Εχω καλά νέα για τον ΣΥΡΙΖΑ! Παιδιά, μη βιάζεστε και μην αγωνιάτε. Ολους θα σας πάρει ο Αλέξης Καραμήτρος στο υπό διαμόρφωση κόμμα, εσείς όμως πρέπει να έχετε υπομονή και να περιμένετε. Πληροφορούμαι, συγκεκριμένα, ότι ο κ. Καραμήτρος προτίθεται να πάρει στο κόμμα του πολύ κόσμο από τον ΣΥΡΙΖΑ, για τον λόγο ότι δεν γίνεται να κάνει αλλιώς.

Καταλαβαίνει ότι χωρίς στελέχη με πείρα και γνώση κόμμα δεν στήνεται. Επίσης όμως καταλαβαίνει ότι αν προστρέξουν αμέσως στο νέο σχήμα οι παλιοί Συριζαίοι, αυτομάτως χάνεται το στοίχημα της ανανέωσης. Γιατί, αν του κουβαληθεί όλος ο ΣΥΡΙΖΑ, τότε πού είναι το καινούργιο; Για τον λόγο αυτόν, λοιπόν, μαθαίνω ότι θέλει να μπουν πρώτα στην εικόνα τα νέα πρόσωπα, ώστε με την παρουσία τους και τη στράτευσή τους υπό την ηγεσία Καραμήτρου να πιστοποιούν ότι ο πρωθυπουργός των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει πράγματι αλλάξει, μετακινούμενος προς το κέντρο του πολιτικού φάσματος.

Ολα αυτά τα παραπάνω τα σκέπτεται πολύ σωστά ο κ. Καραμήτρος, κατά τη γνώμη μου. Το δυσκολότερο όλων όμως είναι να βρει αυτά τα νέα πρόσωπα, που θα πιστοποιούν τη μετάλλαξή του, και να τα πείσει να επενδύσουν τον χρόνο τους και την υπόληψή τους στο εγχείρημά του. Αυτό είναι μια διαδικασία πολύ χρονοβόρα, κοπιώδης και με αμφίβολα αποτελέσματα. Αν η προσέλκυση νέων προσώπων δεν γίνει μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα, ο κ. Καραμήτρος κινδυνεύει να χάσει την όποια δυναμική έχει δημιουργήσει μέσω της έκδοσης του βιβλίου.

Ακόμη σημαντικότερο είναι ότι η επιλογή της συγκεκριμένης στρατηγικής συνιστά έμμεση παραδοχή της αποτυχίας του βιβλίου στον βασικό σκοπό του, που δεν ήταν ούτε φιλολογικός ούτε οικονομικός, αλλά πολιτικός. Διότι υποτίθεται ότι ο σκοπός του βιβλίου ήταν να πείσει τους αναγνώστες ότι ο συγγραφέας του άλλαξε, ότι έγινε «πιο mainstream», όπως θα έλεγε και ο ίδιος.

Ομως η προώθηση του βιβλίου, κυρίως μέσω των προδημοσιεύσεων στα ΜΜΕ, ήταν καταστροφική, διότι επανέφερε στη συλλογική μνήμη το τραυματικό παρελθόν. Με άλλα λόγια, ο κ. Καραμήτρος με την «Ιθάκη» του φρεσκάρισε την εικόνα του παρελθόντος, δεν άνοιξε δρόμο για το μέλλον.

Αν δεν κατάφερε λοιπόν σε 750 σελίδες να πείσει τον κόσμο ότι άλλαξε, περιμένει ότι θα το κάνουν για λογαριασμό του κάποιοι αφελείς που θα τον πιστέψουν;

Ακόμη μία ρωγμή

Η είδηση, που δεν είδα να δημοσιεύεται στον δικό μας Τύπο, αρχικά φαίνεται αδιάφορη. Ο Καναδάς, λέει, δεν θα προχωρήσει στην αγορά των αμερικανικών F-35, επειδή τελικά προτίμησε να προμηθευτεί τα σουηδικά Gripen που κατασκευάζει η SAAB. Αυτή η είδηση είναι μία από τις τελείες, που δεν τους δίνουμε και πολλή σημασία μεμονωμένα, αλλά όταν τις ενώσουμε όλες μαζί αρχίζει να προβάλλει το σχήμα της νέας πραγματικότητας. Για τον λόγο αυτόν, αξίζει να ερευνήσουμε το βάθος της.

Πολύ σύντομα, η τεχνική διάσταση του θέματος. Το σουηδικό αεροσκάφος δεν διαθέτει την τεχνολογία «stealth», που το κάνει αόρατο από τα ραντάρ, όμως σε όλα τα άλλα υπερτερεί του αμερικανικού. Είναι πιο εύχρηστο, πιο ανθεκτικό στις πολικές συνθήκες και, το κυριότερο, οι Σουηδοί το προσφέρουν μαζί με την κυριότητα του λογισμικού στον αγοραστή, ενώ η ιδιοκτησία και ο έλεγχος του λογισμικού των F-35 παραμένει πάντα σε αμερικανικά χέρια.

Αν, λ.χ., θέλεις να φορτώσεις νέα δεδομένα στα συστήματά του, πρέπει να το εγκρίνουν οι Αμερικανοί και να το κάνουν εκείνοι στον χρόνο που τους βολεύει. Το Gripen, όμως, θα είναι προϊόν συμπαραγωγής στον Καναδά (που σημαίνει 6.000 θέσεις εργασίας για 40 χρόνια) και οι Καναδοί θα έχουν τον πλήρη έλεγχο των συστημάτων του.

Η πρωτοβουλία του Καναδά είναι ιστορικής σημασίας και, εφόσον προχωρήσει η πραγματοποίησή της, γυρίζει το ρολόι πίσω 60 χρόνια. Γιατί ο Καναδάς, ξέρετε, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950 είχε δημιουργήσει και διαρκώς βελτίωνε ένα από τα καλύτερα πολεμικά αεροσκάφη της εποχής, το Arrow, που κατασκευαζόταν από την εταιρεία Avro.

Στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου, οι Καναδοί τα εγκατέλειψαν και προμηθεύτηκαν αμερικανικά, κατόπιν πιέσεων των κυβερνήσεων Αϊζενχάουερ και Κένεντι. Γι’ αυτό λέω ότι με την απόφασή τους αυτή γυρίζουν το ρολόι 60 χρόνια πίσω. Ενδεχομένως να κάνουν το ίδιο και οι Αμερικανοί, διότι η μοναδική μέχρι τώρα αντίδρασή τους ήταν η απειλή ότι μπορεί να ανασταλεί η ισχύς της συμφωνίας NORAD του 1957, δηλαδή της βασικής αμυντικής συμφωνίας Καναδά – ΗΠΑ.

Αυτό είναι ακόμη μία σοβαρή ρωγμή στο οικοδόμημα που ονομάζουμε Δύση. Τη σημειώνω, γιατί πρέπει να τα προσέχουμε αυτά και να τα παρακολουθούμε, για να μη μας έρθει μια μέρα κανένα μπαλκόνι στο κεφάλι…

ΕΤΣΙ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ

}Την απορία την είχαν πολλοί. Λίγοι όμως είχαν την άνεση και την οικειότητα να τη διατυπώσουν ευθέως στον Ευάγγελο Βενιζέλο. Ενα πρόσωπο του ευρύτερου περιβάλλοντος, που έχει αυτή την άνεση, αλλά και το επίπεδο που απαιτείται για να σε πάρει στα σοβαρά ως συνομιλητή του ο κ. Βενιζέλος, τον ρώτησε ευθέως πώς μπόρεσε να πάει στην εκδήλωση της εφημερίδας «Δημοκρατία», η οποία στο παρελθόν τού έχει επιτεθεί δριμύτατα, και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο. «Μου αρέσει να μου ζητούν συγγνώμη γονατιστοί» ήταν η απάντηση του κ. Βενιζέλου. Το ήξερα ότι, στο βάθος, είναι μερακλής…