Google Button Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Την Πομπηία λίγο πριν από την οριστική καταστροφή θυμίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι εκρήξεις είναι συνεχείς και το ηφαίστειο της ΕΛΑΣ, ο πολιτικός Βεζούβιος λιώνει την Κουμουνδούρου. Οι σεισμοί είναι συνεχείς με τις παραιτήσεις των βουλευτών, όπως χθες της Κατερίνας Νοτοπούλου και το περασμένο Σάββατο του Γιώργου Καραμέρου που παρέδωσαν και τις έδρες τους, παραιτούμενοι από το ΣΥΡΙΖΑ, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες του Βήματος θα ακολουθήσουν και άλλες.

Η επικείμενη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, στη σκιά της έντονης κινητικότητας της ΕΛΑΣ και του Αλέξη Τσίπρα που απόψε θα κάνει μια ακόμη δημόσια ομιλία, αυτή τη φορά στο Περιστέρι, δεν αποτελεί πλέον μία ακόμη εσωκομματική διαδικασία. Είναι η στιγμή που θα αποδειχθεί αν ο κομματικός μηχανισμός μπορεί να επιβιώσει, κάτι εξαιρετικά δύσκολο όπως εκτιμούν πολύπειρα στελέχη, ή αν θα παρασυρθεί από το πολιτικό ηφαίστειο που έχει δημιουργήσει η δυναμική της ΕΛΑΣ και η επιστροφή του πρώην Πρωθυπουργού στο προσκήνιο.

Οι πληροφορίες που διακινούνται τις τελευταίες ημέρες αποτυπώνουν μια κατάσταση σχεδόν μη αναστρέψιμη. Σημαντικός αριθμός βουλευτών εμφανίζεται αποφασισμένος να μην ακολουθήσει μια στρατηγική ανοιχτής σύγκρουσης με το νέο πολιτικό εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού. Το μήνυμα που εκπέμπεται προς την ηγεσία είναι σαφές: μια αντιπαράθεση με την ΕΛΑΣ μπορεί να οδηγήσει σε νέες αποχωρήσεις και σε ακόμη βαθύτερη αποδυνάμωση της κοινοβουλευτικής ομάδας.

Οι παραιτήσεις των στελεχών

Η παραίτηση των Καραμέρου και Νοτοπούλου, όπως και του μέχρι πρότινος εκπροσώπου τύπου Κώστα Ζαχαριάδη και άλλων στελεχών και μελών της Κ.Ε. αποτέλεσε μόνο την αρχή. Όλα δείχνουν ότι το κύμα φυγής δεν έχει ολοκληρωθεί. Αντίθετα, πολλοί εκτιμούν ότι οι επόμενες ημέρες θα επιβεβαιώσουν πως η πολιτική αποσυσπείρωση έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά χιονοστιβάδας. Και όταν η λάβα αρχίζει να κυλάει από την κορυφή του ηφαιστείου, δύσκολα σταματά πριν φτάσει στην κοιλάδα.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο Σωκράτης Φάμελλος επιχειρεί να κρατήσει όρθια την οργανωτική συνοχή του κόμματος. Η θέση του παραμένει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τίποτε να κερδίσει από μια ευθεία εκλογική αναμέτρηση απέναντι στην ΕΛΑΣ και πως ο ευρύτερος προοδευτικός χώρος χρειάζεται γέφυρες και όχι χαρακώματα. Ωστόσο, η πραγματικότητα δείχνει να κινείται ταχύτερα από τις προθέσεις της ηγεσίας.

Θέμα ηγεσίας θέτει ο Πολάκης

Την ίδια ώρα, ο Παύλος Πολάκης επιλέγει να ανεβάσει τους τόνους, θέτοντας ευθέως ζήτημα ηγεσίας και γύρω του συσπειρώνεται σημαντικός αριθμός στελεχών. Η υποψηφιότητά του για την προεδρία δεν αποτελεί απλώς προσωπική φιλοδοξία. Είναι η έκφραση μιας διαφορετικής στρατηγικής για το μέλλον του κόμματος, η οποία αμφισβητεί συνολικά τις επιλογές της σημερινής ηγετικής ομάδας. Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχει εσωκομματική σύγκρουση καθώς αυτή είναι δεδομένη, αλλά εάν θα οδηγήσει σε αλλαγή ηγεσίας ή σε οριστική διάσπαση, μια ακόμη, και μάλιστα σε μια στιγμή που το κόμμα κινείται πέριξ της ζώνης του 1% στις δημοσκοπήσεις.

