Μάρκος Καρασαρίνης

Το 1963 η Χάνα Αρεντ τάραξε τα νερά της δυτικής διανόησης με ένα βιβλίο που επρόκειτο να συμβάλει στην ίδρυση ενός ολόκληρου πεδίου και να συζητείται επί δεκαετίες.

Από το Κίνημα Ισλαμικής Σωτηρίας που πρωταγωνίστησε στον εμφύλιο πόλεμο των αρχών της δεκαετίας του '90 στην Αλγερία ως την Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας

Η βιογραφία ενός ζώντος λογοτέχνη δεν είναι εύκολη υπόθεση

Ενας τοπικός λόγιος και ιερέας περιγράφει στον αμερικανό πρεσβευτή στο Βέλγιο την πυρπόληση της Λουβέν από τα γερμανικά στρατεύματα τις πρώτες εβδομάδες του Μεγάλου Πολέμου.

Πώς συνδέεται η πρόσληψη του Βυζαντίου με την κατασκευή της παράδοσης στη νεοελληνική λογοτεχνία;

Τις περιστάσεις της προσωπικής ζωής του Χόρχε Λουίς Μπόρχες το κοινό του ρηξικέλευθου λογοτέχνη τις γνωρίζει κατά κανόνα σε αδρές γραμμές: τυφλός στα 55 του

«Η γενική αίσθησή μας για τον πόνο είναι ότι γνωρίζουμε τι σημαίνει - ο πόνος είναι πόνος, μια ταυτολογία - και ότι η πρόσληψή του παραμένει ίδια και απαράλλακτη σε όλη την ανθρώπινη ιστορία.

Πώς γράφει κανείς ένα μυθιστόρημα για το Αουσβιτς; Συνήθως με την υπόμνηση της αποστροφής του Πάουλ Τσέλαν ότι η γλώσσα μετά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης θα έπρεπε να περάσει από «τα χίλια σκοτάδια του δολοφονικού λόγου».

«Οι αρχαίοι, οι οποίοι παρουσιάζουν τόσα και τόσα επιτεύγματα, δεν κατόρθωσαν να επιτύχουν μια βιομηχανική επανάσταση» παρατηρεί σε μια αποστροφή του βιβλίου του με τίτλο «The Classical World» (εκδ. Penguin) ο διάσημος ιστορικός της Οξφόρδης Ρόμπιν Λέιν Φοξ. Ρητορική ερώτηση, θα πει κανείς: χωρίς συσσώρευση κεφαλαίου, καταμερισμό εργασίας, επιδίωξη κέρδους, τεχνολογικά μέσα και ολόκληρο το σύστημα των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων που περιέγραψαν θεωρητικοί από τον Ανταμ Σμιθ ως τον Καρλ Μαρξ και τον Μαξ Βέμπερ, η μαζική παραγωγή προϊόντων ήταν κάτι που ουδείς θα μπορούσε να διανοηθεί.

Προτού η τρέχουσα περί δημοσιογραφίας άποψη αποδώσει στον όρο «τέταρτη εξουσία» καθοριστική βαρύτητα στη λέξη «εξουσία» ο χώρος περιβαλλόταν από μια ηρωική αχλή.

Τα δημοψηφίσματα στη Σκωτία είθισται να αποδεικνύονται εξόχως ενδιαφέροντα για τις σημειώσεις του περιθωρίου τους

Στην Oυάσιγκτον θεωρούν ότι η μεγαλύτερη γκάφα για έναν πολιτικό είναι να λέει την αλήθεια - ή έτσι τουλάχιστον ισχυριζόταν στις 29 Αυγούστου ο βρετανός συγγραφέας Τζεφ Ντάιερ στους «Financial Times».

«Σκέφτομαι αυτό το βιβλίο σαν να είναι κλαμπ σάντουιτς. Θέλησα να διερευνήσω τη συνέργεια μεταξύ της ιδιωτικής ζωής, του δημόσιου βίου και των θεατρικών έργων, με λίγη έξτρα

Η επιστροφή του Τζέιμς Ελροϊ στις προθήκες των βιβλιοπωλείων έγινε χωρίς τυμπανοκρουσίες, με έναν ανεπαίσθητο, θα έλεγε κανείς, τρόπο.

Η έλευση της online Παιδείας χαιρετίστηκε ως απόδειξη του εγγενούς εκδημοκρατισμού που χαρακτηρίζει, υποτίθεται, τη διάδοση των νέων τεχνολογιών.

«Είναι ένας κολοσσός της Ιστορίας» δήλωνε για τον Βλαντίμιρ Πούτιν ο Μιχαήλ Σιντόροφ, βετεράνος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στις 16 Σεπτεμβρίου 2013, για τις ανάγκες ενός από τα φημισμένα πορτρέτα ηγετών του περιοδικού «Time». «Δεν είναι ακόμη ισότιμος του Στάλιν, αλλά τον πλησιάζει». Χωρίς αμφιβολία, οι εξελίξεις των τελευταίων 12 μηνών θα έφεραν το αντικείμενο […]

Για τον αγγλοσαξονικό κόσμο ο Μπέρτολτ Μπρεχτ είναι ο μεγάλος άγνωστος.

Κάποτε οι υπότιτλοι είναι πιο αποκαλυπτικοί από τους τίτλους για την ταυτότητα ενός

Ο Αρμάντ ντ’ Ανγκούρ, καθηγητής κλασικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συγγραφέας στον δικτυακό τόπο του BBC του άρθρου «Πόσοι αρχαιοελληνικοί θρύλοι ήταν αληθινοί», είναι η πιο πρόσφατη από έναν μεγάλο αριθμό περιπτώσεων ξένων ακαδημαϊκών που είχαν την τύχη να αναγορευθούν σε επίτιμους μισέλληνες. Από τις 22 Ιουλίου, οπότε και «ανέβηκε» στην ιστοσελίδα το […]

«Ο όρος αυτοκτονία χρησιμοποιείται για όλες τις περιπτώσεις θανάτου που απολήγουν άμεσα ή έμμεσα από μια "θετική" (π.χ. πυροβολισμός) ή αρνητική (π.χ. άρνηση τροφής) πράξη του ίδιου του θύματος, το οποίο έχει επίγνωση του αποτελέσματος που θα προκύψει». Ορίζοντας την αυτοκτονία το 1897, ο γάλλος στοχαστής Εμίλ Ντιρκέμ, θεμελιωτής της κοινωνιολογίας, έδινε μια λιτή περιγραφή ενός συμβάντος που για την αστική κοινωνία της εποχής συχνά λογιζόταν ακόμη ταμπού.