από metereologos.gr
Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2017
 

Μαραντζίδης Νίκος

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 27/05/2012, 05:45 Κυριακή, 27 Μαΐου 2012 • σχόλια (6)
Από μια πλειάδα οργανώσεων της άκρας Δεξιάς, που εμφανίστηκαν στη Μεταπολίτευση, η Χρυσή Αυγή κατέχει ειδική θέση. Αυτό οφείλεται κατ' αρχήν στο γεγονός ότι η ιδεολογική ταυτότητα της οργάνωσης είναι πολύ περισσότερο ριζοσπαστική από εκείνες των άλλων γνωστών οργανώσεων αυτού του χώρου. Ο δεύτερος λόγος σχετίζεται με την πρόσληψή της από τα ΜΜΕ ως εξαιρετικά βίαιης ακτιβιστικής οργάνωσης.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 19/02/2012, 05:45 Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012 • σχόλια (1)
Χρειάστηκαν δύο δικτατορίες, δύο πόλεμοι και ένας εμφύλιος για να καταρρεύσει το κομματικό σύστημα δύο φορές από το 1936 μέχρι το 1967. Την πρώτη φορά η δικτατορία του Μεταξά, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και ο Εμφύλιος συνέβαλαν στην εξαφάνιση των κομμάτων του Μεσοπολέμου, του Λαϊκού Κόμματος και του Κόμματος Φιλελευθέρων.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 02/10/2011, 05:45 Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011 • σχόλια (6)
Τι καινούργιο µπορεί να περιµένει κάποιος από πρόσωπα που πέρασαν τη ζωή τους θαυµάζοντας τις επιδόσεις του σοβιετικού ολοκληρωτισµού, αναριγώντας από ενθουσιασµό στο άκουσµα της µαγικής λέξης «κρατικοποίηση»; Πόσες εναλλακτικές προτάσεις για την έξοδο από τη χρεοκοπία µπορούν να παραγάγουν πολιτικοί φορείς που το βασικό τους µέληµα δεν είναι να αυξήσουν οι φτωχοί άνθρωποι τα εισοδήµατά τους, αλλά να εκµηδενιστεί ο ιδιωτικός πλούτος µέσα στις δαιδαλώδεις και διεφθαρµένες δοµές ...
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 02/07/2011, 05:45 Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011 • σχολιάστε
Παρά την οικονομική κρίση που μαστίζει το σύνολο της Ευρώπης και τη δυσφορία των πολιτών που διαρκώς μεγαλώνει,πουθενά δεν παρατηρούμε να βγαίνει ωφελημένη η Αριστερά.Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό; Ο ιταλός καθηγητής Raffaele Simone στο βιβλίο του «Το μειλίχιο τέρας: Γιατί η Δύση δεν πηγαίνει προς τα αριστερά» (εκδόσεις Πόλις,σελ. 183) συνδέει την κατάσταση αυτή περισσότερο με έναν τύπο κουλτούρας που έχει κυριαρχήσει στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και δευτερευόντως με κάποια ιστορικά και δομικά χαρακτηριστικά της Αριστεράς.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 26/06/2011, 05:45 Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011 • σχολιάστε
Παρά τη διαφορετική αφετηρία του συνθήµατος των αγανακτισµένων της πλατείας για τη χούντα που δεν τελείωσε το ‘73 από την αιφνιδιαστική αναφορά του Θ. Πάγκαλου στη Βουλή πως η δηµοκρατία αποκαταστάθηκε το 1981, υπάρχει ένα κοινό σηµείο σε αυτά τα δύο: η υποτίµηση της αξίας των αντιπροσωπευτικών και φιλελεύθερων θεσµών που θεµελιώθηκαν εκ νέου το 1974. Η εχθρότητα απέναντι στους αντιπροσωπευτικούς θεσµούς υπήρξε στοιχείο της ταυτότητας της λενινιστικής Αριστεράς. Η κοινοβουλευτική δηµοκρατία θεωρείται από αυτήν µέσο επιβεβαίωσης και νοµιµοποίησης της αστικής κυριαρχίας και άρα όργανο εξαπάτησης του λαού.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 29/05/2011, 05:45 Κυριακή, 29 Μαΐου 2011 • σχολιάστε
Μπορεί να ακούγεται παράδοξο αλλά είναι απολύτως αληθινό: η πλούσια, κατά τα άλλα, βιβλιογραφία για τη δεκαετία του 1940 είναι αρκετά φτωχή στο θέμα του κατοχικού λιμού. Εντυπωσιακό, αν λάβουμε μάλιστα υπόψη μας πως πρόκειται για τον τελευταίο σημαντικό από άποψη θνησιμότητας ευρωπαϊκό λιμό. Η περιορισμένη παρουσία του θέματος στην ιστορική έρευνα συνδέεται με τουλάχιστον τρεις παράγοντες: α) τη δυσκολία να εντοπιστούν αξιόπιστα και συστηματικά δημογραφικά δεδομένα, β) την κυριαρχία ...
