Σοσιαλιστής για τους δεξιούς, συμβιβασμένος για κάποιους αριστερούς, πραγματιστής για τους υποστηρικτές του

Ομπάμα και «ομπαμισμός»

Αποκλήθηκε σοσιαλιστής απόοργισμένους επικριτές στον δεξιό χώρο. Κατηγορήθηκε ότι συμβιβάζεται από απογοητευμένους οπαδούς στην Αριστερά, ενώ το επιτελείο του τον κατατάσσει στους πραγματιστές. Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, αν και συνήθως αποφεύγει τις ταμπέλες, έβγαλε μία από μόνος του προσφάτως χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του Νέο Δημοκρατικό. Επειτα από δύο και πλέον μήνες στο προεδρικό αξίωμα, ο κ. Ομπάμα κατάφερε να ικανοποιήσει σχεδόν τους πάντες στο ιδεολογικό φάσμα. Ωστόσο, καθώς διαμορφώνεται η ευρύτερη ατζέντα της προεδρίας του, η άλλοτε θολή κυβερνητική φιλοσοφία του γίνεται πιο ξεκάθαρη.

Αποκλήθηκε σοσιαλιστής απόοργισμένους επικριτές στον δεξιό χώρο. Κατηγορήθηκε ότι συμβιβάζεται από απογοητευμένους οπαδούς στην Αριστερά, ενώ το επιτελείο του τον κατατάσσει στους πραγματιστές. Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, αν και συνήθως αποφεύγει τις ταμπέλες, έβγαλε μία από μόνος του προσφάτως χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του Νέο Δημοκρατικό. Επειτα από δύο και πλέον μήνες στο προεδρικό αξίωμα, ο κ. Ομπάμα κατάφερε να ικανοποιήσει σχεδόν τους πάντες στο ιδεολογικό φάσμα. Ωστόσο, καθώς διαμορφώνεται η ευρύτερη ατζέντα της προεδρίας του, η άλλοτε θολή κυβερνητική φιλοσοφία του γίνεται πιο ξεκάθαρη. Ο «ομπαμισμός» όπως διαμορφώνεται φαίνεται να είναι ένα αμάλγαμα φιλοσοφιών- μια βαθιά πίστη στον ρόλο της ενεργού κυβέρνησης κατά τη διαμόρφωση της οικονομίας και της αναδιανομής του πλούτου και μια πιο κεντρώα στάση σε θέματα εθνικής ασφαλείας και σε κάποια πολιτισμικά ζητήματα.

O νέος αμερικανός πρόδερος Μπαράκ Ομπάμα έχει ήδη προωθήσει τα πιο φιλόδοξα κυβερνητικά προγράμματα από κάθε άλλον πρόεδρο εδώ και πολλές δεκαετίες, προσπαθεί να μετριάσει χωρίς να αποδομήσει πλήρως την πολιτική κατά της τρομοκρατίας του προκατόχου του και αναφέρεται σε αξίες που συχνά υιοθετούνται από τους συντηρητικούς. Η περίπλοκη μείξη ιδεών και ενστίκτων απεδείχθη χρήσιμη στην εκλογική πολιτική, καθώς τον βοήθησε να κερδίσει την προεδρία γεφυρώνοντας τις διαφορές και προσελκύοντας ψηφοφόρους από όλους τους πολιτικούς χώρους. Αλλά τώρα ως πρόεδρος μπορεί να υποχρεωθεί, αναλόγως του ζητήματος, να σχηματίσει διαφορετικές νομοθετικές συμμαχίες- μια εξαιρετικά επικίνδυνη πρόκληση δεδομένης της φιλοδοξίας του ίδιου του Ομπάμα. Συνάσπισε τους φιλελεύθερους πίσω από τις προσπάθειες αναδιαμόρφωσης του συστήματος υγείας, την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την αύξηση της φορολογίας για τους πλουσίους. Προκάλεσε όμως τη «φιλελεύθερη ορθοδοξία» σε ζητήματα όπως η σύνδεση του μισθού των καθηγητών με τις επιδόσεις τους, ενώ κέρδισε την υποστήριξη των Ρεπουμπλικανών αποφασίζοντας να στείλει 17.000 επιπλέον στρατιώτες στο Αφγανιστάν, αποσύροντάς τους από το Ιράκ πιο σταδιακά απ΄ ό,τι επιθυμούσαν οι αριστεροί.

