• Αναζήτηση
  • Η μετάλλαξη της φρασεολογίας των πολιτικών - Γιατί αλλάζουν το ύφος του λόγου τους αρχηγοί, υπουργοί και βουλευτές

    Από την ξύλινη γλώσσα στον λαϊκισμό

    Δύο εβδομάδες πριν από τις κάλπες των αυτοδιοικητικών εκλογών ο πολιτικός κόσμος της χώρας αρχίζει να εμφανίζει συμπτώματα λαϊκισμού. Η ανάγκη βουλευτών, υπουργών, αλλά και πολιτικών αρχηγών να εγκαταλείψουν την «ξύλινη γλώσσα» και τα κλισέ που επί χρόνια χρησιμοποιούν, νιώθοντας ότι όλο και δυσκολότερα εκφράζουν τους πολίτες, τους έχει οδηγήσει αυτή την περίοδο στην άλλη άκρη. Ο κ. Αντ.Σαμαράς καλεί τους ψηφοφόρους του να στείλουν «αδιάβαστο» το ΠαΣοΚ. Ο κ. Γ.Παπανδρέου καταγγέλλει τη ΝΔ για φαυλότητα και πελατειακή σπατάλη.

    Δύο εβδομάδες πριν από τις κάλπες των αυτοδιοικητικών εκλογών ο πολιτικός κόσμος της χώρας αρχίζει να εμφανίζει συμπτώματα λαϊκισμού. Η ανάγκη βουλευτών, υπουργών, αλλά και πολιτικών αρχηγών να εγκαταλείψουν την «ξύλινη γλώσσα» και τα κλισέ που επί χρόνια χρησιμοποιούν, νιώθοντας ότι όλο και δυσκολότερα εκφράζουν τους πολίτες, τους έχει οδηγήσει αυτή την περίοδο στην άλλη άκρη. Ο κ. Αντ.Σαμαράς καλεί τους ψηφοφόρους του να στείλουν «αδιάβαστο» το ΠαΣοΚ. Ο κ. Γ.Παπανδρέου καταγγέλλει τη ΝΔ για φαυλότητα και πελατειακή σπατάλη. Οι βουλευτές της πλειοψηφίας κατηγορούν την κυβέρνηση Καραμανλή για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, ενώ ο κ. Αλ. Τσίπρας καλωσορίζει τον Πρωθυπουργό στο Κοινοβούλιο των διεφθαρμένων. Μόλις την περασμένη Παρασκευή η βουλευτής του ΚΚΕ κυρία Λιάνα Κανέλλη θεώρησε σκόπιμο να αποκαλέσει «πανάρετα πανάθλιο» τον υφυπουργό Παιδείας κ. Ι. Πανάρετο, αφήνοντας άφωνους ακόμη και τους συναδέλφους της.

    Αν επισκεπτόταν κάποιος σήμερα τη χώρα, χωρίς να γνωρίζει τις πολιτικές της ιδιομορφίες και την ιστορία της, θα νόμιζε ότι έχει επισκεφθεί ένα τριτοκοσμικό κράτος, του οποίου ο δημόσιος διάλογος χαρακτηρίζεται από κακής ποιότητας χιούμορ, ακραίους λαϊκισμούς και άστοχα εφευρήματα, από τα οποία απουσιάζει πλήρως ο πολιτικός πολιτισμός. Ο πολιτικός κόσμος της χώρας δίνει την εντύπωση ότι κινείται πλέον με τα κριτήρια της εύκολης τηλεθέασης που επικρατούν στην ελληνική τηλεόραση και από την ανάγκη εύκολου εντυπωσιασμού, αφού και οι πολίτες έχουν αποδείξει ότι εκτιμούν περισσότερο τις εντυπωσιακές εμφανίσεις από τον ήπιο και μετρημένο πολιτικό λόγο.

    Οπως παρατηρούν κορυφαία στελέχη των κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή, περισσότερο έχει μεταλλαχθεί τους δύο τελευταίους μήνες το ύφος των ομιλιών του κ. Αντ. Σαμαρά και του κ. Αλ. Τσίπρα. Ο αρχηγός της ΝΔ συμπεριλαμβάνει όλο και συχνότερα στις ομιλίες του φράσεις της καθομιλουμένης, αλλά ορισμένες φορές και του συρμού, καθώς οι σύμβουλοί του επιμένουν ότι «αν δεν μιλάς σήμερα τη γλώσσα της πιάτσας, κανένας δεν ακούει». Ετσι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατέπληξε πριν από μερικές ημέρες τους οπαδούς της ΝΔ που είχαν συγκεντρωθεί να τον ακούσουν, λέγοντας «όχι στην Ελλάδα της κατάθλιψης και του Λεξοτανίλ» αλλά και όταν αποκάλεσε τον Πρωθυπουργό «ψεύτη που βραβεύεται στην Ευρώπη για την ειλικρίνειά του».

    Αντίστοιχο λεξιλόγιο αρχίζει να χρησιμοποιεί και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Τσίπρας, ο οποίος έχει εγκαταλείψει το ύφος της ευπρέπειας και της μετριοπάθειας που ακολουθούσε τον πρώτο καιρό που διαδέχθηκε τον κ. Αλ. Αλαβάνο . Ο κ. Τσίπρας μέσα σε έναν μήνα επιτέθηκε στον Πρωθυπουργό στη Βουλή καλωσορίζοντάς τον στη χώρα της διαφθοράς, όπως χαρακτηριστικά είπε, τον κατηγόρησε πως ξεπουλά ό,τι δεν ξεπούλησε η ΝΔ και ότι προσπαθεί «να σώσει τους φίλους του από το φαλιμέντο».

    Εκτός των πολιτικών αρχηγών, χαρακτηριστικά λαϊκισμού και αποτυχημένου χιούμορ αρχίζουν να αποκτούν και οι δημόσιες παρεμβάσεις υπουργών και βουλευτών στην προσπάθειά τους να διασπάσουν τα κύματα δυσαρέσκειας που εισπράττουν από την κοινή γνώμη. Η δήλωση του κ. Θ. Πάγκαλου στη Βουλή ότι οι πολιτικοί «έφαγαν τα λεφτά» μαζί με τους πολίτες σε διορισμούς και ρουσφέτια προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων ακόμη και στο εσωτερικό του ΠαΣοΚ. Αντιθέτως οι δηλώσεις του κ. Γ. Γιακουμάτου με τις οποίες χαρακτήρισε «γκόλντεν τσογλάν» τους επιτελείς των πολιτικών αρχηγών δεν προκάλεσαν αντιδράσεις, καθώς αποδόθηκαν στο… «μεσογειακό ταμπεραμέντο» του πρώην υφυπουργού.

    Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και πολιτικοί που υποστηρίζουν ότι οι πολιτικοί θα πρέπει κάποτε να μιλούν ως έλληνες πολίτες και να εγκαταλείψουν τις γνωστές φράσεις-κλισέ που καθιέρωσαν στον πολιτικό λόγο τον όρο «ξύλινη γλώσσα».

    «Από τη στιγμή που και οι πολιτικοί είναι κομμάτι και εκπρόσωποι της κοινωνίας, θα πρέπει να εκφράζονται όπως εκφράζεται και η κοινωνία. Οπως μιλούν οι άνθρωποι στον δρόμο και στην τηλεόραση» επισημαίνουν οι επικοινωνιολόγοι που συμβουλεύουν τα κόμματα και τους πολιτικούς αρχηγούς.

    Πολιτική
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk