Αρκεί μόνο ένας ψίθυρος, μία αναφορά σε λέξεις όπως «Bilderberg» ή «Νταβός», για να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου.
Στο άκουσμα και μόνο αυτών των κλειστών λεσχών ισχύος και επιρροής, το Διαδίκτυο αστράφτει και οι θεωρίες συνωμοσίας βροντούν. Είναι οι «Illuminati» της σύγχρονης εποχής;
Πρόκειται για ερπετοειδή που αλλάζουν μορφή και πίνουν αίμα; Ή μήπως μιλάμε τελικά για μια σκιώδη, παγκόσμια κυβέρνηση της – αενάως διαστελλόμενης νοηματικά – Νέας Τάξης Πραγμάτων που ελέγχει τον καιρό, ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις και πατάει τα κουμπιά της παγκόσμιας οικονομίας σε υποφωτισμένα δωμάτια όπου ο καπνός των ακριβών πούρων νικά κατά κράτος το οξυγόνο;
Η αλήθεια είναι πολύ πιο πεζή από τα ευφάνταστα ομολογουμένως σενάρια, αλλά και απείρως πιο συναρπαστική. Ναι, οι αποφάσεις που χαράσσουν τη ρότα του πλανήτη δεν λαμβάνονται μόνο σε υπουργικά συμβούλια ή σε κοινοβούλια, ούτε ζυμώνονται αποκλειστικά στις συνόδους κορυφής των διεθνών οργανισμών.
Οι περίφημες και περίκλειστες λέσχες του πλανήτη συχνά προετοιμάζουν και προλειαίνουν το έδαφος για όσα θα συμβούν στον κόσμο, ενώ αποτελούν διαχρονικά το ιδανικό προπονητήριο για εκείνους που θέλουν να ασκηθούν στην ευγενή τέχνη του lobbying και του networking.
Bilderberg: Η μητέρα των μυστικών λεσχών
Η πιο διάσημη ίσως λέσχη σκέψης, συνεργασίας και προβληματισμού πήρε το όνομά της από το ομώνυμο ολλανδικό ξενοδοχείο όπου το 1954 ο πρίγκιπας Βερνάρδος της Ολλανδίας και ο πολωνός πολιτικός Γιόζεφ Ρέτινγκερ διοργάνωσαν την πρώτη σύναξη.
Ο σκοπός της ήταν – και παραμένει θεωρητικά – η ενίσχυση του ευρωατλαντικού άξονα και η αποτροπή κρίσεων μέσω της συνεργασίας και του διαλόγου ΗΠΑ και Ευρώπης.
Κάθε χρόνο περίπου 130 πολιτικοί ταγοί, στρατιωτικοί ηγέτες και CEOs συναντώνται υπό καθεστώς απόλυτης μυστικότητας. Καμία ανακοίνωση δεν εκδίδεται και κανένας δημοσιογράφος δεν περνάει την αυστηρή πόρτα.
Στα τραπέζια της λέσχης έχουν καθίσει και έχουν συνομιλήσει σχεδόν άπαντες ισχυροί: από τον Χένρι Κίσιντζερ και τον Μπιλ Κλίντον μέχρι την Ανγκελα Μέρκελ, τον Γενς Στόλτενμπεργκ και την Κριστίν Λαγκάρντ.
Εκεί, μακριά από τα φώτα και την πολλή συνάφεια του κόσμου, θρυλείται πως δίνονται τα άτυπα «χρίσματα» για τις επόμενες ηγεσίες της Δύσης. Βεβαίως, την επιβεβαίωση ή τη διάψευση μπορούν να κάνουν μόνο όσοι είχαν το προνόμιο να συμπεριληφθούν στο «libro d’oro» των προσκεκλημένων.
Τριμερής Επιτροπή: Ευρώπη, ΗΠΑ και Ασία στο ίδιο τραπέζι
Οταν ο μεγιστάνας Ντέιβιντ Ροκφέλερ και ο γεωστρατηγικός αναλυτής Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι διαπίστωσαν το 1973 ότι η λέσχη Bilderberg ήταν υπερβολικά ευρωκεντρική, αποφάσισαν να κάνουν τη δική τους κίνηση και να δημιουργήσουν ένα αντίπαλον δέος.
Ιδρυσαν την Τριμερή Επιτροπή, ένα ελιτίστικο φόρουμ με σκοπό να φέρει στο ίδιο τραπέζι την ανερχόμενη τότε οικονομική δύναμη της Ασίας μαζί με τη Βόρεια Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη.
