Η οικονομία του κινδύνου δεν κινητοποιείται απαραίτητα από γεγονότα αλλά εξίσου από την αντίληψη των γεγονότων, αυτό που στη χρηματοικονομική θεωρία ονομάζεται αντίληψη του κινδύνου
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο
Η επίθεση εναντίον της Βρετανικής βάσης Ακρωτηρίου στην Κύπρο επανέφερε στην επικαιρότητα το θέμα της νομιμότητας των καταλοίπων της Βρετανικής αποικιοκρατικής παρουσίας στο νησί.
Δεν τους φταίει ο Τραμπ, ούτε ο πόλεμος, ούτε το Μέγαρο Μαξίμου, ούτε ο Τύπος, ούτε ο διαιτητής, ούτε ο Χατζηπετρής. Φταίει η μοίρα που κουβαλούν και το κακό τους το κεφάλι.
Τι πραγματικά κρύβεται πίσω από την αποστολή των ΗΠΑ και του Ισραήλ - Πού μπορούμε να ελπίζουμε
Η διάρκεια θα καθορίσει αν η επίδραση παραμείνει στο επίπεδο πρόσκαιρης μεταβλητότητας ή αν εξελιχθεί σε ευρύτερη επιβράδυνση με επίμονες πιέσεις στο κόστος ζωής.
Αν έχουμε έναν που βομβαρδίζει ασταμάτητα, χωρίς πραγματικές απώλειες και έναν που βομβαρδίζεται ασταμάτητα, με βαριές απώλειες, το πιθανότερο είναι ότι θα επικρατήσει ο πρώτος. Τόσο απλό, που δεν χρειάζεται να είσαι φον Κλάουζεβιτς, για να το σκεφτείς
Η Ελένη Καραμαλέγκου υπήρξε δημιουργική και επιδραστική σε ό,τι καταπιάστηκε, πορεύτηκε με όπλα την αιδημοσύνη της και το προσωπικό της κύρος, που δεν περιόριζε την ελευθερία των συνεργατών της, γιατί η ακτινοβολία της λαμπρυνόταν από βαθύ δημοκρατικό ήθος
165 μαθήτριες σκοτώθηκαν σε δημοτικό σχολείο θηλέων στην πόλη Μινάμπ του Ιράν ύστερα από αεροπορικό πλήγμα, πέντε ημέρες πριν από τη Διεθνή Ημέρα Αφοπλισμού.
«Πατάμε στη Σελήνη!» λέει ένας νεαρός με τσουλούφι. Το είχα διαβάσει. Το ήξερα ότι θα γίνει, δεν ήξερα όμως ότι ήταν στην τηλεόραση. Εχω φτάσει την κατάλληλη στιγμή. Αγγλικά μισοξέρω. «That's one small step for a man, one giant leap for mankind». Υπάρχει και η μετάφραση.
Πώς διανοούνται άραγε οι ισχυροί Τραμπ και Νετανιάχου ότι το Ιράν θα παραδοθεί και οι ίδιοι θα επιβάλουν το καθεστώς και τον πρωθυπουργό που επιθυμούν στο Ιράν, μια χώρα με πανάρχαιο πολιτισμό, θεοκρατικό καθεστώς, σχεδόν 50 χρόνων και το Σώμα Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης;
Μια δημοκρατία που απλώς αντανακλά ό,τι κυκλοφορεί, χωρίς να διαφυλάσσει τα μέσα αντίστασης σε ό,τι τη διαβρώνει, συναινεί στην ίδια της την αποδυνάμωση
Η επικοινωνία μεταξύ επίσημης προπαγάνδας και ερασιτεχνικής φωτογραφίας σήμερα επιστρέφει ως «μιλιταριστική νοσταλγία»
Παίρνουμε συχνά τη θέση του παραιτημένου ανθρώπου που νιώθει ότι οι φύλακες του Νόμου τον αγνοούν επιδεικτικά
Για την τελική έκβαση της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία ουδείς γνωρίζει πότε και πώς θα τερματιστεί και ενώ τα θύματα και των δύο πλευρών πολλαπλασιάζονται.
Δημιουργείται ένα κλίμα έντονης αβεβαιότητας σε παγκόσμιο επίπεδο. Παρά τις δηλώσεις Τραμπ ότι ο πόλεμος προχωρά σύμφωνα με τον (αφελή;) προγραμματισμό του, τόσο η παγκόσμια όσο και η ελληνική ανάπτυξη πιθανότατα να υποστούν έντονες αναταράξεις.
Αν αυτή η υπόθεση έχει βάση, τότε η ανθρωπότητα πιθανώς βρίσκεται ακριβώς μπροστά σε αυτήν την δραματικά κρίσιμη καμπή της ιστορίας της
Η Ευρώπη οφείλει να αντιμετωπίσει τις θάλασσες και τους ωκεανούς όχι απλώς ως πεδία άντλησης πόρων, αλλά ως ένα κοινό μέλλον.
Τι τον νοιάζει τον δήμαρχο η σοσιαλδημοκρατία; Ούτε τον Κορακάκη νοιάζει, αφού ο άνθρωπος εξήγησε ότι είναι ΚΚΕ και παίζει σε άλλο μαγαζί. Νά το λοιπόν το μυστικό. Το μαγαζί.