Το πραγματικό ζητούμενο για το ΠαΣοΚ είναι να πείσει ότι αποτελεί την εναλλακτική διακυβέρνηση του τόπου
Οι υποδομές, τα θαλάσσια περάσματα και οι στρατηγικές εξαρτήσεις μετατρέπονται στο νέο πεδίο του γεωπολιτικού ανταγωνισμού
Τα Ηνωμένα Έθνη ιδρύθηκαν για να «σώσουν τις επόμενες γενιές από τη μάστιγα του πολέμου».
Γιατί δεν μελετάμε ξανά τα πορίσματα που έχουν γίνει ήδη για την παιδεία και να δώσουμε τις 500 χιλιάδες ευρώ σε κανένα σχολείο που τα έχει ανάγκη για να αντιμετωπίσει καμία άμεση ανάγκη του;
«The world is charged with the grandeur of God» έγραψε ο Χόπκινς, σαν να υπαινισσόταν ότι το ιερό δεν επεμβαίνει εκτάκτως αλλά εμποτίζει διαρκώς το πραγματικό.
Το Πανεπιστήμιο ως θεσμός δημοκρατίας
Οι πατέρες της σύγχρονης επιστημονικής μεθοδολογίας ήταν περισσότερο αλχημιστές φιλόσοφοι παρά εργαστηριακοί υπάλληλοι
Οι Δίδυμοι Πύργοι που κατέρρεαν ήταν η εικόνα ενός κόσμου όπου η πραγματικότητα και η φαντασία αντάλλασσαν ακόμα μηνύματα
Το είδος της μισαλλόδοξης Αριστεράς που καμαρώνει επειδή «το Ιράν αντιστέκεται!» (Μελανσόν, 19/3), που προπηλακίζει, βιαιοπραγεί και εχθρεύεται, μπορεί να έχει μια πελατεία αλλά απωθεί τη μεγάλη πλειοψηφία της γαλλικής κοινωνίας
Το ΠαΣοΚ δεν αρκείται στον ρόλο της συμπληρωματικής δύναμης, αλλά της μόνης αξιόπιστης, εθνικά υπεύθυνης προοδευτικής εναλλακτικής πρότασης εξουσίας
Oμως, ούτε οι αναταράξεις του ΠαΣοΚ ούτε ο κατατεμαχισμός του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν το πιο σοβαρό πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα, αλλά το πολιτικό σύστημα, το οποίο έχει χάσει την αξιοπιστία του.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι απούσα από τις εξελίξεις με τη Ρωσία και την Κίνα να παρακολουθούν αμέτοχες τις εξελίξεις, έχοντας διαπιστώσει ότι ο «δυτικός αντίπαλος», λόγω των εσωτερικών του διαφωνιών, οδηγείται από μόνος του σε βαθμιαία αποδυνάμωση με ό,τι θετικό μπορεί να σημαίνει η εξέλιξη αυτή για τις δύο αυτές χώρες.
Τι συμβαίνει και σιωπή στην ακραία πρόκληση της Αγκυρας να ισχυροποιήσει τη στρατιωτική παρουσία της στο νησί, 52 χρόνια μετά τον «Αττίλα»;
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο
Η εικόνα των συγγενών των 57, για πρώτη φορά στον ίδιο κλειστό χώρο, αποτελεί μια συλλογική υπενθύμιση όχι μόνο της τραγωδίας, αλλά και της θλιβερής πτυχής μιας χώρας, η οποία σχεδόν αδυνατεί να εκσυγχρονιστεί
Μέχρι πρόσφατα, το στρες και οι επιπτώσεις του παρέμεναν σε μεγάλο βαθμό αφηρημένες έννοιες. Σήμερα, όμως, αυτό αλλάζει.
Ετσι όπως κοιτάζω τα μπαλκονέτα, αυτά που κάποτε έμοιαζαν με «κοσμήματα» σκέφτομαι ότι μπορεί να πέσουν στο κεφάλι κάποιου περαστικού. Ξαφνικά όμως, έτσι όπως τα κοιτάζω εμφανίζονται καταπράσινα κλαδιά και μικρά λουλουδάκια.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μηδένισε δύο φορές τον πήχη της αξιολόγησης της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της.
«... η πολιτεία έχει χρέος να ορθώσει τείχος προστασίας στους δικαστές και στον δικαστικό θεσμό».
Σε αυτή τη δίκη, η Δικαιοσύνη έχει χρυσή ευκαιρία να συμβάλει στο να ανακτηθεί το κύρος της και η εμπιστοσύνη των πολιτών στο δικαστικό μας σύστημα, που τελευταία για πολλούς, πολλούς λόγους είναι στα τάρταρα. Μεγάλες οι ευθύνες όλων