Αντίθετα με τις φήμες που θέλουν την Τριμερή να έχει ως απώτατο στόχο την εγκαθίδρυση μιας ενιαίας παγκόσμιας κυβέρνησης, ο δηλωμένος σκοπός της είναι η εξεύρεση λύσεων σε περίπλοκα γεωπολιτικά και μακροοικονομικά ζητήματα.
Η λέσχη είναι εξόχως αυστηρή στη συμπερίληψη νέων μελών – από το ρόστερ της έχουν περάσει μεταξύ άλλων ο Τζίμι Κάρτερ, ο Μάριο Μόντι και ο Ζαν Κλοντ Τρισέ – ενώ η ανάληψη κυβερνητικού ή υπουργικού θώκου ισοδυναμεί με αναστολή της ιδιότητας του μέλους.
Bohemian Club: Τελετουργίες και deals στο δάσος με τις σεκόγιες
Το Bohemian Club ιδρύθηκε το 1872 στο Σαν Φρανσίσκο από μια ομάδα μποέμ δημοσιογράφων, αλλά γρήγορα εξελίχθηκε στη μάλλον πιο εκκεντρική λέσχη της αμερικανικής ελίτ.
Κορυφαία στιγμή της είναι αναντίρρητα το ετήσιο θερινό retreat που διοργανώνει στο Bohemian Grove στο Μόντε Ρίο της Καλιφόρνιας.
Εκεί, οι ισχυρότεροι άνδρες των ΗΠΑ μπορούν να κυκλοφορούν χωρίς τη συνήθη στολή εργασίας τους (βλ. κοστούμια, προβαρισμένα χαμόγελα και ύφος πλανητάρχη) ενώ, σύμφωνα με την παράδοση, παρακολουθούν πλήθος ιεροτελεστιών – πάντα υπό το βλέμμα μιας γιγαντιαίας πέτρινης κουκουβάγιας.
Αν και σύμφωνα με το καταστατικό τής εν λόγω λέσχης το networking απαγορεύεται διά ροπάλου, είναι γνωστό πως στο ιδιωτικό δάσος με τις σεκόγιες έχουν οριστικοποιηθεί σημαντικές συμφωνίες με πρωταγωνιστές τον Ρίτσαρντ Νίξον, τον Ρόναλντ Ρίγκαν, τον Χένρι Κίσιντζερ και τον Ντικ Τσέινι.
Λέσχη της Ρώμης: Αυτοί που προέβλεψαν το τέλος της αφθονίας
Στον αντίποδα των λεσχών πολιτικής σκέψης και προβληματισμού, η Λέσχη της Ρώμης είναι για περισσότερο από μισόν αιώνα το ασφαλές απάγκιο της τεχνοκρατικής ελίτ.
Ιδρύθηκε το 1968 από τον ιταλό βιομήχανο Αουρέλιο Πετσέι και τον σκωτσέζο επιστήμονα Αλεξάντερ Κινγκ, με όραμα να λειτουργήσει ως μια παγκόσμια δεξαμενή σκέψης για τα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας.
Σκοπός της ήταν να προειδοποιήσει για την αλόγιστη ανάπτυξη. Εμεινε στην ιστορία για την έκθεση «The Limits to Growth», η οποία θεωρείται θρυαλλίδα του σύγχρονου περιβαλλοντικού κινήματος.
Ωστόσο, οι τιμητές της θεωρούν πως πραγματικό σχέδιο των μελών της – από τις τάξεις της έχουν περάσει ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ο Χουάν Κάρλος της Ισπανίας και ο άλλοτε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Αλ Γκορ – είναι ο έλεγχος του παγκόσμιου πληθυσμού στο όνομα της βιωσιμότητας.
Le Siècle: Το κλειστό club της γαλλικής ολιγαρχίας
Ιδρύθηκε το 1944 από τον γάλλο δημοσιογράφο Ζορζ Μπεράρ-Κελάν και έκτοτε λειτουργεί ως σταυροδρόμι της γαλλικής εξουσίας.
Μία φορά τον μήνα, η αφρόκρεμα της πολιτικής, των τραπεζών και των media συγκεντρώνεται για ένα πολυτελές δείπνο στο ιστορικό Automobile Club de France στο Παρίσι.
Εδώ δεν υπάρχουν παλιομοδίτικοι και ξεπερασμένοι διαχωρισμοί μεταξύ αριστερών και δεξιών. Ο σκοπός του Le Siècle είναι η άτυπη ανταλλαγή απόψεων και η γεφύρωση των διαφορών ανάμεσα στους ισχυρούς.