«Η απάντηση είναι:ναι,είναι όλα αυτά τα πράγματα ο Ομπάμα,αλλά τίποτε από αυτά συνολικά» εξήγησε ο Μάικλ Μπέρμαν, στέλεχος των Δημοκρατικών που επί σειρά ετών μετέχει στη διαμόρφωση της στρατηγικής του κόμματος. «Θα τον περιέγραφα ως έναν μετριο παθή που είναι ενστικτωδώς άνετος με μια σειρά προοδευτικών θέσεων.Είναι πολύ δύσκολο να τον κατατάξεις κάπου.Και πιστεύω ότι αυτό ακριβώς του αρέσει». Αυτό μερικές φορές μπερδεύει τους αντιπάλους του, οι οποίοι προσπαθούν να καθορίσουν τη φιλοσοφία του. «Μπορείς να επιλέξεις οποιαδήποτε στιγμή από τις τελευταίες εβδομάδες και να εξαγάγεις ένα διαμετρικά αντίθετο συμπέρασμα,γι΄ αυτόν τον λόγο δεν μπορώ να εκφράσω άποψη» είπε ο Ρεπουμπλικανός Πολ Ντ.Ράιαν. «Εισερχόμενος στη Γερουσία ξεκίνησε την προεδρική του πορεία.Κανείς εδώ δεν τον γνωρίζει πραγματικά».

Αλλοι πρόεδροι εξελέγησαν έχοντας στο ενεργητικό τους περισσότερα επιτεύγματα σε εθνικό επίπεδο και πιο περιχαρακωμένη ιδεολογική ταυτότητα, ακόμη και αν οι πράξεις τους δεν συμβάδιζαν με την εικόνα τους. Ο Ρόναλντ Ρίγκαν ήταν ο μαχητής του Ψυχρού Πολέμου που αποκήρυξε την κυβέρνηση ως μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης. Ο Μπιλ Κλίντον ήταν ο αυθεντικός Νέος Δημοκρατικός που έσπρωξε το κόμμα προς το Κέντρο. Ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος ήταν ο συμπονετικός συντηρητικός που άμβλυνε τις πιο ακραίες πτυχές της επανάστασης του Νιουτ Γκίνγκριτς. Ο Ομπάμα, με μόλις δύο χρόνια στη Γερουσία προτού ξεκινήσει την προεδρική εκστρατεία του, κατέφθασε ως ένα είδος κρυπτογραφήματος, που συχνά φαινόταν να είναι αυτό που ο κόσμος ήθελε να είναι. Σε μία δημοσκόπηση των «Νew Υork Τimes» και του CΒS λίγο πριν από την ορκωμοσία, το 40% των Αμερικανών χαρακτήρισε τον Ομπάμα φιλελεύθερο, ενώ το 34% μετριοπαθή και το 13% συντηρητικό. Ακόμη και τώρα οι συνεργάτες του δείχνουν τα υψηλά ποσοστά αποδοχής του κ. Ομπάμα προκειμένου να υποστηρίξουν τη θέση τους ότι οι Αμερικανοί συμφωνούν με την προσέγγιση του προέδρου και ότι οι επικριτές του κάνουν λάθος.

«Δεν είναι ιδεολόγος» είπε ο Ντέιβιντ Αξελροντ, σύμβουλος του κ. Ομπάμα. «Είναι πραγματιστής.Είναι κάποιος που ενδιαφέρεται για ιδέες που θα λειτουργήσουν.Κάποιες μπορεί να έχουν τις ρίζες τους σε ένα δόγμα,κάποιες σε άλλο. Αλλά δεν τον ενδιαφέρει αυτό. Ενδιαφέρεται λιγότερο για το πώς θα τον χαρακτηρίσουν και περισσότερο για το τι θα καταφέρει» . Σε πρόσφατη συνέντευξη στην εφημερίδα «Τhe Τimes» ο κ. Ομπάμα απέρριψε τον χαρακτηρισμό «σοσιαλιστής», ενώ όταν ρωτήθηκε αν η φιλοσοφία του είναι περισσότερο «φιλελεύθερη» ή «προοδευτική», είπε: «Δεν πρόκειται να μπω σε αυτή τη διαδικασία» . Μερικές ημέρες αργότερα ωστόσο, σε μια κλειστή συνάντηση με μετριοπαθείς Δημοκρατικούς, ο κ. Ομπάμα χαρακτήρισε τον εαυτό του Νέο Δημοκρατικό- όρος που έγινε δημοφιλής επί κυβερνήσεως Κλίντον και αναφέρεται στους Δημοκρατικούς που είναι δημοσιονομικά συντηρητικοί, κοινωνικά φιλελεύθεροι και σχετικά πολεμοχαρείς στις διεθνείς σχέσεις.

«Αν τον ρωτούσες,νομίζω θα κατέτασσε τον εαυτό του στους Νέους Δημοκρατικούς όσον αφορά την ιδεολογική κλίμακα» σχολίασε ο προσωπάρχης του Λευκού Οίκου Ραμ Εμάνουελ. «Αλλά πιστεύω ότι θα έλεγε πως αυτός ο όρος δεν αποτυπώνει πλήρως αυτό που είναι».

Αλλοι υποστηρίζουν ότι ο κ. Ομπάμα δεν ταιριάζει στο μοντέλο του Νέου Δημοκρατικού. «Ο κ.Ομπάμα φαίνεται να είναι πέρα για πέρα φιλελεύθερος,αυξάνοντας τις δαπάνες,τους φόρους,το έλλειμμα και το χρέος χωρίς προηγούμενο» έγραψε προσφάτως στην ιστοσελίδα του περιοδικού «Commentary» ο Πίτερ Βένερ . Οι φιλελεύθεροι επίσης δεν τον θεωρούν Νέο Δημοκρατικό. «Ορίστε η ταμπέλα αν θέλετε μία:πραγματιστής,λαϊκιστής,προ- οδευτικός» είπε ο Τζάστιν Ρούμπεν, διευθυντικό στέλεχος της αριστερής οργάνωσης ΜoveΟn.org. «Δεν είναι ακραίος λαϊκιστής. Κάτι που υποστηρίζει λέει ότι πρέπει να επιτύχει για όλους,αλλά με έναν πραγματιστικό τρόπο». Ο Τζον Ποντέστα, που ηγήθηκε της ομάδας μετάβασης του κ. Ομπάμα, λέει ότι ο κ. Ομπάμα έχει υιοθετήσει την πρακτική της «δοκιμής και του λάθους», όπως και κάποιοι προκάτοχοί του. «Θυμίζει όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις το είδος του πειραματισμού που χαρακτήριζε τον Τέντι Ρούζβελτ και τον Φράνκλιν Ρούζβελτ» .

Ο κ. Ομπάμα διατηρεί μεγάλο μέρος της αρχιτεκτονικής της ασφαλείας του Μπους. Αν και διέταξε το κλείσιμο της φυλακής στο Γκουαντάναμο της Κούβας, ο νέος αμερικανός πρόεδρος υιοθέτησε μερικές από τις τακτικές του προκατόχου του, όπως η αρπαγή υπόπτων για τρομοκρατία από άλλες χώρες και η κράτησή τους, αλλά και η φύλαξη κρατικών μυστικών.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk