Στις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, ανδρικές υβριδικές θρησκευτικές κοινότητες των ενοριών και του Διαδικτύου επιδρούν καταλυτικά στην πολιτική ζωή. Στη διαδικτυακή αργκό αποκαλούνται με λεξιπλασίες με δεύτερο συστατικό το «bro», από το «brother» (αδελφός), που δηλώνει τις αντροπαρέες που αναπτύσσονται στις ανδρόσφαιρες του Διαδικτύου, προωθώντας μια στομφώδη κουλτούρα υπεραρρενωπότητας.

Αν οι «Τech-bros» είναι οι μάτσο μεγιστάνες της τεχνολογίας, ενώ οι «καθ’ ημάς» Ortho-bros όσοι ανακαλύπτουν την αρρενωπότητα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, οι πλέον επιδραστικοί είναι οι «Theo-bros»: πρόκειται για ινφλουένσερ των ευαγγελικών κυρίως Εκκλησιών, συχνά πάστορες, οι οποίοι χρησιμοποιούν διαδικτυακές πλατφόρμες για να υπερασπιστούν έναν συντηρητικό εθνικιστικό χριστιανισμό.

Ωστόσο ο πιο εμβληματικός θιασώτης των ιδεών των «Theobros» είναι ένας Ρωμαιοκαθολικός, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς. Οι διασυνδέσεις των Theobros με ρωμαιοκαθολικούς, ενώ είναι σχετικά ατροφικές στο χαμηλό επίπεδο των «από τα κάτω» κινημάτων σε ενορίες και Διαδίκτυο, είναι σημαντικές στο υψηλό επίπεδο των χρηματοδοτήσεων και πολιτικών διασυνδέσεων.

Ο Τζέι Ντι Βανς, η Paypal και ο χριστιανός πρίγκιπας που μπορεί να κυβερνήσει την Αμερική

Ως κομβική μεσάζουσα μορφή θεωρείται ο Πίτερ Τιλ, συνιδρυτής της Paypal και της εταιρείας διαχείρισης δεδομένων Palantir, o οποίος υπήρξε ιδεολογικός μέντορας του Βανς και χρηματοδότης της προεκλογικής του εκστρατείας για τη Γερουσία το 2022 με περισσότερα από 10 εκατ. δολάρια.

Ο Βανς εκφράζει το ιδεώδες των Theobros για μια Αμερική που ανήκει στους χριστιανούς, κατά προτίμηση τους λευκούς. Αλλωστε, η μπεστ-σέλερ αυτοβιογραφία του «Το τραγούδι του χιλμπίλη» περιγράφει εκτενώς το ιδεώδες μιας πατριαρχικής Αμερικής. Ο Βανς, μουσάτος, με ωραία κοστούμια, όπως είναι συχνά οι Theobros, θεωρείται από αυτούς ένας «χριστιανός πρίγκιπας» που μπορεί να κυβερνήσει την Αμερική.

Οι Theobros, άλλωστε, θυμούνται ευμενώς ότι ο Βανς είχε διαδικτυακό «μπιφ» με τον καρδινάλιο Ρόμπερτ Πρέβοστ, νυν Πάπα Λέοντα, για το θέμα των μεταναστών. Ενώ σαν τυπικός Theobro, o Βανς είχε υποστηρίξει ότι αγαπάμε τους ξένους μόνο αφού πρώτα αγαπήσουμε την οικογένεια και το έθνος μας, ο Πάπας τον είχε ψέξει για ελλιπή κατανόηση της χριστιανικής αγάπης προς τον πλησίον. Ο Βανς κέρδισε έτσι πόντους μεταξύ των ευαγγελικών, που προσβλέπουν σε αυτόν ως πιθανό διάδοχο του Τραμπ για μια εθνικιστική εκδοχή του καθολικισμού.

Ορισμένοι Theobros υποστηρίζουν μια επικαιροποιημένη μορφή χιλιασμού, σύμφωνα με την οποία ο πόλεμος εναντίον των υποτιθέμενων υπερβολών του φιλελευθερισμού θα επιταχύνει την επιστροφή του Ιησού. Αυτή η γραμμή σκέψης αποκαλείται «επιταχυντισμός» με την έννοια ότι η υπερβολή τόσο του Κακού όσο και της αντίκρουσής του θα φέρει πιο κοντά τη συντέλεια.

Επιδραστικό υπήρξε το έργο του Στίβεν Γουλφ «The Case for Christian Nationalism» (2022), όπου υποστηρίζεται η ιδέα ενός ριζωμένου αμερικανικού έθνους που δεν αποτελεί χωνευτήρι των πολιτισμών.

Θεμελιώδες ζητούμενο είναι ο «χριστιανικός ανδρισμός» και η «βιβλική αρρενωπότητα». Κατά τους Theobros, ο Θεός δημιούργησε τους άνδρες για να είναι ηγετικοί, επιθετικοί, επικίνδυνοι, ώστε να προστατεύουν οικογένειες και να προάγουν το έθνος με τη θεόδοτη τεστοστερόνη τους. Οι γυναίκες ορίζονται πάντα ως το αντίθετο των ανδρών.