Λειτουργεί αυστηρά «off the record», γεγονός που τρέφει την καχυποψία και τον θυμό εκείνων που το θεωρούν ως το περίκλειστο κέντρο ελέγχου της Γαλλίας. Μέλη της λέσχης υπήρξαν κορυφαίες προσωπικότητες, όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, ο Φρανσουά Ολάντ, ο Νικολά Σαρκοζί και η Κριστίν Λαγκάρντ.
Skull and Bones: Η φοιτητική αδελφότητα που «παράγει» προέδρους
Η μυστική αδελφότητα Skull and Bones ιδρύθηκε το 1832 στο Πανεπιστήμιο Yale από τους Γουίλιαμ Χάντινγκτον Ράσελ και Αλφόνσο Ταφτ.
Επιλέγει μόνο 15 προπτυχιακούς φοιτητές ετησίως και τους δένει με όρκους σιωπής. Σκοπός της είναι η δημιουργία ενός πανίσχυρου δικτύου αλληλοϋποστήριξης που θα κυριαρχήσει στην αμερικανική δημόσια ζωή.
Αν και ξεκίνησε ως φοιτητική λέσχη, εξελίχθηκε σε βιομηχανία παραγωγής προέδρων και διευθυντών της CIA. Η δύναμή της έγινε σαφής όσο ποτέ προηγουμένως στις εκλογές του 2004, αφού οι δύο βασικοί διεκδικητές των κλειδιών του Λευκού Οίκου, Τζορτζ Μπους και Τζον Κέρι, ήταν αμφότεροι μέλη της.
CFR: Ο σκιώδης «υπουργός Εξωτερικών» των ΗΠΑ
Στον πυρήνα της αμερικανικής γεωπολιτικής στρατηγικής βρίσκεται το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (Council on Foreign Relations – CFR).
Ιδρύθηκε το 1921 στη Νέα Υόρκη από τον Ελάιχου Ρουτ και μια επιλεγμένη ομάδα διπλωματών και τραπεζιτών. Αν και εκδίδει το έγκριτο περιοδικό «Foreign Affairs», η πραγματική του δύναμη κρύβεται στις κλειστές συναντήσεις του.
Σκοπός του CFR είναι να διαμορφώνει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, λειτουργώντας σαν ένας σκιώδης υπουργός που δεν αλλάζει και δεν αντικαθίσταται με τις εκλογές. Γι’ αυτό και οι συνωμοσιολόγοι υποστηρίζουν πως τα μέλη του συμβουλίου στην πραγματικότητα αποφασίζουν τις κινήσεις των ΗΠΑ στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα.
Το αφήγημά τους ενισχύει η λίστα των μελών, στην οποία συναντά κανείς τα ονόματα του βασικού χρηματοδότη Ντέιβιντ Ροκφέλερ, της αείμνηστης Μαντλίν Ολμπραϊτ αλλά και της Κοντολίζα Ράις.
Alfalfa Club: Διασκέδαση κεκλεισμένων των θυρών
Αν υπάρχει μια λέσχη που αποδεικνύει ότι το lobbying στην Ουάσιγκτον μπορεί να έχει και έναν κατά τι πιο ανάλαφρο χαρακτήρα, αυτή είναι η Alfalfa.
Ιδρύθηκε το 1913 από μια ομάδα επιχειρηματιών, αρχικά ως αφορμή για να γιορτάζουν τα γενέθλια του στρατηγού των Νοτίων. Σήμερα, η ύπαρξή της περιστρέφεται γύρω από ένα και μόνο γεγονός: το ετήσιο δείπνο της στα τέλη Ιανουαρίου.
Σκοπός της λέσχης είναι φαινομενικά η διασκέδαση και το χαλαρό networking, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για το απόλυτο σόου δυναμικής και επιρροής. Πολιτικοί αντίπαλοι και δισεκατομμυριούχοι τρώνε, πίνουν και αστειεύονται – συχνά με πικρό χιούμορ – μακριά από τα βλέμματα των ψηφοφόρων. Στις τάξεις της περιλαμβάνονται ο Γουόρεν Μπάφετ, ο Τζεφ Μπέζος και ο Μιτ Ρόμνεϊ.
G30: Οι άνθρωποι που ελέγχουν το παγκόσμιο χρήμα
Το Group of Thirty ιδρύθηκε το 1978 από τον βρετανό τραπεζίτη Τζέφρι Μπελ. Πρόκειται για μια εξαιρετικά κλειστή ομάδα, αποτελούμενη από μόλις 30 κορυφαίους κεντρικούς τραπεζίτες και ακαδημαϊκούς οικονομολόγους.