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 06/03/2011, 08:00 Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011 • σχολιάστε
«Σηκωθείτε και φύγετε, να τελειώνει η ιστορία» φώναζε εκτός εαυτού η νεαρή διαδηλώτρια στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλο μέσα στο ελληνικό σπίτι της φοιτητικής εστίας του Παρισιού, που ειρήσθω εν παρόδω συντηρείται από τα χρήματα των ελλήνων φορολογούμενων, οι οποίοι αντιπροσωπεύονται, εξ όσων γνωρίζω, από την εκλεγμένη κυβέρνησή τους και όχι από κάποιο επαναστατικό συμβούλιο. Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσε να βρει κανείς καλύτερη έκφραση από την παραπάνω απαίτηση της διαδηλώτριας για να περιγράψει εν συντομία το βασικό πνεύμα αυτής της πολιτικής κουλτούρας που επηρέασε τις αξίες και τις συμπεριφορές των ελλήνων πολιτών τα τελευταία τριάντα χρόνια.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 09/01/2011, 05:45 Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011
Από χαρακτήρα έχω την τάση να παραμερίζω τα αισθήματα δυσφορίας που μπορεί να μου προκαλεί μια καινούργια ιδέα και επιχειρώ συνήθως να την κατανοήσω και να αξιολογήσω τη λειτουργική της σημασία. Στην περίπτωση, πάντως, του «φράχτη» των συνόρων μας, δεν κρύβω πως στο αρχικό άκουσμά της η πρόταση μου προκάλεσε αρνητικούς συνειρμούς. Τα φιλελεύθερα αντανακλαστικά μου δυσκολεύτηκαν να αντιληφθούν τη θετική αξία της νέας πρότασης. Οι φράχτες και τα τείχη παραπέμπουν, πραγματικά, στις χειρότερες στιγμές του Ψυχρού Πολέμου.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 21/11/2010, 06:45 Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010
Ο Ευάνθης Χατζηβασιλείου μπορεί να θεωρηθεί ότι ανήκει στη νεότερη γενιά των «αναθεωρητών» ιστορικών. Τον γνωρίσαμε μέσα από το πρώτο του βιβλίο ( Η άνοδος του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην εξουσία 1954-1956, Πατάκης, 2001). Με το έργο εκείνο επιχειρούσε να αποδομήσει έναν από τους πλέον διαδεδομένους πολιτικούς μύθους της χώρας μας, δηλαδή ότι τον Καραμανλή τον είχαν επιβάλει στην πρωθυπουργία οι Αμερικανοί. Ο Χατζηβασιλείου συνεχίζει στην ίδια γραμμή πλεύσης και με αυτό το βιβλίο του.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 31/10/2010, 06:45 Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010
Στις αρχές της δεκαετίας του ΄70 δύο βιβλία σηματοδότησαν τη δημόσια ιστορία για τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο. Και τα δύο εκδόθηκαν αρχικά στο εξωτερικό στη γαλλική γλώσσα και στη συνέχεια, στις αρχές της Μεταπολίτευσης, παρουσιάστηκαν στο ελληνικό κοινό, που τα υποδέχθηκε εντυπωσιακά. Πρόκειται για το έργο του Ντομινίκ Εντ (Dominique Εudes) Οι Καπετάνιοι και αυτό του Ευάγγελου Αβέρωφ Φωτιά και Τσεκούρι. Οι ομοιότητες τελειώνουν εδώ. Το βιβλίο του Εudes ήταν φιλικό προς την Αριστερά και τους Καπετάνιους της αποτελώντας ορόσημο για την πρόσληψη της δεκαετίας του ΄40 στη Μεταπολίτευση.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 24/10/2010, 06:45 Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010
