Στην Ολομέλεια της Βουλής συζητείται σήμερα το νομοσχέδιο του υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας με τον υπουργό Γιάννη Κεφαλογιάννη να τονίζει στη τοποθέτηση του κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην αρμόδια επιτροπή ότι «η Πολιτική Προστασία δεν μπορεί να λειτουργεί με αποσπασματικά σχέδια». Σήκωσε το γάντι απέναντι στην αντιπολίτευση λέγοντας ότι «εκεί που η αντιπολίτευση βλέπει «κενά», εμείς θεσπίζουμε το Ενιαίο Σύστημα Διοίκησης Συμβάντων. Σε κάθε κρίση, όλες οι δυνάμεις πλέον θα δρουν υπό κοινή δομή και μία ιεραρχία».

Όσον αφορά τη λεγόμενη προδιαγεγραμμένη καύση, ο κ. Κεφαλογιάννης υποστήριξε τη διάταξη και είπε ότι «δεν είναι ανεξέλεγκτη φωτιά, αλλά ένα επιστημονικό εργαλείο πρόληψης, χαμηλής έντασης, που εφαρμόζεται διεθνώς με την υποχρεωτική παρουσία δασολόγων και πυροσβεστών».

Για το νομοσχέδιο, τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν επιφυλαχθεί να τοποθετηθούν στη σημερινή συνεδρίαση της Ολομέλειας, το ΚΚΕ έχει ήδη δηλώσει ότι θα καταψηφίσει ενώ η κυβερνητική παράταξη θα το υπερψηφίσει.

Η φιλοσοφία του νομοσχεδίου

Η κεντρική φιλοσοφία του νομοσχεδίου που έχει τίτλο «Ενεργή Μάχη» είναι να μετατοπίσει το σύστημα πολιτικής προστασίας από μια λειτουργία που ενίοτε εξαρτάται από εμπειρικά δεδομένα και ατομικές πρωτοβουλίες, προς ένα θεσμικά κατοχυρωμένο, διαλειτουργικό και ολοκληρωμένο μοντέλο διαχείρισης κινδύνων και κρίσεων, με έμφαση στην πρόληψη και το σχεδιασμό.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το υπουργείο, δεν αντιμετωπίζει την καταστροφή ως ένα μεμονωμένο περιστατικό που απαιτεί αποκλειστικά καταστολή, αλλά ως κύκλο πολιτικής: πρόληψη – ετοιμότητα – απόκριση – βραχεία αποκατάσταση – μάθηση και ανατροφοδότηση. Αυτός ο κύκλος αποτελεί τον πυρήνα της μεταρρύθμισης και ο λόγος που το κείμενο του νόμου επιδιώκει να οργανώσει ενιαία τα επιχειρησιακά, τα προληπτικά, τα πληροφοριακά και τα εκπαιδευτικά εργαλεία του Εθνικού Μηχανισμού Διαχείρισης Κρίσεων και Αντιμετώπισης Κινδύνων.

Όπως λένε τα στελέχη του υπουργείου πρόκειται για μια θεσμική τομή, που ενισχύει την επιχειρησιακή ετοιμότητα της χώρας, αποσαφηνίζει ρόλους και αρμοδιότητες και θωρακίζει τις τοπικές κοινωνίες απέναντι σε κινδύνους αυξανόμενης έντασης και συχνότητας. Το σχέδιο νόμου αποτελεί προϊόν εκτενούς, ουσιαστικής και πολυεπίπεδης διαβούλευσης, κατά τη διάρκεια της οποίας το Υπουργείο ήρθε σε επαφή με θεσμικούς, επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς, εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού, επιχειρησιακούς παράγοντες και επιστημονικές κοινότητες.

Πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις, ανταλλαγή τεκμηριωμένων απόψεων και ενσωμάτωση 52 μοναδικών κατά περιεχόμενο, αλλά πολλάκις επαναλαμβανόμενων, σχολίων της δημόσιας διαβούλευσης, γεγονός που αποδεικνύει στην πράξη ότι το Υπουργείο λαμβάνει σοβαρά υπόψη το συγκεκριμένο στάδιο της νομοπαρασκευστικής διαδικασίας, εφαρμόζοντας την αρχή της δημοκρατικής νομιμοποίησης. Τονίζουν, μάλιστα, ότι οι φορείς που προσήλθαν στην ακρόαση της Βουλής επιβεβαίωσαν ότι συνδιαμορφωσαν τις διατάξεις και ότι το νομοσχέδιο κινείται στη σωστή κατεύθυνση.

«Θολά» τοπία εντοπίζει η αντιπολίτευση

Ο εισηγητής του ΠαΣοΚ, Ανδρέας Πουλάς μεταξύ άλλων στην κριτική που άσκησε είπε ότι το νομοσχέδιο δεν απαντά στις πραγματικές ανάγκες της Πολιτικής Προστασίας: πρόληψη με σχέδιο, σαφή ιεραρχία, ενιαία διοίκηση, επαρκείς πόρους και μόνιμο, εκπαιδευμένο προσωπικό. «Με την “Ενεργή Μάχη”», υπογράμμισε, «η κυβέρνηση ανακυκλώνει τη γραφειοκρατία και τη διάχυση ευθυνών, αφήνοντας ακάλυπτο τον πυρήνα της προστασίας της ζωής, της περιουσίας και του φυσικού περιβάλλοντος».

Από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Γιώργος Ψυχογιός άσκησε έντονη κριτική στην κυβέρνηση, τονίζοντας ότι το προτεινόμενο σχέδιο νόμου αποτυγχάνει επί της ουσίας να υπηρετήσει τη «μεγάλη εικόνα» της οργάνωσης, της πρόληψης και της προστασίας του ανθρώπινου δυναμικού.

Η Διαμάντω Μανωλάκου από το ΚΚΕ, στη δική της τοποθέτηση είπε ότι με το νομοσχέδιο θεσμοθετείται το ψευδεπίγραφο στρατηγικό σχέδιο ολοκληρωμένης διαχείρισης δασικών πυρκαγιών και ειδικά σχέδια πρόληψης σε όλα τα επίπεδα με την εφαρμογή της προδιαγεγραμμένης καύσης και την ελεγχόμενη βόσκηση ως μέτρο πρόληψης, όπου μεταφέρονται οι αρμοδιότητες από το ΥΠΕΝ και τη Δασική Υπηρεσία στο Συμβούλιο Επιτελικού Σχεδιασμού της Πυροσβεστικής, με αποτέλεσμα να εντείνεται η παραπέρα διάσπαση της πρόληψης από την καταστολή, αντί να εξασφαλίζεται η ενιαία ολοκληρωμένη διαχείριση και προστασία των δασών και η συνολική αντιπυρική προστασία με ευθύνη των κρατικών δασικών υπηρεσιών.