Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή «Αἰδώς Ἀργεῖοι» αναφωνεί ο Αίαντας στους επιρρεπείς στη λιποταξία συμπολεμιστές του, σε μια φράση πασίγνωστη σε όσους ταλαιπωρήθηκαν από τα αναγνώσματα της ομηρικής Ιλιάδας στο Λύκειο. Αυτή την πολύτιμη με κοινωνικούς όρους έννοια της ντροπής φαίνεται πάλι να αγνοεί ο σημερινός επικεφαλής των επιγόνων του μυθικού πελοποννησιακού βασιλείου, δηλαδή ο δήμαρχος Άργους-Μυκηνών (αλλά και νομικός και πολίτης της χώρας όπως διευκρινίζει σε ανάρτησή του στο facebook), Ιωάννης Μαλτέζος.
Αφορμή της παρέμβασής του, η προ ημερών δολοφονία 20χρονου από αστυνομικούς, στο πλαίσιο καταδίωξης που ξεκίνησε λίγο έξω από την αργολική πρωτεύουσα όταν ο νεαρός, ο οποίος πιθανότατα βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού, δεν σταμάτησε σε σήμα αστυνομικών για έλεγχο σε μπλόκο.
«Η απόφαση για την προφυλάκιση των δύο αστυνομικών μάς γεμίζει προβληματισμό. Η προφυλάκιση, σύμφωνα με τον νόμο, δεν είναι προκαταβολή ποινής ούτε μέσο ικανοποίησης της κοινής γνώμης. Είναι ένα ακραίο περιοριστικό μέτρο που εφαρμόζεται όταν ο κατηγορούμενος είναι ύποπτος φυγής ή ύποπτος τέλεσης νέων αδικημάτων. Στην προκειμένη περίπτωση, μιλάμε για δύο οικογενειάρχες, δύο στελέχη με πάνω από 20 χρόνια έντιμης υπηρεσίας στην πρώτη γραμμή, χωρίς καμία σκιά στο παρελθόν τους» διαβάζουμε στην εν λόγω ανάρτηση-τοποθέτηση, που καταληκτικά μας καλεί να μην «σταυρώνουμε» τους αστυνομικούς «σε κάθε λάθος χειρισμό κάτω από συνθήκες ακραίας πίεσης», ενώ εκφράζει «εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη ότι στην πορεία της υπόθεσης θα επικρατήσει η νομική ορθότητα και η ψυχραιμία».
Μια ψυχραιμία που δεν φαίνεται να τηρεί ο ίδιος ο δήμαρχος, ο οποίος εκτός από «αμέριστη στήριξη» προσφέρει εμμέσως υπηρεσίες υπεράσπισης προς τους κατηγορουμένους. «… ακούσαμε τη μητέρα του θανόντος να αναφέρεται στα σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς και την ιδιαιτερότητα του παιδιού της. Εννοείται ότι ένας νέος άνθρωπος χάθηκε και αυτό είναι ένα τραγικό γεγονός που δεν επιδέχεται σχετικοποίησης. Το ερώτημα όμως είναι αμείλικτο: Όταν γνωρίζεις ότι ένας νέος άνθρωπος αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα, πώς τον αφήνεις να κυκλοφορεί στους δρόμους της πόλης, οδηγώντας επικίνδυνα και θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο ζωής αθώους πολίτες; Τι έκανες για να αποτρέψεις ένα τέτοιο συμβάν; Πώς διαφυλάσσεται αντίστοιχα η κοινωνία; Αν εκείνη τη μέρα το όχημα αυτό παρέσυρε και σκότωνε ένα παιδί στους δρόμους του Άργους (μια πιθανότητα απολύτως ορατή με βάση τη συμπεριφορά του) τι θα λέγαμε σήμερα;» διερωτάται, ομνύοντας στην ατομική ευθύνη της μητέρας του θύματος, για την οποία δεν επιφυλάσσει την παραμικρή κουβέντα συμπαράστασης ή συμπόνοιας.
Γίνεται της μόδας αυτή η συναισθηματική μονομέρεια, που τάσσεται υπέρ των σωμάτων ασφαλείας, άνευ όρων και ανεξαρτήτως συνθηκών. Μεροληψία εξόφθαλμη, που κάνει και τον υπεράνω αντικατασταλτικού μένους πρώην αστυνομικό, συνδικαλιστή και νυν αναλυτή Σταύρο Μπαλάσκα να σημειώνει επικριτικά ότι «13 σφαίρες δεν έχουν πέσει ούτε σε συμπλοκές με σοβαρούς ποινικούς». Ο ίδιος προβληματισμός δεν φαίνεται να διακατέχει την ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου το οποίο δια στόματος υπουργού αρκέστηκε σε μια απλή φραστική καταδίκη, λησμονώντας ότι μέσα σε λίγες μέρες τα όργανα επιβολής της τάξης προφυλακίστηκαν και καταδικάστηκαν για τα δύο βαρύτερα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα, αφού εκτός από το τραγικό περιστατικό στο Άργος, δύο αστυνομικοί κρίθηκαν ένοχοι για βιασμό 19χρονης στο Α.Τ. Ομονοίας το 2022.
Μια έκτακτη κυβερνητική σύσκεψη, με σκοπό την υιοθέτηση μέτρων που να εγγυώνται την αποτροπή παρόμοιων περιστατικών θα ήταν τα παλιά τα χρόνια το αναμενόμενο, έστω για να τηρηθούν τα προσχήματα. Όχι πια. Με τραμπικό αέρα στα πανιά της, κερδίζει έδαφος μια γλώσσα που αντιμετωπίζει τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα σαν«φύρα» και την ενσωμάτωση των μειονοτήτων ως αφύσικη πολυτέλεια.
Γλώσσα που έχει πια και πολιτική σφραγίδα, αφού γίνονται της μόδας σιγά-σιγά αυτού του είδους οι παρεμβάσεις τοπικών αξιωματούχων, για σκοπούς άσχετους προς τα καθήκοντά τους. Δύο μήνες πριν και με αφορμή την εκπροσώπηση της Ελλάδας από τον Akyla στον μουσικό διαγωνισμό της Eurovision, ο γνωστός και μη εξεραιτέος δήμαρχος του Βόλου Αχιλλέας Μπέος, εξέφραζε -με καθόλου κομψό τρόπο- τον προβληματισμό του για το αν οι «οι Καπουτζίδηδες και οι Ακύλες αποτελούν πρότυπο για την κοινωνία και τα νέα παιδιά», καλώντας παράλληλα ιδιωτικά και κρατικά μέσα «να βάλουν ένα φρένο».
Όπως σημείωνε τότε ένας από τους καλύτερους αρθρογράφους της χώρας: «Ο Τραμπ έχει φτιάξει μεγάλη σχολή, αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Το αμφιλεγόμενο λειτουργεί. Το αντιδραστικό πουλάει. Το woke πέθανε. Και ο καθένας μπορεί πλέον να λέει ελεύθερα ό,τι γουστάρει, χωρίς φόβο, χωρίς πάθος και χωρίς συνέπειες» [Δ. Πολιτάκης, Δικαιώματα, ευαισθησίες «και πράσινα άλογα», 21/05, Lifo]. Και χωρίς αιδώ θα προσέθετα.
