Δημήτρης Αρ. Καζής

Δεκαετίες τώρα κυριαρχούν στη χώρα μας αποσπασματικοί αυτοσχεδιασμοί στην Εκπαίδευση, που είχαν ως αντικείμενο κυρίως το πώς και πόσοι θα εισαχθούν στην Τριτοβάθμια αλλά και τεχνικές ρυθμίσεις, συνήθως ψηφοθηρικού χαρακτήρα.

Η κρίση κορωνοϊού που διανύουμε αναδεικνύει παραδοσιακά γνωρίσματα της κοινωνίας μας που τα είχαμε απωθήσει και θεωρούσαμε ότι έχουν εκλείψει.

Όσο διαρκούσαν οι προσαρτήσεις νέων χωρών η Οθωμανική αυτοκρατορία ευημερούσε. Όταν οι επεκτάσεις σταμάτησαν, άρχισε η παρακμή και σταδιακά εξελίχθηκε σε κράτος φοροείσπραξης σε συνεργασία με ντόπιους κοτζαμπάσηδες. Παραμέλησε τις υποδομές, τη διοίκηση, τη νοοτροπία και τον εκσυγχρονισμό και έμεινε πολύ πίσω από τους Ευρωπαίους. Η έλλειψη ουσιαστικού Κράτους Δικαίου οδήγησε σε αυθαιρεσίες της διοίκησης […]

Σε μια Δημοκρατία η δύναμη, η συμπεριφορά και ο έλεγχος των αιρετών πηγάζουν από τον τρόπο που εμείς οι πολίτες τους αντιμετωπίζουμε: Τι τους ζητάμε και πώς τους κρίνουμε. Με ποια κριτήρια τους υποστηρίζουμε και με τι τρόπο τους τιμωρούμε. O Winston Churchill είχε υποστηρίξει ότι, ιδεατά και κατά ιεραρχική σειρά, «το πρώτο καθήκον ενός […]