλεγεί καγκελάριος και για τα ερχόμενα τέσσερα χρόνια. Οι δημοσκόποι απορούν όμως για τη δημοτικότητά της. Και όχι αδίκως. Η κυρία Μέρκελ είναι το ακριβώς αντίθετο ενός φλογερού «λαϊκού αγορητή»: άψυχη, άνευρη, απόμακρη. Το ευρύ κοινό όμως την προτιμά από τους άνδρες συναδέλφους της. Γιατί; Οι δημοσκόποι, και όχι μόνον αυτοί, μάλλον θα μείνουν με την απορία.

ΦΡΑΝΚ Β. ΣΤΑΪΝΜΑΓΕΡ
Ριζοσπάστης και αναξιόπιστος

RΕUΤΕRS/ FRΑΝΚΑ ΒRUΝS

Ο νυν υπουργός Εξωτερικών και υποψήφιος καγκελάριος των Σοσιαλδημοκρατών έχει «σπασμένη» βιογραφία: Παλιότερα προωθούσε τις «αγριότητες» σε βάρος των ανέργων στο πακέτο μεταρρυθμίσεων Αgenda 2010 του πρώην καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ. Σήμερα υπόσχεται το ακριβώς αντίθετο: κοινωνική αρωγή και εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας. Πολλοί ψηφοφόροι μιλούν για σχιζοφρένεια και μόνο μια μικρή μειοψηφία πιστεύει στο «θαύμα» της εκλογής του στην καγκελαρία.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk