Στους γεωπολιτικά ταραγμένους καιρούς που ζούμε, έχω την αίσθηση ότι το δυσκολότερο επάγγελμα της εποχής είναι να είναι κανείς διπλωμάτης και να προσπαθεί να προβλέψει «τι τέξεται η επιούσα» ώστε να μπορεί να συμβουλεύσει σωστά την κυβέρνηση για την οποία δουλεύει.
Το επισημαίνω γιατί μου μεταφέρθηκαν τα πολλαπλά κρίσιμα διλήμματα ενώπιον των οποίων βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες η ελληνική διπλωματία. Χαρακτηριστική είναι ως προς αυτό η πολύ δύσκολη ισορροπία που τηρήθηκε από την Αθήνα στο ζήτημα της Βενεζουέλας, καθώς επιθυμία της ελληνικής πλευράς ήταν να μην ταυτιστεί ούτε με τον δικτάτορα Μαδούρο ούτε με την παραβίαση του διεθνούς δικαίου που συνιστούσε η απαγωγή του από τις ειδικές δυνάμεις που έστειλε ο Ντόναλντ Τραμπ στο παλάτι Miraflores του Καράκας. Ετσι την αρχική δήλωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ήρθε να συμπληρώσει ο εκπρόσωπος της χώρας στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
Περιεχόμενο για συνδρομητές
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tovima.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