Η αριθμητική της Κεντρικής Επιτροπής αποκτά έτσι καθοριστική σημασία. Οι συσχετισμοί μεταβάλλονται καθημερινά, οι απουσίες αποκτούν πολιτικό βάρος και κάθε ψήφος μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης εξελίξεων. Κανείς δεν εμφανίζεται βέβαιος για το τελικό αποτέλεσμα, γεγονός που αποτυπώνει το εύρος της εσωτερικής αβεβαιότητας.

Παράλληλα, οι διεργασίες στην ομάδα που κινείται γύρω από τον Νίκο Παππά καταδεικνύουν ότι οι διαφορετικές τάσεις αναζητούν κοινό βηματισμό απέναντι στις κρίσιμες αποφάσεις. Ακόμη κι αν δεν επιλεγεί άμεσα η κατάθεση πρότασης μομφής που δεν την επικροτεί η ομάδα Παππά, το πολιτικό μήνυμα είναι ότι η αμφισβήτηση της σημερινής ηγεσίας έχει πάψει να αποτελεί ψίθυρο στους διαδρόμους της Κουμουνδούρου και πλέον εκφράζεται δημόσια.

Διαρκής εσωστρέφεια

Κι ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αναλώνεται σε μια διαρκή εσωστρέφεια, στην απέναντι όχθη η ΕΛΑΣ κινείται με ρυθμούς προεκλογικής εκστρατείας. Ο Αλ. Τσίπρας πραγματοποιεί περιοδείες, οργανώνει θεματικές εκδηλώσεις, ενισχύει τους μηχανισμούς επικοινωνίας με τα μέλη και προχωρά σταδιακά στη συγκρότηση των πολιτικών και οργανωτικών του οργάνων. Η εικόνα που εκπέμπεται είναι αυτή ενός πολιτικού σχηματισμού που επεκτείνεται και προετοιμάζεται, όχι ενός κόμματος που αναζητεί ταυτότητα.

Εξίσου χαρακτηριστική είναι η στάση απέναντι στα στελέχη που εγκαταλείπουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Από την πλευρά της ΕΛΑΣ δεν καταγράφεται βιασύνη για μαζικές εντάξεις ή θεαματικές μεταγραφές. Αντιθέτως, φαίνεται να επιλέγεται μια πιο προσεκτική διαδικασία αξιολόγησης, με στόχο να προστατευθεί το αφήγημα της ανανέωσης και να αποφευχθεί η εντύπωση μιας απλής ανακύκλωσης παλαιών κομματικών στελεχών.

Αυτό ακριβώς δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερη πίεση στην Κουμουνδούρου. Οι βουλευτές που εξετάζουν την αποχώρησή τους γνωρίζουν ότι η επόμενη πολιτική τους στέγη δεν είναι δεδομένη. Παρ’ όλα αυτά, αρκετοί εμφανίζονται διατεθειμένοι να αποχωρήσουν, θεωρώντας ότι η πολιτική φθορά από μια ευθεία αντιπαράθεση με τον Αλ. Τσίπρα θα ήταν μεγαλύτερη από το ρίσκο μιας αβέβαιης επόμενης ημέρας.

Η εικόνα που διαμορφώνεται θυμίζει έντονα φυσική καταστροφή. Όχι επειδή λείπουν τα στελέχη ή οι διαδικασίες, αλλά επειδή έχει χαθεί η αίσθηση κοινής κατεύθυνσης. Στην Πομπηία οι κάτοικοι δεν εγκατέλειψαν την πόλη επειδή έβλεπαν τη λάβα να τους αγγίζει. Έφυγαν όταν κατάλαβαν ότι το ηφαίστειο δεν μπορούσε πλέον να σταματήσει. Στον ΣΥΡΙΖΑ, πολλοί μοιάζουν να έχουν ήδη καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα.

Το προσεχές Σαββατοκύριακο ίσως αποτελέσει μόνο έναν ακόμη σταθμό και όχι το τέλος αυτής της κρίσης. Ακόμη κι αν αποφευχθεί μια άμεση διάσπαση, τα βαθύτερα πολιτικά προβλήματα δύσκολα θα εξαφανιστούν. Οι προσωπικές στρατηγικές, οι διαφορετικές αντιλήψεις για τη σχέση με την ΕΛΑΣ και κυρίως η αδυναμία διαμόρφωσης ενός πειστικού αφηγήματος για την επόμενη ημέρα εξακολουθούν να υπονομεύουν κάθε προσπάθεια ανασύνταξης.

Και όσο ναρκοθετείται αυτή η προσπάθεια ανασύνταξης δεν υπάρχει επαρκής χρόνος και δυνάμεις για να αποτραπεί η ολοκληρωτική κατάρρευση και η πολιτική λάβα που ξεχύνεται από το ηφαίστειο της ΕΛΑΣ έχει ήδη αρχίσει να σκεπάζει οριστικά την Κουμουνδούρου.