Δημήτρης Θεοδωρόπουλος

Στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα με έναν σιωπηλό, ταυτόχρονο - στα όρια της συνενοχής - τρόπο

Ενα ζευγάρι ερωτευμένων παιδιών κάθεται σε ένα παγκάκι. Για την ακρίβεια, ας μην προτρέχουμε,

Αν βλέπεις αρκετές ταινίες, δεν γίνεται να μην το δεις κάπως έτσι: ο Πειραιάς, την ώρα της αυγουστιάτικης αιχμής, έχει κάτι από αγχωμένη κινηματογραφική απόδραση.

Σκεφτείτε την εικόνα: δέκα χρόνια πριν, μια μακιγιαρισμένη, αγχωμένη κοπέλα με τσιριχτή φωνή διοργανώνει ένα από τα πρώτα της έξαλλα πάρτι.

Καθώς τα τζιτζίκια κάνουν το ρέιβ πάρτι τους στους δρόμους, καθώς η επιφανειακή κουβέντα

Σε μια στοά κάτω από την επιφάνεια της Γης, εκεί που οι ψεκασμοί δεν πιάνουν

Οπως απέδειξε και το Μουντιάλ που ήδη νοσταλγούμε, το ποδόσφαιρο έχει τις απαντήσεις για τα περισσότερα

Υπάρχουν μέρες που σχεδόν νιώθεις την παραγωγικότητα να πέφτει στο πάτωμα. Κοιτάς

Οταν μπλέκουν οι λογοτέχνες με το ποδόσφαιρο, δεν μπορείς να περιμένεις πολλά, παρά μόνο όμορφα διατυπωμένες υπερβολές. Υπερβολές όπως αυτή: «Σε κάθε χώρα υπάρχει μια αθεράπευτη πληγή. Μια εθνική καταστροφή, μια Χιροσίμα. Η δική μας Χιροσίμα ήταν εκείνη η ημέρα. Εκείνο το γήπεδο». Είναι η φράση του βραζιλιάνου συγγραφέα Νέλσον Ροντρίγκεζ, στην προσπάθειά του να […]

Μία από τις καινοτομίες του εφετινού Μουντιάλ είναι αυτό το αντιαισθητικό σπρέι το οποίο οι διαιτητές