Από το σύθαμπο ως την χρυσαυγή

Μια φορά κι έναν καιρό, τέτοια εποχή πριν τεσσαράκοντα και πέντε χρόνια ακριβώς, ένα διεγερμένο, συντονισμένο πλην ασυμβίβαστο αγόρι έψαχνε αυτό που όλοι οι εικοσάρηδες κυνηγούσαν με το τουφέκι : τον έρωτα δηλαδή και όχι τον πόλεμο! Έλα ντε όμως που, σε περιπτώσεις σαν την δική του, για να κάνεις έρωτα χρειαζόταν πρώτα να βρεις και ένα κορίτσι… Και για να καταφέρεις να το πάρεις το κορίτσι έπρεπε να παίζεις και σε κάποιο συγκρότημα … Πράγμα πάντως όχι και τόσο δύσκολο σε εκείνη την πανεπιστημιούπολη στο κέντρο σχεδόν της Ηνωμένης Πολιτείας όπου όλα φαίνονταν τεράστια: το Ωστιν μπορεί να μην διέθετε ότι πιο σπάνιο σε φυσική ομορφιά αλλά από μπάντες; Με την οκά! Τόσες πολλές και τόσο μέσα στα πράγματα εκείνων των ημερών ώστε φάνταζε, μέσα από τους παραισθησιογόνους αντικατοπτρισμούς στους παραμορφωτικούς καθρέφτες, ως η δεύτερη τη τάξει, μετά του 1800 μίλια πιο ψηλά και πιο αριστερά Άγιου Φραγκίσκου, μητρόπολη ενός θαυμαστού νέου κόσμου !

Μεγαλωμένος στην νότια πλευρά της πόλης και όχι μόνο κολλητός συμμαθητής αλλά και συμπαίχτης κάποτε του Ρόκι Ερικσον, του αρχιερέα δηλαδή αυτής της τόσο ιδιαίτερης ντόπ(ι)ας λατρείας, ο Τζόρτζ Κίνι χτύπαγε με ένα σμπάρο δυο – δυο τα πιτσουνάκια που στριμώχνονταν μπροστά – μπροστά στη σκηνή… Το πώς δεν ήταν και τόσο δύσκολο να το αντιληφθεί ή να μη το ζηλέψει κανείς : οι, ξεπατικωμένοι από το δειγματολόγιο του μπροστάρη στις Πέτρες Που Κυλούσαν, θεαματικοί, πυρακτωμένοι και δερβίσικοι στροβιλισμοί του άρπαζαν από το εφηβαίο τις φαντασιώσεις των πονηρεμένων κορασίδων και τις σουλάτσαραν σε άλλα μέρη μακρινά, μαγικά κι ονειρεμένα…

Δεν ήταν όμως μόνο ατσίδας στη συγκεκριμένη πράξη ο εν λόγω Γιωργάκης αλλά και στην θεωρία … Πράγματι, τα μυαλά του είχαν αεριστεί για τα καλά από όλα αυτά που ρούφαγε με λαιμαργία : αντιλήψεις της Ανατολής περί δια βίου μάθησης των τσάκρα και του τάντρα, σοφιστείες του μιντιακού προφήτη Μάρσαλ Μακλούαν, αρχαία ελληνικά φιλοσοφικά κείμενα, αποκρυφιστικά εγχειρίδια του Αλιστερ Κρόουλι Αυτός μάλιστα ο βρομόστομος αλχημιστής που έβρασε στο ίδιο καζάνι σεξ, χασίς, μαγεία, μεσκαλίνη, γιόγκα και κοκαίνη ήταν που τον έμπασε τελικά και στα άδυτα του Ερμητικού Τάγματος της Χρυσαυγής [Hermetic Order Of The Golden Dawn] ΄ σε τέτοιο βαθμό μάλιστα ώστε να κοτσάρει το τελευταίο συνθετικό από το όνομα αυτής της περιώνυμης σέκτας του 19ου αιώνα και στο κουιντέτο – γκομενοπαγίδα που περιέφερε εντός των ορίων της πόλης πλαισιωμένος από τους κιθαρίστες Τομ Ράμσι και Τζίμι Μπέρντ, τον μπασίστα Μπίλ Χόλμαν και τον ντραμίστα Μπόμπι Ρέκτορ!