Σκοπός τους είναι η ενδελεχής ανάλυση της παγκόσμιας οικονομίας και η χάραξη κατευθυντήριων γραμμών για το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Δεν νομοθετούν, αλλά οι συστάσεις τους συχνά ερμηνεύονται ως «ευαγγέλιο» για τις κυβερνήσεις.
Είναι η ελίτ του παγκόσμιου χρήματος. Ανάμεσα στα λαμπερά μυαλά που συμμετείχαν κατά καιρούς στις συνεδριάσεις του συναντάμε τον αείμνηστο ομοσπονδιακό τραπεζίτη των ΗΠΑ Πολ Βόλκερ, τον πρώην υπουργό Οικονομικών Λόρενς Σάμερς και, βέβαια, τον Μάριο Ντράγκι.
Νταβός: Η αλπική προθήκη της παγκοσμιοποίησης
Κάθε χειμώνα, το ελβετικό θέρετρο του Νταβός μετατρέπεται στο πιο καλά φυλασσόμενο σημείο του πλανήτη. Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (World Economic Forum – WEF) ιδρύθηκε το 1971 από τον Κλάους Σουάμπ. Ξεκίνησε ως ένα συμπόσιο management, αλλά εξελίχθηκε στην απόλυτη σύναξη των ταγών της παγκοσμιοποίησης.
Ο επίσημος σκοπός του είναι η «βελτίωση της κατάστασης του κόσμου» μέσω της συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Είναι η μόνη λέσχη που μέρος των συνεδριάσεών της διεξάγεται δημόσια, ωστόσο το πραγματικό παρασκήνιο κρύβεται στα κλειστά πάρτι, όπου σφραγίζονται deals δισεκατομμυρίων.
Είναι το ραντεβού των tech gurus και των πρωθυπουργών. Ο Μπιλ Γκέιτς, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και ο Εμανουέλ Μακρόν είναι μερικοί μόνο από τους «συνέδρους» που προσγειώνονται κάθε χρόνο με τα ιδιωτικά τους τζετ στις Αλπεις.
Pilgrims Society: Ο δίαυλος Λονδίνου – Ουάσιγκτον
Λιγότερο προβεβλημένη αλλά με βαθιές, ιστορικές ρίζες, η Pilgrims Society θυμίζει τις αυτοκρατορικές λέσχες περασμένων αιώνων.
Ιδρύθηκε το 1902, διαθέτοντας δύο αδελφά παραρτήματα: ένα στο Λονδίνο και ένα στη Νέα Υόρκη. Ο αποκλειστικός σκοπός της είναι η διατήρηση του αγγλοσαξονικού άξονα και των ειδικών δεσμών μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και ΗΠΑ.
Μέσα από τα εμβληματικά επίσημα δείπνα της σφυρηλατούνται οι διπλωματικές και επιχειρηματικές συμμαχίες των δύο ισχυρότερων αγγλόφωνων δυνάμεων. Αποτελεί σύμβολο μιας αριστοκρατικής ελίτ που λειτουργεί στο ημίφως της ιστορίας.
Στα μητρώα της συναντάμε ονόματα-θρύλους που διαμόρφωσαν τον 20ό αιώνα, όπως ο Γουίνστον Τσόρτσιλ, ο Χένρι Κίσιντζερ και ο μεγιστάνας των ΜΜΕ Ρούπερτ Μέρντοχ.
Mont Pelerin Society: Η μήτρα του νεοφιλελευθερισμού
Αν αναρωτιέστε πού γεννήθηκε η οικονομική πραγματικότητα στην οποία ζούμε σήμερα, η απάντηση βρίσκεται σε μια συνάντηση που έλαβε χώρα στην Ελβετία το 1947.
Εκεί, ο νομπελίστας οικονομολόγος Φρίντριχ Χάγιεκ συγκέντρωσε μια μικρή ομάδα στοχαστών, φοβούμενος την επέκταση του κρατικού παρεμβατισμού. Σκοπός της λέσχης ήταν η υπεράσπιση της ελεύθερης αγοράς και της ατομικής ιδιοκτησίας.
Η Mont Pelerin Society δεν ήταν μια λέσχη πολιτικών, αλλά ένα ιδεολογικό οπλοστάσιο. Υπήρξε η απόλυτη μήτρα του νεοφιλελευθερισμού.
Οι ιδέες που ζυμώθηκαν εκεί υιοθετήθηκαν αργότερα, αλλάζοντας ριζικά τον ρου της παγκόσμιας οικονομίας. Εκτός από τον Χάγιεκ, στους κόλπους της φιλοξένησε τιτάνες της οικονομικής σκέψης, όπως οι Μίλτον Φρίντμαν, Τζορτζ Στίγκλερ και Τζέιμς Μπιουκάναν.