«Ο άνδρας διεισδύει, η γυναίκα παραδίδεται»

«Η σεξουαλική πράξη δεν αποτελεί μια εξισωτική ηδονή. Ο άνδρας διεισδύει, κατακτά, εποικίζει, σπείρει. Η γυναίκα παραδίδεται και αποδέχεται» διαβάζουμε στο εμβληματικό έργο «Fidelity: How to Be a One-Woman Man» (2012) του Ντάγκλας Γουίλσον. Στον ίδιο YouTuber οφείλουμε τη λεξιπλασία «λεσβύτερος» για τις γυναίκες-πρεσβυτέρους προοδευτικών προτεσταντικών ομολογιών, καθώς και την ιδέα να υπάρχουν «ψήφοι κατά νοικοκυριό», δηλαδή ψήφοι παιδιών ελεγχόμενες από τους γονείς ώστε να προωθηθεί η πολυτεκνία, μια σύλληψη που βρίσκει ενδιαφέρουσα ο Βανς.

Στον ποντκάστερ Τζόελ Γουέμπον ανήκει ο όρος «σκουπιδόκοσμος» για τη φιλελεύθερη δημοκρατία, ενώ YouTubers όπως o Αντριου Ισκερ και ο Μπράιαν Σοβέ επικρίνουν τις ανύπανδρες γυναίκες ως «γατομαμάδες» επειδή αυτές προτιμούν, υποτίθεται, τη «woke» αγάπη για τα ζώα από την τεκνοποίηση. Πόσο βιβλική είναι, όμως, η «βιβλική αρρενωπότητα»; Η Κρίστιν Κομπς ντι Μετς, καθηγήτρια Ιστορίας και Σπουδών του Φύλου στο Πανεπιστήμιο Κάλβιν, συνέγραψε το έργο αναφοράς «Jesus and John Wayne: How White Evangelicals corrupted a faith and fractured a nation» (2020).

Εξηγεί στο «Βήμα» τον τίτλο: «Εβαλα τον Ιησού δίπλα στον Τζον Γουέιν για να δείξω ότι, ενώ οι Theobros επικαλούνται τη Βίβλο, τα πρότυπα είναι κοσμικοί πολεμιστές από την παγανιστική μυθολογία ή τη βιομηχανία του θεάματος. Συνήθως είναι ο “γκουντ γκάι με το πιστόλι”. Για τους παλαιότερους ο κάουμποϊ, για τους μεσόκοπους ο Braveheart του Μελ Γκίμπσον, για τους νεότερους στρατιωτικοί ήρωες από πρόσφατες πολεμικές περιπέτειες του έθνους. Σε αντίθεση, όμως, με τον αναμάρτητο Ιησού, οι ήρωες τύπου Τζον Γουέιν δεν φοβούνται να βρωμίσουν τα χέρια τους, αναλαμβάνοντας ευθύνες που αποποιούνται οι συνεσταλμένοι. Δεν είναι, βέβαια, εύκολο να συνδυάσεις αυτή τη φαντασιακή αρρενωπότητα με το κήρυγμα του Χριστού για ειρήνη, πραότητα, καλοσύνη και αυτοέλεγχο, δηλαδή για αρετές μιας κατά τους Theobros “εκθηλυσμένης” κοινωνίας. Οι Theobros, όμως, δεν διστάζουν να εξαίρουν τον χριστιανισμό του ηγέτη τους ακόμη και εν μέσω κατηγοριών διαφθοράς και σεξουαλικής εκμετάλλευσης».

Το 2026, το δίπολο «Ιησούς και Τζον Γουέιν» ισχύει ακόμη; Η καθηγήτρια Ντι Μετς απαντά: «Το σημαντικότερο δίπολο είναι αυτό ανάμεσα στους Theobros και τους Tech-bros, δηλαδή στην αντροπαρέα από μεγιστάνες της ψηφιακής τεχνολογίας που λειτουργούν ως σύμβουλοι του Τραμπ».

Η συγκολλητική ουσία ανάμεσα σε Theo-bros και Tech-bros είναι η απέχθεια για τη φιλελεύθερη δημοκρατία, η οποία θεωρείται ότι δεν εξυπηρετεί πια τους σκοπούς των ΗΠΑ. Ακόμη και η ομοιογένεια του έθνους-κράτους δεν θεωρείται αυτοσκοπός, καθώς προωθείται η δημιουργία χριστιανικών θυλάκων εντός της αμερικανικής επικράτειας ως μοντέλων χριστιανικής κοινωνίας.

H εταιρεία New Founding επιδιώκει την ανοικοδόμηση της Αμερικής, μετατρέποντας γαίες στα Απαλάχια σε απομονωμένες χριστιανικές κοινότητες «απλής πίστης της επαρχίας χωρίς έγκλημα και σημαιάκια με το ουράνιο τόξο».