Με τέτοιες υψηλές επιδόσεις λοιπόν στο φιστίκι, στο σανίδι, και στο… γρασίδι και με δεδηλωμένη την ψήφο εμπιστοσύνης του παλιόφιλου, και διάσημου πλέον ως … χειριστή ανελκυστήρα, Ρίκι ήταν επόμενο οι Golden Dawn να βρεθούν πολύ γρήγορα και αυτοί υπό την σκέπη της, με έδρα το κοντινό Χιούστον, δισκογραφικής ετικέτας International Artists΄ τσάτρα – πάτρα λοιπόν βρέθηκαν στο στούντιο να στήσουν τα δέκα τον αριθμό και ξέχειλα από φαζαρισμένα γκάζια, βαθιά περισυλλογή, γλυκιά μελαγχολία, επίμονη ενδοσκόπηση και όξινη υγρασία άσματα που θα έμπαιναν στο ντεμπούτο τους άλμπουμ.

Το οποίο όμως, τιτλοφορημένο ως Power Plant και τοποθετημένο, από τον Ιούλιο του ’67, στον φάκελο με το εκθαμβωτικό σκίτσο – μποστάνι με τα μανιταράκια και τις κανναβουριές στο εξώφυλλο και το υπέρ το δέον περιφρονητικό τσιτάτο για τις γήινες απολαύσεις στο οπισθόφυλλο, περίμενε καρτερικά και επ’ αόριστον την μεταφορά του στα δισκοπωλεία μιας και η εταιρεία είχε ρίξει όλο της το αποθεματικό σε μετρητά και απασχόληση στην προοπτική τού να κατορθώσει να κάνει, κατά την διάρκεια της επερχόμενης εορταστικής περιόδου των Χριστουγέννων, την έκπληξη με το Easter Everywhere, το δεύτερο δηλαδή άλμπουμ του πλέον γουρλίδικου χαρτιού της που, όλως περιέργως, άκουγε στο δυσοίωνο όνομα 13th Floor Elevators !

Που εντέλει αποδείχθηκε γκαντέμικο για όλους: ελάχιστοι, δυστυχώς, καταναλωτές μπέρδεψαν την Γέννηση με τη Σταύρωση, η εταιρεία έπαθε τέτοιο στραπάτσο από το οποίο ποτέ δεν συνήλθε και όταν το 33άρι κυκλοφόρησε επιτέλους στις αρχές του ’68, μόνο και μόνο για να αφεθεί στην τύχη του παρά στις αποθήκες, ο Κίνι και η παρέα του βρίσκονταν ήδη όχι απλά δίχως σέντσι τσακιστό στην τσέπη, καθώς το μόνο συμβόλαιο που είχαν στην κατοχή τους ήταν ένα από εκείνα της … τιμής, αλλά και στην μέση ενός άδοξου τέλους …

Οι Golden Dawn επανέρχονται αραιά και που στο διηνεκές του αβάσταχτα νοσταλγικού μουσικόφιλου σύμπαντος εξ’ αιτίας επιφανών επιτευγμάτων της ψυχεδελικής μανιέρας όπως τα “Evolution”, “This Way Please”, “Starvation”, “My Time”, “Every Day” και “Reaching Out To You”, ενώ κάμποσες ακόμα μπάντες, όπως αυτές των σκωτσέζων ηλεκτροκολλητών ή των αυστριακών βαρυμεταλλουργών, έχουν σφετεριστεί στο πέρασμα του χρόνου το συγκεκριμένο όνομα με ποικίλα αποτελέσματα …Υπάρχει βέβαια και αυτή η ατυχής συνωνυμία με το πρόσφατο καπρίτσιο του ημεδαπού εκλογικού σώματος ΄ αυτό όμως είναι ένα εντελώς διαφορετικό παραμύθι – για κλάματα φυσικά …

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
BHMAgazino
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk