αγανακτισμένοι

Η πλατεία έγινε τόπος συνάντησης, διαφωνίας, ελπίδας, θυμού.Ίσως γι' αυτό οι πλατείες είχαν τόσο μεγάλη ψυχολογική σημασία. Δεν ήταν απλώς χώροι διαμαρτυρίας. Μια κοινή αφήγηση για την οδύνη εξημέρωνε την οδύνη της προσωπικής αποτυχίας. Η πλατεία ήταν ο τόπος όπου η ατομική απόγνωση μετατρεπόταν σε συλλογική αφήγηση.

Δεκαπέντε χρόνια από τις συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων», οι «φυλές» των διαμαρτυρομένων και το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό: πού οδηγεί η αγανάκτηση;