Κ αμία άλλη ιστορική περίοδος δεν συγκέντρωσε το ενδιαφέρον της βιβλιογραφικής παραγωγής όσο η δεκαετία του ΄40. Τα τελευταία τριάντα χρόνια μάλιστα βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενο εκδοτικής «έκρηξης». Από την Απελευθέρωση ως σήμερα εκδόθηκαν περίπου 2.000 τίτλοι με αντικείμενο την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Περισσότερο από το 50% των τίτλων είδε το φως της ημέρας μετά το 1981. Τα βιβλία αυτά είναι κάθε περιεχομένου: προπαγανδιστικού, πολιτικού, ιστορικού, οικονομικού, κοινωνιολογικού, ακόμη και ψυχιατρικού.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 17/10/2010, 06:45 Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010
Χρόνια τώρα, πολλοί κάτοικοι αυτής της χώρας, ακούγοντας τη συζήτηση περί διαφθοράς, αναρωτιούνται αν μόνο η Ελλάδα από όλες τις ανεπτυγμένες δυτικές δημοκρατίες μαστίζεται από αυτό το πρόβλημα. Στους υπόλοιπους, η διαφθορά είναι μια άγνωστη λέξη; Πρόκειται, δηλαδή, για ένα ακόμη γνώρισμα του ελληνικού παράδοξου; Όσοι έχουν κάποιας μορφής επαφή με το εξωτερικό ξέρουν καλά, πως κανένα εμβόλιο δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί εναντίον των άνομων πρακτικών μεταξύ ιδιωτών και φορέων του κράτους ή ιδιωτών μεταξύ τους που έχουν στόχο την εξυπηρέτηση εγωιστικών συμφερόντων και στο τέλος αποβαίνουν σε βάρος του κοινωνικού συνόλου· αυτό είναι που συνηθίζουμε να αποκαλούμε διαφθορά.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 17/10/2010, 06:45 Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010
Σε όλη τη διάρκεια του 19ου και του 20ού αιώνα ένα πανεπιστήμιο μόνο άνοιγε,δεν έκλεινε ποτέ.Η λειτουργία του θεωρούνταν συνώνυμο της νεωτερικότητας και της απόκτησης του κοινωνικού κεφαλαίου,όπως θα το έλεγε ο Βourdieu στοΗomo Αcademicus. Στις αρχές του 21ου αιώνα το κλείσιμο πανεπιστημίων αποκαλείται,με επιχειρηματικούς όρους,συγχώνευση.Η λαϊκή ρήση «όπου ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μια φυλακή» φαίνεται ότι δεν βρίσκει εφαρμογή στην ανώτατη εκπαίδευση.Οι πολιτικές ελίτ δηλώνουν επιπόλαια πως θα γκρεμίσουν μεμιάς τα κάστρα που έχτισαν στην άμμο της Μεταπολίτευσης και των ιδεοληψιών τους.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 19/09/2010, 06:45 Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010
Ισως επειδή δεν τα πολυκαταφέρνω με τις πολύπλοκες, βαθυστόχαστες αναλύσεις και προτιμώ τις ξεκάθαρες διατυπώσεις, θαυμάζω τους ανθρώπους που μπορούν να γράφουν με τρόπο απλό για σύνθετες έννοιες και να κάνουν χιούμορ με σοβαρά θέματα χωρίς να εκχυδαΐζουν τη σκέψη τους. Για τους παραπάνω λόγους διάβασα το βιβλίο του Φερνάντο Σαβατέρ μονοκοπανιά. Το ρούφηξα, όπως λέμε. Το Μιλώντας στον γιο μου για την πολιτική και τη δημοκρατία μπορεί να διαβαστεί με δύο τρόπους: Κατ΄ αρχάς ως ένα εγχειρίδιο πολιτικής επιστήμης, όπου εξετάζονται έννοιες όπως είναι η πολιτική, η εξουσία, η δημοκρατία, το δίκαιο, το κράτος, η κοινωνία των πολιτών.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 12/09/2010, 06:46 Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010
Η μικρασιατική εκστρατεία και οι άμεσες και έμμεσες συνέπειές της έγιναν η αιτία για μια πλούσια βιβλιογραφική παραγωγή. Μερικά από τα έργα αυτά μπορούν να θεωρηθούν πλέον κλασικά. Λόγω της μεγάλης διεθνούς σημασίας της η Μικρασιατική Καταστροφή αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης αρκετών ξένων επιστημόνων. Η διεθνής βιβλιογραφική παραγωγή καλύπτει μεγάλο εύρος θεμάτων. Μπορούμε να την ταξινομήσουμε με βάση τη χρονική εστίαση, την οπτική και το είδος αφήγησης του συγγραφέα. Στην πρώτη ...
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 22/08/2010, 06:46 Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010
Διάβασα για πρώτη φορά το βιβλίο του Τζον Κίγκαν στην αγγλική του έκδοση. Μου το είχε προτείνει ο Απόστολος Δοξιάδης κατά τη διάρκεια των συζητήσεών μας την περίοδο της συγγραφής του βιβλίου μου για τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Θα μου έδινε απαντήσεις, πίστευε, σε κάποια ερωτήματά μου. Αρχικά δυσκολεύτηκα να αντιληφθώ τι ενδιαφέρον θα έβρισκα σε ένα βιβλίο που παρουσίαζε τρεις μάχες της βρετανικής ιστορίας. Στη συνέχεια όμως η ανάγνωση έδωσε άλλη τροπή στα πράγματα. Το βιβλίο με ενθουσίασε από τις πρώτες του κιόλας σελίδες, ίσως επειδή ταυτίστηκα με την ομολογία του συγγραφέα: «Δεν έχω λάβει ποτέ μέρος σε μάχη.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 25/07/2010, 06:46 Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010
Το βιβλίο του Σπύρου Μακρή έρχεται να προστεθεί στη σειρά των εκδόσεων για τον Εμφύλιο και τις συνέπειές του. Στην πραγματικότητα, το βιβλίο τοποθετείται σε αυτόν τον χώρο που ονομάζουμε μετα-ανάλυση. Επικεντρώνεται στην αφήγηση του Εμφυλίου και στη συλλογική μνήμη μέσω της δημόσιας ιστορίας και της ιστοριογραφίας. Με άλλα λόγια, το βάρος δεν δίνεται στα πραγματικά γεγονότα αλλά στην αφήγηση των γεγονότων από τους πρωταγωνιστές και από τους ειδικούς. Ως εδώ, κανένα πρόβλημα. Το βιβλίο αποτελείται από τρία κεφάλαια.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 18/07/2010, 06:46 Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010
Θεωρητικά, η ελληνική Κεντροδεξιά θα έπρεπε να είναι η μεγάλη νικήτρια παράταξη της Μεταπολίτευσης. Σε αυτά τα χρόνια οι βασικές της επιλογές φαίνεται ότι δικαιώθηκαν. Τρεις από αυτές μου έρχονται αμέσως στο μυαλό. Κατ΄ αρχάς, η ένταξη στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Ηταν τέτοια η επιτυχία του εγχειρήματος, που λίγα χρόνια αργότερα ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός αποτέλεσε τον κοινό τόπο του ελληνικού κομματικού συστήματος. Δεύτερον, η πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων. Αυτή αποτέλεσε την απόλυτη δικαίωση για τους νικητές του Εμφυλίου.